Ειδικότερα υφίσταται:
1) Έλλειψη πιστοποίησης των ιατρείων , και ανυπαρξία κανονισμού λειτουργίας και αποσαφήνιση των παρεχομένων υπηρεσιών όπως ισχύει σε όλες τις δομές ΠΦΥ.
2) Σοβαρές ελλείψεις ειδών καθαριότητος και αντισηψίας.
3) Απουσία ιατρικών υλικών και μέσων εξέτασης των ασθενών (ιατρικά υποσέντονα, επιστόμια, πετσέτες ,μιας χρήσης και άλλα αναλώσιμα).
4) Απουσία φαρμάκων απαραίτητων για την εκτέλεση ιατρικών πράξεων. Πολλά από αυτά είναι ληγμένα, (σύριγγες αναισθητικά φάρμακα, κολποσκόπια ,βελόνες, υποχρεώνοντας μας ενίοτε να προβούμε εμείς στην αγορά τους, προκειμένου να βοηθήσουμε τους ασθενείς.
5) Αδυναμία ή αδιαφορία για αποκατάσταση, ή αντικατάσταση οποιουδήποτε μηχανήματος εξαρτήματος αυτού. Πολλά εξ’ αυτών επισκευάζονται με δικά μας έξοδα.
6) Απουσία ασφάλισης ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ (οι ιατρικές πράξεις γίνονται με αποκλειστική ευθύνη των ιατρών).
7) Απουσία επιστημονικού υπευθύνου, ή προϊσταμένου Ιατρού η Οδοντιάτρου,
8) Αδυναμία της προϊστάμενης αρχής για επίλυση προβλημάτων ιατρικής φύσεως.
Όλα τα ανωτέρω καθιστούν τις συνθήκες εργασίας επικίνδυνες για την δημόσια υγεία, και την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων. Αντί λοιπόν η Διοίκηση να εστιάσει στην προσπάθειας επίλυσης των ανωτέρω καίριων προβλημάτων, αναλώνεται σε άστοχες πρακτικές, (δίδοντας εντολή επί παραδείγματι να σχιστούν δελτία παρουσιών με υπογραφές ιατρών ), και προσπαθεί να πρωτοτυπήσει πανελλαδικώς και παγκοσμίως ίσως, στην καθιέρωση, ηλεκτρονικής σήμανσης πιστοποίησης των ιατρών στην εργασία τους (ενώ μέχρι τώρα πιστοποιείται με υπογραφή σε παρουσιολόγιο) και την επιβολή 8ωρης αντί της 7ωρης παρουσίας στα ιατρεία, όπως ισχύει νομοθετικά στις δύο μεγαλύτερες δομές Υγείας της χώρας, ΕΣΥ και ΠΕΔΥΥ για τους ιατρούς.
Ο ΙΣΑ εκφράζει τη στήριξη του στους ιατρούς του Δήμου Αθηναίων οι οποίοι σε πολύ δύσκολες συνθήκες στηρίζουν τις υγειονομικές δομές του Δήμου και απαιτεί την άμεση αποκατάσταση των προβλημάτων για την εύρυθμη λειτουργία των ιατρείων. Εξαιτίας της αύξησης της προσέλευσης των πολιτών λόγω της ανθρωπιστικής κρίσης, και της μεταναστευτικής πολιτικής, είναι αναγκαίο να βρεθούν κοινά αποδεκτές λύσεις, και να μην γίνονται οι ιατροί δέκτες απρόκλητων επιθέσεων από την προϊστάμενη αρχή τους.
