«Όταν σε ηλικία 9 ετών έπαιζα στο μιούζικαλ Άννυ, κάποια στιγμή ο βοηθός σκηνοθέτη με άρπαξε και με φίλησε. Απολύθηκε. Όταν δύο χρόνια μετά έπαιξα στην Εβίτα, υπήρχε κι ένας άλλος ηθοποιός που με έπιασε και με φίλησε. Αλλά και στο σχολείο υπήρχε ένας καθηγητής που θέλοντας να μετρήσει τα λουλούδια που είχε η μπλούζα μου άγγιξε τις θηλές μου. Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω… Όταν ανέφερα το συγκεκριμένο περιστατικό σε πρωινή εκπομπή του Open, δέχτηκα μηνύματα από απόφοιτες του σχολείου μου που με ρώτησαν «Αυτόν εννοείς;» γιατί είχαν να διηγηθούν ανάλογες εμπειρίες» αναφέρει η ηθοποιός.
Σε ερώτηση για το αν είχε υποστήριξη από γυναίκες συναδέλφους της, η Άριελ Κωνσταντινίδη αναφέρει:
«Δεν μου συμπεριφέρθηκε καμία ως μητέρα. Συνήθως η συμβουλή που άκουγα ήταν «Κρίμα στο ταλέντο σου. Εκμεταλλεύσου όλα αυτά που έχεις στα πόδια σου»! Για πολλά χρόνια υπήρχε η νοοτροπία ότι μια έξυπνη γυναίκα δεν πρέπει να έχει συναισθήματα και κάθε της κίνηση να γίνεται με ωφελιμιστικά κριτήρια».
