Η θέση που υπάρχει πια στα ηγετικά κλιμάκια του υπουργείου, είναι ότι «επιτέλους, ας αναλάβει μια επιχείρηση το ρίσκο για τις επιλογές της. Δεν μπορεί συνέχεια το επιχειρηματικό ρίσκο, όταν δεν επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα, να μεταφέρεται στους εργαζόμενους, με συνέπεια να χάνουν τις δουλειές τους». Εντελώς διαφορετική προσέγγιση από τους προκατόχους, δεν μπορείτε να πείτε...
Την ίδια στιγμή, φαίνεται ότι δημιουργείται κόντρα με τους εργαζόμενους εντός υπουργείου, με αφορμή τη μετάθεση της Κοινωνικής Ασφάλισης από το Εργασίας στο Υγείας. Όμως και εκεί, η προσέγγιση είναι πιο συγκαταβατική, με την έννοια ότι δίνεται εξάμηνη παράταση σε πρώτη φάση και στο διάστημα αυτό θα επανεξεταστεί το όλο θέμα, με ανοιχτό το ενδεχόμενο τελικά να μην προχωρήσει η μετακίνηση. Και εδώ λοιπόν, κάποιοι στο υπουργείο Εργασίας, αποφάσισαν να ακούσουν στους εργαζόμενους και δεν επιθυμούν να επιβάλλουν τις απόψεις τους. Αντίθετα, θέλουν να συζητήσουν μαζί τους και να βρουν τις βέλτιστες λύσεις, με στόχο την ομαλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Η λογική που επικρατούσε έως τώρα και λίγο πολύ ήταν στο στιλ «εμείς ξέρουμε και εσείς απλώς θα κάνετε ότι σας λέμε», μάλλον μπαίνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, μέχρι νεοτέρας.
Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τον κ. Σκουρλέτη και το επιτελείο του. Τώρα, που θα πρέπει να βρει τα αντίμετρα εκείνα που θα «χρυσώσουν το χάπι» στους επιχειρηματίες για να αποδεχτούν την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Τώρα, που θα πρέπει να τους πείσουν ότι οι συλλογικές συμβάσεις επανήλθαν στο τραπέζι, άρα θα πρέπει να διαπραγματευτούν με τα σωματεία για αξιοπρεπείς μισθούς, ωράρια και συνθήκες εργασίας. Εκεί θα πρέπει το υπουργείο Εργασίας να δείξει ξεκάθαρα και προς όλες τις κατευθύνσεις, τις προθέσεις του. Εκεί που τα στεγανά του τουρισμού για παράδειγμα, πρέπει να σπάσουν. Για να δούμε, ελπίζουμε να τα καταφέρουν...
