Αυτό δείχνει η έρευνα της Public Issue του Γιάννη Μαυρή, η οποία διενεργήθηκε από τις 30 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου σε δείγμα 1.053 ατόμων, για το site της "Αυγής".
Στην πρόθεση ψήφου προηγείται με 0,5% το Όχι. Ωστόσο αν συνεκτιμηθεί στην πρόθεση ψήφου η πιθανή ψήφος των αναποφάσιστων, τα αποτελέσματα μεταβάλλονται οριακά μεν, αλλά αρκετά για να αλλάξει ο νικητής, καθώς το Ναι φαίνεται να προηγείται με 0,5%.
Συγκεκριμένα στην πρόθεση ψήφου το Όχι έχει 43%, το Ναι έχει 42,5%, οι αναποφάσιστοι είναι 9%, δεν θα ψηφίσει το 3,5%, λευκό/άκυρο είναι 1% και δεν γνωρίζουν/δεν απαντούν 1%. Στην πρόθεση ψήφου με πιθανή ψήφο των αδιευκρίνιστων το Όχι έχει 45%, το Ναι έχει 45,5%, οι αναποφάσιστοι είναι 3,5%, δεν θα ψηφίσει το 4%, λευκό/άκυρο είναι 1,5% και δεν γνωρίζουν/δεν απαντούν 0,5%.
Παράσταση νίκης υπέρ του Ναι
Σημαντικό στοιχείο για την τελική ψήφο αποτελεί η παράσταση νίκης, όπου το Ναι προηγείται με μικρή διαφορά σύμφωνα με το 31% και με μεγάλη διαφορά σύμφωνα με το 19%. Το Όχι προηγείται με μεγάλη διαφορά για το 25% και με μικρή διαφορά για το 14%. Χωρίς γνώμη είναι το 11%.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας, ειδικά στα ηλικιακά, και στη θέση που έχουν στην απασχόληση. Στους άνδρες η κατάσταση είναι απόλυτα ισορροπημένη με Ναι και Όχι στο 44%, ενώ στις γυναίκες το Ναι έχει 41% και το Όχι 42%.
Παράλληλα η νέα γενιά και οι παραγωγικές ηλικίες στηρίζουν με συντριπτικά ποσοστά το Όχι. Στις ηλικίες 18-24 το Όχι έχει 71% και το Ναι 20%, στις ηλικίες 25-34 το Όχι έχει 59% και το Ναι 26%, στις ηλικίες 35-44 το Όχι έχει 34% και το Ναι 53%, και στις ηλικίες 45-54 το Όχι έχει 48% και το Ναι 36%. Το Ναι προηγείται στους άνω των 55 ετών: στους 55-64 το Όχι έχει 44% και το Ναι 47% και στους 65 και άνω το Όχι έχει 26% και το Ναι 56%.
Όσον αφορά το επίπεδο εκπαίδευσης, το Ναι προηγείται στην κατώτερη (43% με 34%) και ανώτερη εκπαίδευση (48% με 38%), ενώ το Όχι στη μεσαία (50% με 38%).
Ο πίνακας με βάση την απασχόληση δείχνει πως Όχι ψηφίζουν οι μισθωτοί ιδιωτικού (54% - 31%) και δημόσιου τομέα (58% - 31%), οι άνεργοι (51% - 26%) και οι φοιτητές (83% - 13%). Αντίθετα Ναι ψηφίζουν οι εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι (50% - 39%), οι συνταξιούχοι (55% - 31%), ενώ οι νοικοκυρές είναι απόλυτα μοιρασμένες (42%).
Μόνο η Αθήνα ψηφίζει Ναι
Όχι ψηφίζουν η Θεσσαλονίκη (39% - 44%) και η υπόλοιπη Ελλάδα (45% - 42%) και Ναι η Αθήνα ψηφίζει (45% - 40%). Ακόμη το Όχι προηγείται στις ημιαστικές περιοχές (47% - 40%), το Ναι στις αγροτικές περιοχές (44% - 40%) και ισοδυναμία υπάρχει στις αστικές (43%).
Ισορροπία υπάρχει και στο ερώτημα για το διακύβευμα του δημοψηφίσματος, γεγονός που δείχνει ότι δεν πέτυχε η επικοινωνιακή προσπάθεια να τεθεί το δίλημμα "Ναι ή Όχι στο ευρώ". Στην ερώτηση αν "το Όχι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή και το Ναι παραμονή στο ευρώ" απαντούν: σίγουρα ισχύει 36%, μάλλον ισχύει 12%, ούτε / ούτε 1%, μάλλον δεν ισχύει 10%, σίγουρα δεν ισχύει 37%, ενώ δεν γνωρίζει το 4%.
Κριτήριο ψήφου δείχνει και η απάντηση στο ερώτημα ποιος ευθύνεται για την αποτυχία της διαπραγμάτευσης. Η πλειοψηφία (41%) λέει οι δανειστές, ενώ η κυβέρνηση λέει το 39% και το 15% ρίχνει ευθύνες και στους δύο. Από την ανάλυση με βάση την κομματική ένταξη στη συγκεκριμένη ερώτηση προκύπτει ότι οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ επιρρίπτουν την ευθύνη στους δανειστές, ενώ οι ψηφοφόροι Ν.Δ., Ποταμιού και ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.
