Ο Βρετανός σκύλος Κομπλ, αφού εκπαιδεύτηκε από τη φιλανθρωπική οργάνωση Support Dogs UK μπορεί να ανιχνεύσει επιληπτικές κρίσεις 37 λεπτά πριν εμφανιστούν.
Ο κ. Μόσιαλος κάνει λόγο για ένα πραγματικά ανεκτίμητο στήριγμα, ενώ καταλήγει επισημαίνοντας ότι «αν εστιάζουμε στις λύσεις, μπορούμε να δρομολογήσουμε και να ενσωματώσουμε τέτοιες ιδέες και εμείς στην Ελλάδα». Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μόσιαλου για τον Κομπλ:
Η Νίκολα είναι αστυνομικός, που τραυματίστηκε σοβαρά πέφτοντας κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης. Πέρασε μια πολύ δύσκολη πρώτη φάση, αναγκαστικά σταμάτησε να εργάζεται, απομονώθηκε και ξεκίνησε να παίρνει αντικαταθλιπτικά. Ώσπου μια μέρα ο σύζυγός της είδε μια διαφήμιση της Support Dogs UK.
Ο Κόμπλ εκπαιδεύτηκε από τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Support Dogs UK, και ζώντας με την Νίκολα μπορεί να ανιχνεύσει τις επιληπτικές κρίσεις της37 λεπτά πριν εμφανιστούν. Ένα πραγματικά ανεκτίμητο στήριγμα, ο Κόμπλ με εξαιρετική ακρίβεια και ικανότητα, μπορεί να βοηθήσει και να αποτρέψει τους τραυματισμούς της Νίκολα.
Εκπαιδευμένος για δύο χρόνια, όταν “μυριστεί” πως έρχεται η επόμενη επιληπτική κρίση, στέκεται μπροστά στη Νίκολα, γλείφει και μασάει τα χείλη του, και εκείνη ξέρει πως πρέπει να πάει στο κρεβάτι της. «Είναι κολλημένος στο πόδι μου σαν ένα κομμάτι σελοτέηπ» λέει η Νίκολα, που δεν είχε ποτέ της σκύλο ως τον Κόμπλ, και πλέον τον θεωρεί το «τρίτο παιδί της».
Πώς το κάνει αυτό; Οι αλλαγές στην οσμή του ανθρώπινου σώματος που σχετίζονται με διάφορες διαταραχές υγείας, έχουν καταγραφεί από πολύ παλιά, ακόμα και από τον Ιπποκράτη. Οι πρόσφατες ερευνητικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν παραλλαγές στη σύνθεση της οσμής του σώματος που σχετίζονται με διάφορες ασθένειες, και ο εντοπισμός πτητικών ουσιών είναι ζωτικής σημασίας για την έγκαιρη ανίχνευση. Αν και έχουν αναδυθεί τεχνολογίες όπως οι “ηλεκτρονικές μύτες”, οι σκύλοι, με τις εξαιρετικές οσφρητικές τους ικανότητες, για την ώρα τις ξεπερνούν.
Πέραν των διαταραχών υγείας, η Support Dogs UK, όπως και άλλες τέτοιες οργανώσεις στον κόσμο, εκπαιδεύει σκύλους ώστε να ζουν με τις οικογένειες και να βοηθούν τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού. Και εκεί η διαφορά στη ζωή των παιδιών είναι τεράστια. Γιατί, ούτε η καθημερινότητα, ούτε οι γιορτές είναι εύκολες για αυτά τα παιδιά και τις οικογένειες τους.
Η συντροφιά πάντα βοηθάει. Και φαίνεται πως πολλές φορές τα ζώα συντροφιάς μπορούν, με την κατάλληλη εκπαίδευση, να βοηθήσουν καθημερινά. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την ζωή των ενήλικων ασθενών αλλά και των παιδιών που έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στις αλλαγές της καθημερινότητας.
Αν εστιάζουμε στις λύσεις, μπορούμε να δρομολογήσουμε και να ενσωματώσουμε τέτοιες ιδέες και εμείς στην Ελλάδα.
Καλές γιορτές με υγεία, αλληλεγγύη και δύναμη σε όλους και όλες.
