Περισσότερες από 9 εκατομμύρια ζωές ετησίως θα μπορούσε να σώσει η τήρηση των κατευθυντήριων γραμμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ατμοσφαιρική ρύπανση σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση σε εξωτερικούς χώρους αποτελεί τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική απειλή για την ανθρώπινη υγεία παγκοσμίως. Έχει συνδεθεί με αυξημένη συχνότητα καρδιαγγειακών και πνευμονικών παθήσεων, όπως η στεφανιαία νόσος, το εγκεφαλικό επεισόδιο, το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και η άνοια. Εκτός από την επιβάρυνση των ασθενών και των οικογενειών τους, οι ασθένειες αυτές έχουν και σημαντικό οικονομικό κόστος, λόγω των δαπανών περίθαλψης και της απώλειας παραγωγικότητας.
Οι ερευνητές διερεύνησαν τα πιθανά οφέλη για την υγεία και την οικονομία από τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα σε 136 χώρες μικρού και μεσαίου εισοδήματος, εστιάζοντας στη ρύπανση από λεπτά αιωρούμενα σωματίδια (PM2.5) και διοξείδιο του αζώτου (ΝO₂). Συνδύασαν αναλυτικά δεδομένα για την ατμοσφαιρική ρύπανση, τον πληθυσμό και την υγεία με επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τη σύνδεση των ρύπων με τις ασθένειες και τη θνησιμότητα. Χρησιμοποιώντας υπολογιστική μοντελοποίηση εκτίμησαν πώς οι θάνατοι και τα νέα κρούσματα ασθενειών θα μπορούσαν να αλλάξουν εάν τα επίπεδα των ρύπων μειώνονταν στις συνιστώμενες τιμές που έχει ορίσει ο ΠΟΥ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Environment International», η τήρηση των κατευθυντήριων γραμμών για τα PM2.5 θα μπορούσε να αποτρέψει ή να καθυστερήσει περίπου 9,4 εκατομμύρια θανάτους μέσα σε ένα έτος στις 136 χώρες που εξετάστηκαν. Η συμμόρφωση με τις οδηγίες για το διοξείδιο του αζώτου θα μπορούσε να αποτρέψει ή να καθυστερήσει περίπου 1,1 εκατομμύρια θανάτους. Διευκρινίζεται ότι οι δύο εκτιμήσεις δεν μπορούν να αθροιστούν, καθώς ενδέχεται να υπάρχει αλληλεπικάλυψη στους θανάτους που θα αποτρέπονταν από τη μείωση των δύο ρύπων.
Ακόμη και η επίτευξη των λιγότερο αυστηρών ενδιάμεσων στόχων του ΠΟΥ θα είχε σημαντικά οφέλη για τη δημόσια υγεία: θα μπορούσε να συνδεθεί με περίπου 6,6 εκατομμύρια λιγότερους θανάτους που σχετίζονται με τα PM2.5 και 435.000 λιγότερους θανάτους που σχετίζονται με το ΝO₂.
Τα οφέλη δεν περιορίζονται στη μείωση της θνησιμότητας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών, η επίτευξη των συνιστώμενων επιπέδων PM2.5 θα μπορούσε να οδηγήσει μέσα σε έναν χρόνο σε 2,8 εκατομμύρια λιγότερα νέα περιστατικά χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, 1,1 εκατομμύρια λιγότερα περιστατικά άνοιας, 7,3 εκατομμύρια λιγότερα περιστατικά στεφανιαίας νόσου και 2,3 εκατομμύρια λιγότερα περιστατικά εγκεφαλικού επεισοδίου.
Η βελτίωση της ποιότητας του αέρα θα είχε επίσης σημαντικά οικονομικά οφέλη, καθώς θα περιόριζε τις ασθένειες, μειώνοντας τόσο τις δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη όσο και τις απώλειες παραγωγικότητας, αφού οι εργαζόμενοι θα χρειάζονταν λιγότερες ημέρες απουσίας λόγω ασθενειών που μπορούν να προληφθούν.
Ενδεικτικά, η επίτευξη των συνιστώμενων επιπέδων PM2.5 θα μπορούσε να οδηγήσει σε ετήσια άμεση εξοικονόμηση ιατρικών δαπανών ύψους 11,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη στεφανιαία νόσο, 5,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το εγκεφαλικό επεισόδιο και 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την άνοια.
