Όσον αφορά στο ιατρικό προσωπικό, ο Δημήτρης Κωστακιώτης σημειώνει επίσης ότι «οι ομάδες υγείας έχουν ένα πραγματικό ζήτημα, το οποίο έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν έχουν πλήρη σύνθεση ιατρικού προσωπικού και ως εκ τούτου οι ανάγκες καλύπτονται, σε κάποιες περιπτώσεις, με μετακίνηση από άλλες δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που ήδη λειτουργούσαν, δηλαδή είτε από κάποια περιφερειακά κέντρα υγείας και περιφερειακά ιατρεία, είτε από γιατρούς που υπηρετούσαν σε κέντρα υγείας πόλεων, δηλαδή στο παλιό ΙΚΑ».
Μάλιστα, όπως σημειώνει, «υπάρχει συγκεκριμένη δυσκολία και το βλέπουμε αυτό όταν προκηρύσσονται σε κάποιες περιοχές μόνιμες θέσεις για γιατρούς και αυτές παραμένουν άγονες, διότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον».
Αναφερόμενος στο οικονομικό ζήτημα, τονίζει ότι «παρ΄ ότι τα χρήματα που παίρνουν οι γιατροί είναι με τις αποδοχές του επιμελητή Α΄ και με κάποια νομοθετική παρέμβαση το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι με τις αποδοχές του επιμελητή Α΄ και με χρονική προϋπηρεσία, έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα πολύ δύσκολο ανταγωνιστικό περιβάλλον».
Χαρακτηριστικές περιπτώσεις λέει «είναι οι αντίστοιχες προσφορές για τον παθολόγο - οικογενειακό γιατρό από χώρες του εξωτερικού, που είναι υψηλότερες, την στιγμή όπου στην Ελλάδα οι αποδοχές είναι περίπου 1.700 ευρώ καθαρά, παρά το δύσκολο ανταγωνιστικό περιβάλλον».
Πάντως, όπως προσθέτει, «πολλά θα εξαρτηθούν από την προκήρυξη που θα βγει αυτό το μήνα, ώστε να δούμε πόσοι γιατροί θα συμμετάσχουν».
Όσον αφορά στις αγροτικές περιοχές, ο Δημήτρης Κωστακιώτης λέει ότι «εκεί υπάρχουν οι γενικοί ιατροί που μπορούν να αναλάβουν τον τοπικό πληθυσμό, ως οικογενειακοί γιατροί», φέρνοντας ως παράδειγμα την περιοχή της Κάτω Αχαΐας, στην οποία όπως σημειώνει, «υπάρχουν αρκετοί γενικοί ιατροί και ως εκ τούτου, μπορεί να γίνει ένας λογικός καταμερισμός, με βάση την αναλογία ένας ιατρός ανά 2.000 κατοίκους».
Επίσης, θέτει και το ζήτημα των ελευθεροεπαγγελματιών ιατρών, δηλαδή κατά πόσο θα ανταποκριθούν στη στήριξη του θεσμού του οικογενειακού ιατρού, μέσω των συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ.
Σχετικά με το ζήτημα του εξοπλισμού αναφέρει ότι «στα κέντρα υγείας και στα περιφερειακά ιατρεία υπάρχει ήδη ο αναγκαίος εξοπλισμός, ενώ για κάποιες πόλεις το ζήτημα αυτό θα αντιμετωπιστεί με τις διαγωνιστικές διαδικασίες».
Καταλήγοντας ο Δημήτρης Κωστακιώτης, τονίζει ότι «το θετικό στην όλη διαδικασία είναι η στόχευση που γίνεται με αυτή την προσπάθεια, η οποία είναι απαραίτητη, ώστε να προχωρήσουμε στην επόμενη ημέρα για την φροντίδα της υγείας στην χώρα μας».
Όπως προσθέτει, «το ΕΣΥ που δημιουργήθηκε πριν από 35 χρόνια δούλεψε πολύ καλά, δημιουργήθηκαν πολλά νοσοκομεία και υπήρξε μια σχετικά καλή κάλυψη σε επίπεδο πρωτοβάθμιας υγείας με τα κέντρα υγείας στις αγροτικές περιοχές».
Αυτό που έλειπε, συνεχίζει, «ήταν ένα συντονισμένο σχέδιο δράσης σε όλη τη χώρα για τα αστικά κέντρα και αυτό που υλοποιείται αυτή τη στιγμή είναι το πρώτο βήμα, δηλαδή η πρώτη επαφή που πρέπει να γίνεται από κάθε πολίτη με τον προσωπικό του γιατρό, ώστε για να γνωρίζει όλο το ιστορικό του και να μπορεί να τον παρακολουθεί για θέματα πρόληψης».
Άλλωστε, όπως τονίζει, «η δουλειά του οικογενειακού γιατρού, ο οποίος έχει την ανάλογη εκπαίδευση, είναι να παραπέμπει άμεσα τον ασθενή εκεί που χρειάζεται και με τον βαθμό που επείγοντος που μπορεί να υπάρχει».
Αυτό προσθέτει, «πρέπει να περάσει στη συνείδηση όλων μας, διότι αντιμετωπίζει ολιστικά την υγεία όλων, ενώ ταυτόχρονα γίνεται καλύτερα η κατανομή των πόρων που έχουμε στην διάθεσή μας για το δημόσιο σύστημα υγείας».
