Και στα δύο περιστατικά ο εμμονικός δράστης, που καθόταν στο πίσω δεξιά κάθισμα, δεν λήστεψε τα θύματά του. Τα πυροβόλησε, ενώ τα ταξί που οδηγούσαν ήταν εν κινήσει και αμέσως μετά εξαφανίστηκε στο σκοτάδι. «Το όπλο που χρησιμοποίησε και στις δύο επιθέσεις είναι μετασκευασμένο και κατά 99% βουλγαρικής προέλευσης», προσθέτει ο εμπειρότατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. «Το έχει μετατρέψει σε πυροβόλο, ενώ χρησιμοποιεί και σιγαστήρα. Γι' αυτό, άλλωστε και ο 32χρονος οδηγός ταξί, που δέχθηκε τρεις σφαίρες δεν άκουσε πυροβολισμούς. Στην κατάθεσή του είπε ότι ένιωσε ξαφνικά ένα κάψιμο στο κεφάλι του και να χάνει τις αισθήσεις του».
Ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι το πώς ο πρώτος οδηγός, παρά το γεγονός ότι δέχθηκε τρεις σφαίρες στο πίσω μέρος του λαιμού του, κατάφερε να επιζήσει. «Η ταχύτητα της βολίδας του συγκεκριμένου όπλου, λόγω του ότι είναι μετασκευασμένο, αλλά και επειδή διαθέτει σιγαστήρα, μειώνεται σε μεγάλο βαθμό», εξηγεί ο ανώτατος αξιωματικός. «Παράλληλα, ο δράστης πυροβόλησε τον 32χρονο από απόσταση περίπου δέκα εκατοστών και έτσι οι σφαίρες δεν πρόλαβαν να αναπτύξουν ταχύτητα και να τον σκοτώσουν, ενώ ταυτόχρονα βρήκαν σε σκληρό οστό. Έτσι, κατάφερε να σωθεί. Στην περίπτωση του 52χρονου, όμως, ο δολοφόνος πυροβόλησε το θύμα από απόσταση περίπου 50 εκατοστών στον δεξιό κρόταφο και το σκότωσε».
Τι ακριβώς πιστεύει, όμως, η αστυνομία ως προς το κίνητρο του δράστη;
«Εκτιμούμε ότι ο δράστης είχε κάποια εμπλοκή με τον χώρο των ταξί», επισημαίνει ο ανώτατος αξιωματικός. «Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι τυχαίες. Μπορεί να είχε εμπλακεί σε κάποιο περιστατικό με οδηγούς ταξί και λόγω της διαταραγμένης προσωπικότητάς του να έχει μανία εκδίκησης ή να ήταν παλαιότερα στον συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο και να τον μείωσε κάποιος ή κάποιοι. Η υπόθεση θυμίζει κάτι από αυτή του κατά συρροή δολοφόνου Δημήτρη Βακρινού, που έδρασε στο διάστημα 1995 - 96», ανέφερε.
Σημειώνεται ότι ο Δ. Βακρινός, ο οποίος ήταν οδηγός ταξί και χαρακτηρίστηκε από την αστυνομία ως ο πρώτος «serial killer» της Ελλάδας, διέπραξε πέντε εν ψυχρώ δολοφονίες, ενώ τραυμάτισε έξι άτομα. Οι ειδικοί έκαναν λόγο για έναν άνθρωπο με ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο που είχε τις ρίζες του στην τραυματική του παιδική ηλικία και επισήμαναν: Είχε μειωμένη αυτοεκτίμηση και συμπλεγματική συμπεριφορά, γεγονός που τον οδηγούσε στο να διαπράττει φόνους για ασήμαντους λόγους, απλά και μόνο επειδή θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο.
Παράλληλα, ένα «πέπλο φόβου» έχει σκεπάσει τις πιάτσες των ταξί στα βόρεια προάστια, ειδικά, δε, στην Κηφισιά. Οι οδηγοί ταξί είναι πλέον πολύ προσεκτικοί ως προς τα άτομα που επιβιβάζονται στα οχήματά τους. Μάλιστα, στις πιάτσες της Κηφισιάς, εάν θεωρήσουν κάποιον πελάτη ως ύποπτο, το ταξί που θα επιβιβαστεί το ακολουθεί διακριτικά και άλλο, σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής.
Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ), Θύμιος Λυμπερόπουλος, δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του για τη μεγάλη δημοσιότητα που έχει πάρει η υπόθεση αυτή. «Με όλη αυτή τη δημοσιότητα, στοχοποιούνται οι οδηγοί ταξί, ενώ παράλληλα μπορεί να γίνει επιθετική η συμπεριφορά τους εάν θεωρήσουν κάποιον ως ύποπτο. Ο κάθε πελάτης πλέον είναι δυνητικά δολοφόνος. Αυτά είναι τρελά πράγματα», υπογραμμίζει μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ και προσθέτει πως «όλος αυτός ο θόρυβος κάνει δυσκολότερη την κατάσταση».
Αρκετοί υποστηρίζουν ότι πρέπει να υπάρχει και στα ταξί της Ελλάδας το διαχωριστικό τζάμι που υπάρχει σε άλλες χώρες. «Το διαχωριστικό αυτό υπάρχει πλέον μόνο στα ταξί της Αγγλίας, που έχουν δύο σειρές θέσεων πίσω», τονίζει ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ. «Και στην Αμερική εφαρμόστηκε για λίγο το μέτρο αυτό, αλλά γρήγορα καταργήθηκε. Μια απόπειρα ληστείας οδηγού ταξί κατέληγε ορισμένες φορές σε δολοφονία. Η μόνη λύση, κατά τη γνώμη μου, είναι να υπάρχουν κάμερες μέσα στα ταξί. Μέτρο που μπορεί να αποτρέπει τους επίδοξους δράστες. Λόγω των προσωπικών δεδομένων, όμως, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί. Πάντως, πιστεύω ότι όσο υπάρχει οικονομική κρίση στη χώρα μας τόσο θα μεγαλώνει η εγκληματικότητα».
