Ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου στην ανακοίνωση του αναφέρει πως ο ίδιος δεν γνωρίζει τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, κάνει λόγο για «επιλεκτική» επιλογή εγγράφων αλληλογραφίας και επαναλαμβάνει πως πραγματικός δικαιούχος της επίμαχης εταιρείας, ο λογαριασμός της οποίας εντοπίστηκε από τα αρχεία της "λίστας Λαγκάρντ", είναι ο επιχειρηματίας Σάμπυ Μιωνή.
Η ανακοίνωση του κ. Παπασταύρου έχει ως εξής:
«Για άλλη μία φορά λίγες ώρες πριν από μία πολιτική συζήτηση στη Βουλή διαρρέονται επιλεκτικά και αποσπασματικά "νέα στοιχεία" που και εγώ αν και κατεξοχήν ενδιαφερόμενος για πρώτη φορά μέσω του Τύπου πληροφορούμαι! H αλήθεια διαστρεβλώνεται ή παρανοείται με προφανή στόχο την πολιτική εκμετάλλευση.
Αν πράγματι παρελήφθη από τις Ελληνικές Αρχές φάκελος δικαστικής συνδρομής αναφορικά με την εταιρεία Stabri Ltd, τότε σε αυτόν πρέπει να περιλαμβάνονται:
1. Το επίσημο μετοχολόγιο της εταιρείας που αναφέρει εμένα από την πρώτη ημέρα ίδρυσης της εταιρείας ως μέτοχο στο όνομά μου αλλά ως Trustee/Εμπιστευματούχο για λογαριασμό του Σάμπυ Μιωνή («Stavros N. Papastavrou as trustee for Sabby Mionis»).
2. Το πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας την πρώτη ημέρα λειτουργίας της, που ρητά αναφέρει ότι οι μετοχές αναλαμβάνονται από εμένα στο όνομά μου αλλά ως Trustee/Εμπιστευματούχος για λογαριασμό του Σάμπυ Μιωνή («Stavros N. Papastavrou as trustee of Sabby Mionis»).
3. Η Πράξη Εμπίστευσης/Trust Deed του Ιουνίου 2005, που αποδεικνύει τη σχέση εμπίστευσης μεταξύ του Σάμπυ Μιωνή και εμού και των γονιών μου.
Σε σημερινά δημοσιεύματα παρουσιάζεται επιλεκτικά ως "συνταρακτικό νέο καταλυτικό στοιχείο" αλληλογραφία μου που αφορά την εταιρεία Stabri Ltd (ίδρυση, λειτουργία, μεταβολές) η οποία όμως αυτονόητα γίνεται στο όνομά μου, αφού εγώ είμαι εμπιστευματούχος της εταιρείας. Την ίδια στιγμή αποσιωπώνται τα παραπάνω επίσημα καταστατικά έγγραφα της εταιρείας, τα οποία αποδεικνύουν καταλυτικά ότι οποιαδήποτε αλληλογραφία ή ενέργεια, γινόταν πάντα για λογαριασμό του πραγματικού δικαιούχου της ως άνω εταιρείας επιχειρηματία και κατά τον τρόπο που προβλέπει ο θεσμός της εμπίστευσης (trust)».
