Όσοι παθαίνουν κρίσεις πανικού, είναι σημαντικό να έχουν εργαλεία- τεχνικές, για παράδειγμα ασκήσεις αναπνοής, ή φαρμακευτική αγωγή- που μπορούν να χρησιμοποιήσουν, προκειμένου είτε να τις αποτρέψουν, είτε για να νιώσουν καλύτερα πιο γρήγορα. Σύμφωνα με νέα μελέτη τα σπριντ μπορεί να είναι μια στρατηγική διαχείρισης που αξίζει να προστεθεί στη λίστα.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Psychiatry εξέτασε την άσκηση ως μορφή θεραπείας έκθεσης για άτομα που βιώνουν συχνές και απροσδόκητες κρίσεις πανικού. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σκόπιμη πρόκληση κάποιων εκ των σωματικών αισθήσεων του πανικού- ταχυπαλμία, δύσπνοια, εφίδρωση- μέσω των σπριντ, ήταν πιο αποτελεσματικό από τη θεραπεία χαλάρωσης στη μείωση της σοβαρότητας και της συχνότητας των κρίσεων.
«Η έντονη άσκηση επέτρεψε στους ασθενείς να βιώσουν έντονες σωματικές αισθήσεις σε ένα ασφαλές και ελεγχόμενο πλαίσιο, βοηθώντας τους να επανερμηνεύσουν αυτά τα σήματα ως μη επικίνδυνα», δηλώνει ο Ρικάρντο Γουίλιαμ Μουότρι, από το Πρόγραμμα Αγχωδών Διαταραχών στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου του Σάο Πάολο, που ήταν επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Τα αποτελέσματα είχαν διάρκεια και οι άνθρωποι συνέχισαν να βιώνουν λιγότερες κρίσεις πανικού και μειωμένα συμπτώματα ακόμα και 12 εβδομάδες μετά τις προπονήσεις, συμπληρώνει.
Πώς τα σπριντ μπορεί να βοήθησαν τους ανθρώπους με διαταραχή πανικού
Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές χώρισαν 72 ενήλικες με διαταραχή πανικού, σε δύο ομάδες. Για 12 εβδομάδες, οι 37 ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής και οι άλλοι 35 μια μορφή θεραπείας χαλάρωσης. Και οι δύο ομάδες τα έκαναν αυτά σε προκαθορισμένες ώρες και όχι όταν ξεκινούσε μια κρίση πανικού.
Τρεις φορές την εβδομάδα, η ομάδα της γυμναστικής έκανε σπριντ 30 δευτερολέπτων, με διαλείμματα κατά τα οποία περπατούσαν και επιπλέον 15 λεπτά περπάτημα για προθέρμανση και χαλάρωμα. Ξεκίνησαν με διαλειμματική άσκηση που περιελάμβανε ένα σπριντ και πρόσθεταν ένα κάθε εβδομάδα, φτάνοντας στα έξι στο τέλος της μελέτης.
Τα μέλη της άλλης ομάδας ακολουθούσαν μια μορφή θεραπείας χαλάρωσης που χρησιμοποιείται συχνά στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει βαθιές ανάσες και συστηματική σύσφιξη και χαλάρωση μυικών ομάδων σε όλο το σώμα.
Για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα των δύο θεραπειών, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα εργαλείο που λέγεται Κλίμακα Πανικού και Αγοραφοβίας, που βοηθά στη μέτρηση της σοβαρότητας της διαταραχής πανικού. Το έλεγξαν αυτό στην αρχή της μελέτης, στις έξι εβδομάδες, τις 12- όταν ολοκληρώθηκε η θεραπεία- και στις 24 εβδομάδες. Και οι δύο ομάδες είδαν βελτιώσεις, αλλά οι άνθρωποι που έκαναν το πρόγραμμα με τα σπριντ βίωσαν πιο λίγες και λιγότερο σοβαρές κρίσεις πανικού. Επίσης, είχαν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης.
Οι ειδικοί έχουν κάποιες θεωρίες για το γιατί η αερόβια άσκηση είναι αποτελεσματική στον μετριασμό του πανικού. Η μία θεωρία είναι πως η έντονη άσκηση λειτουργεί ως μία μορφή ενδοδεκτικής έκθεσης- θεραπείας έκθεσης, η οποία προκαλεί σκόπιμα σωματικές αισθήσεις που συχνά φοβούνται οι άνθρωποι με διαταραχή πανικού, αλλά σε ένα ασφαλές και ελεγχόμενο περιβάλλον. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ο φόβος για τις σωματικές αισθήσεις είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της διαταραχής πανικού, εξηγεί ο Τζάσπερ Σμιτς, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.
«Η άσκηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα εν μέρει επειδή βοηθά τους ανθρώπους να ξαναμάθουν ότι οι σωματικές αισθήσεις του άγχους μπορεί να είναι άβολες αλλά- το σημαντικότερο- δεν είναι επικίνδυνες», δηλώνει. «Επίσης, η γυμναστική μπορεί να μειώσει το άγχος μέσω ευρύτερων επιδράσεων στη διάθεση, στη μειωμένη αντιδραστικότητας στο στρες, τον ύπνο, τη φλεγμονή και τα νευροδιαβιβαστικά συστήματα που συνδέονται με το άγχος και την κατάθλιψη», προσθέτει.
Επιπλέον, η άσκηση είναι ένα φθηνό «εργαλείο» που μπορεί να ενσωματωθεί σε προγράμματα θεραπείας για τη διαταραχή πανικού και να επιβλέπεται από πλειάδα επαγγελματιών υγείας, όχι μόνο ψυχολόγους εκπαιδευμένους στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, επισημαίνει από την πλευρά του ο Μουότρι. Αυτό, θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερους ανθρώπους να λάβουν τη θεραπεία που χρειάζονται.
«Πολλοί με διαταραχή πανικού δεν έχουν πρόσβαση σε τεκμηριωμένη φροντίδα εξαιτίας εμποδίων όπως το κόστος, το στίγμα, η περιορισμένη διαθεσιμότητα ή οι προσωπικές προτιμήσεις για τη θεραπεία», λέει ο Σμιτς. «Η άσκηση μπορεί να προσφέρει μια πιο προσβάσιμη και αποδεκτή αυτόνομη ή συμπληρωματική επιλογή για κάποια άτομα, παρέχοντας παράλληλα ευρεία οφέλη για τη σωματική υγεία», συμπληρώνει.
Ωστόσο, η μελέτη έχει κάποιους περιορισμούς: μικρό δείγμα, αρκετά σύντομη διάρκεια και το γεγονός ότι τα άτομα που συμμετείχαν ήταν ενήλικες που κάνουν καθιστική ζωή. Αυτά θα μπορούσαν να περιορίζουν τη γενίκευση στον γενικό πληθυσμό, σημειώνουν τόσο ο Μουότρι, όσο και ο Σμιτς.
Πώς να χρησιμοποιήσουμε τη γυμναστική για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας
Η άσκηση μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την υποστήριξη της ψυχικής υγείας μας, όμως, δεν αποτελεί πανάκεια, ούτε υποκαθιστά την επαγγελματική βοήθεια, εάν έχουμε σημαντικά συμπτώματα. Συχνά, ένας συνδυασμός θεραπειών βοηθά.
Πριν δοκιμάσουμε οτιδήποτε έντονο, θα πρέπει να μιλήσουμε με τον γιατρό ή τον ψυχολόγο μας. «Η έντονη άσκηση δεν είναι κατάλληλη για όλους, ιδιαίτερα ανθρώπους με συγκεκριμένες παθήσεις», επισημαίνει ο Σμιτς.
Όσοι πάσχουν από διαταραχή πανικού μπορεί να διαπιστώσουν πως αν ξεκινήσουν απότομα την έντονη άσκηση, αυτό μπορεί να τους κάνει να νιώσουν χειρότερα, ή ακόμα και να τους προκαλέσει αποστροφή για τη γυμναστική, υπογραμμίζει ο Μουότρι. Αντί για αυτό, καλό είναι να ξεκινήσουν με μια σωματική δραστηριότητα που τους φαίνεται διαχειρίσιμη και βιώσιμη, συμβουλεύει ο Σμιτς.
Δεν χρειάζεται να είναι έντονη η άσκηση για να ωφελήσει την ψυχική υγεία μας. Οποιοδήποτε είδος κίνησης είναι καλό για τη σωματική και την ψυχική υγεία. Και η συνέπεια είναι σε γενικές γραμμές πιο σημαντική από την ένταση, αναφέρει ο Σμιτς.
Τέλος, θα πρέπει να επιλέξουμε μια μορφή άσκησης που μας κάνει να ανυπομονούμε να γυμναστούμε. Γιατί με αυτό τον τρόπο όχι μόνο βελτιώνεται η ψυχική υγεία μας, αλλά είναι πιο πιθανό να συνεχίσουμε αυτή τη δραστηριότητα.
Πηγή: Washington Post
