Μια συνηθισμένη χειρουργική επέμβαση στο γόνατο φαίνεται ότι τελικά δεν ωφελεί τους ασθενείς και μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα αποτελέσματα, σύμφωνα μελέτη που διήρκησε 10 χρόνια.
Η μελέτη παρακολούθησε τα αποτελέσματα ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για ρήξη μηνίσκου και στους οποίους πραγματοποιήθηκε μερική μηνισκεκτομή, μία από τις πιο συνηθισμένες ορθοπεδικές επεμβάσεις. Η πορεία τους συγκρίθηκε με εκείνη ασθενών που είχαν επιλεγεί τυχαία για «εικονική χειρουργική επέμβαση», όπου δεν πραγματοποιήθηκε καμία επέμβαση.
Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν στη χειρουργική επέμβαση, η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση φθαρμένου ιστού του μηνίσκου, δεν φάνηκε να ωφελούνται και έλαβαν χειρότερες βαθμολογίες σε μια σειρά μετρήσεων που σχεδιάστηκαν για να αξιολογήσουν τη λειτουργία του γόνατος, τον πόνο και την εξέλιξη των συμπτωμάτων.
Ο καθηγητής Τέπο Γιάρβινεν, ορθοπεδικός χειρουργός και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι που ηγήθηκε της μελέτης, δήλωσε: «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι αυτό μπορεί να είναι ένα παράδειγμα αυτού που είναι γνωστό ως ιατρική αναστροφή (medical reversal), όπου μια ευρέως διαδεδομένη ιατρική θεραπεία αποδεικνύεται αναποτελεσματική ή ακόμη και επιβλαβής».
Η μελέτη περιέλαβε 146 ασθενείς, ηλικίας 35 έως 65 ετών, από πέντε νοσοκομεία στη Φινλανδία. Περίπου το ένα τρίτο είχε διαγνωστεί μετά από οξύ τραυματισμό κατά την άθληση ή απότομη στροφή του γόνατος, ενώ τα δύο τρίτα εμφάνιζαν σταδιακά συμπτώματα. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία είτε σε χειρουργείο μηνίσκου είτε σε εικονική επέμβαση, όπου έγιναν τομές αλλά δεν πραγματοποιήθηκε επέμβαση.
Έπειτα από 10 χρόνια παρακολούθησης, η ομάδα που είχε υποβληθεί σε χειρουργείο εμφάνισε χειρότερη λειτουργία γόνατος, μεγαλύτερη εξέλιξη οστεοαρθρίτιδας και μεγαλύτερη πιθανότητα για μελλοντική χειρουργική επέμβαση στο γόνατο.
Ο Μαρκ Μπόουτντιτς, σύμβουλος χειρουργός γόνατος και πρώην πρόεδρος της Βρετανικής Ορθοπεδικής Εταιρείας, δήλωσε ότι οι κατευθυντήριες οδηγίες έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια ώστε να αντανακλούν τις αυξανόμενες ανησυχίες για τα περιορισμένα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης. Αυτό περιλαμβάνει την επέκταση του συνιστώμενου χρόνου αναμονής πριν το χειρουργείο από τρεις σε έξι μήνες, για να φανεί αν τα συμπτώματα υποχωρούν με φυσικοθεραπεία.
«Στο παρελθόν, τα τρία τέταρτα των ασθενών μπορεί να έκαναν χειρουργείο, αλλά τώρα είναι περίπου το ένα τέταρτο», είπε. «Έχουμε μια προσέγγιση του τύπου “σκέψου πριν δράσεις”. Η χειρουργική δεν πρέπει να είναι το πρώτο βήμα».
Με πληροφορίες από Guardian



























