Οι συνθήκες αυτές -τονίζουν- καθιστούν αδύνατη όχι μόνο την υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα αλλά και την ίδια τη βιωσιμότητα των παραγωγικών μονάδων της φαρμακοβιομηχανίας, με ορατό πλέον τον κίνδυνο απαξίωσης ενός κλάδου που προσφέρει σημαντικές προστιθέμενες αξίες στην οικονομία και συμβάλλει αποφασιστικά στην απασχόληση.
Η αδιανόητη επιβάρυνση της παραγωγής φαρμάκων στη χώρα μας αποτελεί συνδυασμό του πολύ υψηλού φόρου των επιχειρήσεων και των υπερβολικών υποχρεωτικών rebate και clawback που στη χώρα μας είναι σχεδόν 400% υψηλότερα από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ποτέ και πουθενά στον κόσμο, τα rebate και clawback δεν εφαρμόστηκαν με τέτοια ένταση και για τόσο μακρύ χρονικό διάστημα.
Όμως το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στο ύψος των επιστροφών αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αυτές κατανέμονται. Ειδικότερα, η επιβάρυνση στην Ελλάδα των γενοσήμων και των παλαιών φαρμάκων με τεράστια clawback αποτελεί μοναδικό φαινόμενο που δεν απαντάται σε καμία ευρωπαϊκή χώρα.
Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία τονίζει ακόμη ότι η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι τα γενόσημα και τα παλαιά οικονομικά φάρμακα αποτελούν ουσιώδη παράγοντα ισορροπίας της αγοράς. Όχι μόνο δεν αυξάνουν τη φαρμακευτική δαπάνη αλλά, αντίθετα, όσο περισσότερο χρησιμοποιούνται, δημιουργούν σημαντικές εξοικονομήσεις γιατί αποτρέπουν τη χρήση ακριβότερων θεραπειών. Η επιβολή clawback στα γενόσημα και τα παλαιά φάρμακα αποτελεί μια λανθασμένη πολιτική που, πέραν του γεγονότος ότι αντιμάχεται τους στόχους της δημοσιονομικής εξυγίανσης, αποτελεί άδικη επιβάρυνση, η οποία δεν τους αναλογεί.
Οι συνέπειες αυτής της στρεβλής πολιτικής είναι ήδη ορατές : Σχεδόν 500 κωδικοί παλαιών καταξιωμένων και οικονομικών φαρμάκων κινδυνεύουν με απόσυρση, αφού η διατήρηση τους σε κυκλοφορία είναι πρακτικά αδύνατη. Παράλληλα, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, που μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, αντιμετωπίζει, έξω από κάθε λογική, το φάσμα της δημιουργίας μιας νέας γενιάς υπερχρεωμένων επιχειρήσεων στους κόλπους της.
Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία τονίζει τα εξής:
• Είναι απολύτως αναγκαία, η αύξηση του πολύ χαμηλού προϋπολογισμού της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης ο οποίος σήμερα βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από τα επίπεδα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
• Είναι απαραίτητος ο σχεδιασμός ενός συστήματος για την δικαιότερη κατανομή του clawback, στο πλαίσιο του οποίου κάθε κατηγορία φαρμάκων θα επιβαρύνεται για την υπέρβαση του ορίου της δαπάνης που η ίδια προκαλεί.
• Θα πρέπει να δοθεί άμεσα η δυνατότητα συμψηφισμού του clawback με επενδύσεις σε έρευνα, ανάπτυξη και παραγωγή, μέτρο το οποίο θα δώσει αναπτυξιακή ώθηση.
