Ημέρες σαν κι αυτές που διανύουμε, μια πισίνα μοιάζει με όαση. Ιδιαίτερα για τους άτυχους- τυχερούς, εκείνους που δεν βρίσκονται σε μια παραλία, αλλά έχουν την ευχέρεια να ξεκλέψουν λίγο χρόνο για μια βουτιά στην πόλη. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για να μην μετανιώσουμε αυτή την ανάσα δροσιάς.
Το ΤΙΜΕ απευθύνθηκε σε λοιμωξιολόγους και ειδικούς στην ποιότητα νερού, ρωτώντας ποια είναι τα λάθη που βλέπουν συχνότερα σε ό,τι αφορά στην υγιεινή και τις πισίνες.
Νομίζουμε ότι το χλώριο εξαφανίζει τα πάντα
Είναι ένα πολύ καλό απολυμαντικό, αλλά δεν λειτουργεί αμέσως και δεν είναι παντοδύναμο. Σε ό,τι αφορά στα κοινά βακτήρια, όταν το χλώριο έρχεται σε επαφή μαζί τους τα σκοτώνει μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό. Αλλά για έναν ιό όπως της ηπατίτιδας, που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του νερού, ενδέχεται να χρειαστούν περίπου 15 λεπτά. Και ένα παράσιτο όπως το κρυπτοσπορίδιο μπορεί να αντέξει στο χλωριωμένο νερό για περίπου 10 ημέρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δεν κάνουμε ντους πριν τη βουτιά
Πολλοί παραβλέπουν αυτή την κίνηση, που αποτελεί έναν από τους ευκολότερους τρόπους να είναι το νερό πιο καθαρό για όλους. Ένα γρήγορο ξέβγαλμα απομακρύνει τον ιδρώτα, το αντηλιακό και τα έλαια του σώματος, μεταξύ άλλων.
Σημαντικό είναι και το ντους μετά τη βουτιά στην πισίνα. «Θα μπορούσατε να αποφύγετε να κολλήσετε κάτι», λέει η Λίσα Κουτσάρα, καθηγήτρια Βιοϊατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Quinnipiac. Επίσης, το δεύτερο ντους απομακρύνει το χλώριο που μπορεί να προκαλέσει ξηρότητα στο δέρμα και τα μαλλιά μας. Και στις δύο περιπτώσεις- το ντους πριν και μετά την πισίνα- 30 δευτερόλεπτα αρκούν.
Μπαίνουμε στην πισίνα με ανοιχτή πληγή, γρατσουνιά ή έπειτα από πρόσφατη επέμβαση
«Όταν οι άνθρωποι έχουν ανοιχτές πληγές και βουτάνε στην πισίνα, εκθέτουν το σώμα τους σε πολλά πιθανά παθογόνα», λέει ο λοιμωξιολόγος δρ. Ντάνιελ Ίγκαν. «Είναι αλήθεια ότι το χλώριο μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης, αλλά ποτέ δεν τον μηδενίζει», προειδοποιεί.
Μια μικρή τομή δεν αποτελεί μεγάλο ζήτημα, σημειώνει. Όμως, με μια μεγάλη εκδορά, ή μια χειρουργική τομή αυξάνεται ο κίνδυνος. «Ιδανικά, δεν θέλετε να βουτήξετε σε πισίνα με ανοιχτή πληγή. Αλλά αν το κάνετε, βάλτε αδιάβροχο επίδεσμο και μόλις βγείτε στεγνώστε το δέρμα ταμποναριστά και αλλάξτε επίδεσμο», συμβουλεύει. Σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης, η αφαίρεση των ραμμάτων δεν δίνει το «πράσινο φως» για να κολυμπήσουμε, αφού πρέπει να μας το επιτρέψει ο γιατρός μας.
Δεν πλένουμε τα πόδια μας
Όχι, δεν αρκεί απλά να πέσει το νερό πάνω τους. Τα πόδια πρέπει να σαπουνιστούν, καθώς είναι από τα σημεία του σώματος με τα περισσότερα βακτήρια. Ένα από αυτά τα βακτήρια είναι η ψευδομονάδα, το οποίο «ευδοκιμεί» σε πισίνες που δεν έχουν καθαριστεί επαρκώς και προκαλεί ωτίτιδα.
Ούρηση στην πισίνα
Παρότι είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να γίνεται, οι ειδικοί το επισημαίνουν, καθώς πρόκειται για ένα από τα συχνά λάθη στις πισίνες. Πέρα από το αηδιαστικό του θέματος, το πρόβλημα είναι η χημεία. Τα ούρα αντιδρούν με το χλώριο, παράγοντας χλωραμίνη. Είναι η λεγόμενη «οσμή πισίνας», που πολλοί μπερδεύουν με την καθαριότητα.
Έτσι, κάθε φορά που κάποιος απλά… βαριέται να βγει από την πισίνα προκειμένου να επισκεφθεί την τουαλέτα, κάνει το απολυμαντικό του νερού (το χλώριο) πιο αδύναμο για όλους τους άλλους.
Μένουμε με το βρεγμένο μαγιό
«Είναι σαν πάρτι για μύκητες, βακτήρια και ιούς», αναφέρει χαρακτηριστικά η δερματολόγος δρ. Κίμπερλι Έικχορστ. Αμέσως μόλις βγούμε από την πισίνα πρέπει να αλλάξουμε το βρεγμένο μαγιό και να κάνουμε ένα γρήγορο ντους. Με αυτό τον τρόπο θα απομακρύνουμε το χλώριο, θα βοηθήσουμε την αποκατάσταση του φυσικού pH του δέρματός μας και θα δυσκολέψουμε πολύ την «εγκατάσταση» μικροβίων.
Δεν πλένουμε το μαγιό
Το γεγονός ότι ήμασταν όλη ημέρα στο νερό δεν σημαίνει ότι το μαγιό είναι καθαρό. Έχει πάνω του τα κύτταρα του δέρματός μας, τα έλαια του σώματος, το αντηλιακό και οτιδήποτε άλλο επέπλεε στην πισίνα.
Αν μείνει άπλυτο, το μαγιό γίνεται εστία ανάπτυξης για μύκητες και βακτήρια. Το λιγότερο που πρέπει να κάνουμε είναι να το ξεπλένουμε καλά με καθαρό νερό, προτού το αφήσουμε να στεγνώσει.
Δεν βγάζουμε το νερό από τα αυτιά μας
Πάντα υπάρχουν μικρόβια στο δέρμα μας και η παγιδευμένη υγρασία τους δίνει το περιβάλλον που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν. Για αυτό η ωτίτιδα δεν αφορά μόνο την κολύμβηση, αλλά και το τι κάνουμε όταν βγούμε από το νερό.
Αφού βγούμε από την πισίνα, γέρνουμε το κεφάλι μας, από τη μία και από την άλλη πλευρά, για να βγει το νερό. Στη συνέχεια σκουπίζουμε απαλά τα αυτιά με μια πετσέτα.
Xρησιμοποιούμε την ίδια νωπή πετσέτα
Οι πετσέτες δεν είναι αθώες, αφού μπορούν να μεταφέρουν μικρόβια από το ένα άτομο στο άλλο. Χειρότερα είναι τα πράγματα με την πετσέτα που είχαμε αφήσει μέσα στην τσάντα μας, από το μπάνιο της προηγούμενης ημέρα. Για αυτό οι ειδικοί μας συμβουλεύουν να χρησιμοποιούμε καθαρή κάθε φορά.
Αφήνουμε τα παιδιά να μετατρέψουν την πισίνα σε μπανιέρα
Οι παιδικές πισίνες είναι συνήθως πιο ζεστές, καθώς το ρηχό νερό ζεσταίνεται πιο γρήγορα. Και τα βακτήρια ευδοκιμούν σε ζεστό νερό. Πρόβλημα αποτελούν και οι πάνες κολύμβησης, αφού έχουν διαρροές.
Τι προτείνουν οι ειδικοί; Οι γονείς να φροντίζουν ώστε να παιδιά τους να βγαίνουν τακτικά από την πισίνα για να πάνε στην τουαλέτα, να πλένουν τα χέρια τους με σαπούνι και να τους αλλάζουν πάνα μακριά από το νερό. Επίσης, να μαθαίνουν στα παιδιά τους να μην πίνουν νερό από την πισίνα.
Επιστρέφουμε γρήγορα στην πισίνα έπειτα από μια ασθένεια
Αν νιώθουμε καλύτερα, έπειτα από «κρίση» διάρροιας, δεν σημαίνει ότι πλέον δεν είμαστε μεταδοτικοί. Θα πρέπει να περιμένουμε δύο εβδομάδες, όχι από τη στιγμή που ξεκίνησε, αλλά από όταν σταμάτησε η διάρροια. Είναι μια γενική οδηγία, αφού για διάρροια λόγω νοροϊού ή E.coli, μια εβδομάδα αρκεί. Αλλά οι περισσότεροι δεν μαθαίνουμε ποτέ τι μας προκάλεσε αυτή την ταλαιπωρία.
