Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι συνήθειες που παίζουν μεγάλο ρόλο στην υγεία, όπως το κάπνισμα, η υπερκατανάλωση τροφής που οδηγεί σε παχυσαρκία και η αισιοδοξία που φέρνει μεγαλύτερη ευτυχία, είναι (και) κολλητικές. Η νέα έρευνα έρχεται να προσθέσει τη σωματική άσκηση σε αυτόν τον κατάλογο.
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», ανέλυσαν στοιχεία περίπου από 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους που έτρεξαν συνολικά πάνω από 350 εκατομμύρια χιλιόμετρα σε διάστημα πενταετίας.
Η μελέτη συνδύασε στοιχεία από φορετές συσκευές καταγραφής της σωματικής δραστηριότητας (fitness trackers) και αναλύσεις κοιινωνικών δικτύων, δείχνοντας ότι το πώς και πόσο τρέχει και γενικότερα ασκείται κανείς, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από το τι κάνουν οι φίλοι του.
Διαπιστώθηκε, μάλιστα, ότι ενώ οι άνδρες επηρεάζονται, τόσο από άνδρες φίλους (κυρίως), όσο και από γυναίκες φίλες (σε μικρότερο βαθμό), οι γυναίκες επηρεάζονται μόνο από άλλες γυναίκες και καθόλου από τους άνδρες.
Επίσης, οι λιγότερο δραστήριοι στο τρέξιμο επηρεάζουν τους πιο δραστήριους, αλλά όχι το αντίστροφο. Ακόμη, οι άνθρωποι επηρεάζονται περισσότερο από τους φίλους τους που έχουν ελαφρώς χειρότερη απόδοση, σε σχέση με την επιρροή από όσους έχουν πολύ καλύτερη απόδοση από τους ίδιους.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, κατά μέσο όρο μέσα στην ίδια ημέρα για κάθε χιλιόμετρο παραπάνω που τρέχουν οι φίλοι κάποιου, ο ίδιος τρέχει 300 μέτρα παραπάνω, ενώ για κάθε δέκα λεπτά παραπάνω τρέξιμο των φίλων, ένας άνθρωπος τρέχει άλλα τρία λεπτά. Ακόμη και ο ρυθμός που τρέχει κανείς (μέτρα ανά λεπτό), αλλάζει υπό την επιρροή των φίλων: Εάν εκείνοι τρέχουν πιο γρήγορα, θα τρέξεις κι εσύ πιο γρήγορα. Γενικότερα, για κάθε δέκα πρόσθετες θερμίδες που καίνε οι φίλοι σε άσκηση, ένας άνθρωπος παρακινείται να κάψει και ο ίδιος 3,5 θερμίδες παραπάνω. Όμως, η επιρροή των φίλων τείνει να εξασθενήσει με το πέρασμα του χρόνου.
Ο Χρήστος Νικολαΐδης αποφοίτησε το 2008 από το Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έκανε μεταπτυχιακά στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά στο Imperial College του Λονδίνου και πήρε το διδακτορικό του το 2014 από τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του ΜΙΤ. Σήμερα είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Σχολή Μάνατζμεντ Sloan του ΜΙΤ, εστιάζοντας στη μελέτη των πολύπλοκων συστημάτων με έμφαση στα φαινόμενα «κολλητικής» διάδοσης, από την εξάπλωση των ασθενειών έως των ιδεών.
Πηγή:ΑΠΕ
