Η αναγνώριση του δικαιώματος των ατόμων με αναπηρία στην εργασία σε ίση βάση με τους άλλους, αναφέρεται ρητά στο προοίμιο του άρθρου 27 «Εργασία και Απασχόληση» της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (έτος 2007), η οποία υπογράφτηκε από τη χώρα μας και κυρώθηκε μαζί με το προαιρετικό πρωτόκολλό της με τη ψήφιση του νόμου 4074/2012. Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι τα Κράτη - Μέρη, μεταξύ άλλων, απασχολούν ΑμεΑ στο δημόσιο τομέα (σημείο ζ. του άρθρου 27) και διασφαλίζουν ότι εύλογη προσαρμογή παρέχεται στα άτομα με αναπηρία στο χώρο εργασίας (σημείο ι. του ιδίου άρθρου).
Η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, η οποία χαρακτηρίζεται από ρηξικέλευθες και καινοτόμες προτάσεις για την αναπηρία, αποτελεί νομικά δεσμευτικό κείμενο για τις χώρες που υπογράφουν και κυρώνουν τη Σύμβαση, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, εισάγοντας τη νέα δικαιωματική προσέγγιση και την κοινωνική προσέγγιση για την αναπηρία σε αντιδιαστολή με την ξεπερασμένη ιατρική προσέγγιση.
Έτσι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να αποτυπώσει θεσμικά το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας. Το αναπηρικό κίνημα ζητά το αυτονόητο: ό,τι ήδη εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, σε όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στον ΟΗΕ… και όχι μόνο στους υπαλλήλους τους, αλλά σε κάθε άτομο με αναπηρία που θα χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τους για κάποιο χρονικό διάστημα, πχ ως επισκέπτης. Ζητά λίγα λόγια να αναγνωρισθούν τα διεθνώς κρατούντα - την εναρμόνιση με τις Οδηγίες και τους Νόμους που η χώρα έχει ήδη ψηφίσει.
