Το αν σκέφτεστε γρήγορα ή αργά εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η αποτελεσματικότητα των νευρωνικών δικτύων του εγκεφάλου και η ποσότητα της φαιάς ουσίας σε συγκεκριμένα κέντρα ελέγχου.
Ενδέχεται, ωστόσο, να υπάρχει ένας ακόμη, μάλλον αναπάντεχος παράγοντας: τα βακτήρια στο στόμα σας. Επιστήμονες ανακάλυψαν μια σύνδεση ανάμεσα στη σύνθεση των μικροβίων στη γλώσσα και στο πόσο καλά αποδίδει ο εγκέφαλος σε νοητικές δοκιμασίες καθώς μεγαλώνουμε.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η κακή στοματική υγιεινή και η ουλίτιδα συνδέονται με γνωστική έκπτωση. Άλλες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι τα νιτρικά άλατα από τις τροφές που καταναλώνουμε μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο και τη γνωστική απόδοση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Έτσι, ερευνητές με επικεφαλής τη Joanna E. L'Heureux από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ στο Ηνωμένο Βασίλειο αναρωτήθηκαν αν τα βακτήρια του στόματος που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία συνδέονται με τη γνωστική λειτουργία.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι τόσο παράξενη όσο ακούγεται. Όταν τρώμε τροφές πλούσιες σε νιτρικά άλατα (όπως τα παντζάρια ή τα φυλλώδη λαχανικά), τα νιτρικά εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και περνούν στο σάλιο. Τα φιλικά βακτήρια του στόματος τα μετατρέπουν στη συνέχεια σε νιτρώδη άλατα, τα οποία ο οργανισμός μπορεί να μετατρέψει σε μονοξείδιο του αζώτου. Αυτή η αέρια χημική ένωση βοηθά στη χαλάρωση των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο.
Τι μπορεί να αποκαλύψει το στόμα μας;
Για να διερευνήσει περαιτέρω το θέμα, η ερευνητική ομάδα στρατολόγησε 15 νεότερους και 15 μεγαλύτερους ενήλικες στο Έξετερ, καθώς και τον ίδιο αριθμό συμμετεχόντων στις Βρυξέλλες του Βελγίου. Ο λόγος για την επιλογή των δύο τοποθεσιών ήταν να διαπιστωθεί αν οι συσχετίσεις μεταξύ των βακτηρίων του στόματος, της γήρανσης και των νοητικών δεξιοτήτων ήταν παρόμοιες σε διαφορετικές χώρες ή αν αποτελούσαν ιδιαιτερότητα ενός μόνο μέρους.
Κάθε εθελοντής ολοκλήρωσε μια σειρά από 10 τεστ που αξιολογούσαν τη μνήμη, την ταχύτητα επεξεργασίας και τη συγκέντρωση. Οι ερευνητές συνέλεξαν επιχρίσματα από τη γλώσσα, δείγματα αίματος και σάλιου, ενώ μέτρησαν και την αρτηριακή πίεση.
Στη συνέχεια, αλληλούχησαν το DNA στα επιχρίσματα για να ταυτοποιήσουν τα βακτήρια που υπήρχαν και τέλος συνέκριναν τη μικροβιακή κοινότητα του στόματος κάθε ατόμου με την απόδοσή του στα τεστ.
Μια περίπλοκη εικόνα αποκαλύπτεται
Τα άτομα και στις δύο χώρες με υψηλότερα επίπεδα του βακτηρίου Prevotella histicola στο στόμα εμφάνισαν ταχύτερους χρόνους αντίδρασης σε διάφορες γνωστικές δοκιμασίες. Ωστόσο, τα αποτελέσματα για ένα άλλο μικρόβιο, το Haemophilus parainfluenzae, ήταν μικτά.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα υψηλότερα επίπεδα συνδέθηκαν με ταχύτερες αποκρίσεις σε τεστ που αφορούσαν τη λογική σκέψη και τη χωρική αντίληψη, αλλά με βραδύτερες αποκρίσεις στην αναγνώριση συναισθημάτων. Στο Βέλγιο, τα υψηλότερα επίπεδα σχετίστηκαν με ταχύτερες αποκρίσεις σε τεστ οπτικής μνήμης και με καλύτερη απόδοση σε τεστ λειτουργικής μνήμης.
Οι ερευνητές ταυτοποίησαν επίσης 17 βακτηριακά είδη που διέφεραν σε αφθονία μεταξύ νεότερων και μεγαλύτερων ενηλίκων. Ένα είδος που μετατρέπει τα νιτρικά άλατα, το Neisseria flavescens, ήταν πιο συχνό στους νεότερους συμμετέχοντες και στις δύο χώρες, αν και δεν συνδέθηκε άμεσα με τις βαθμολογίες των γνωστικών τεστ. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ενήλικες είχαν υψηλότερα επίπεδα βακτηρίων που σχετίζονται με την περιοδοντική νόσο, όπως τα Treponema και Tannerella.
Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε επίσης και ο τόπος διαμονής. «Στην ανάλυση RDA (redundancy analysis), η γεωγραφική τοποθεσία αναδείχθηκε ως ο μόνος σημαντικός προγνωστικός παράγοντας της μικροβιακής ποικιλομορφίας», σημειώνουν οι ερευνητές.
Αν και η μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS One, επικεντρώθηκε στα βακτήρια του στόματος, η ηλικία παρέμεινε σταθερά και ισχυρά συνδεδεμένη με τη γνωστική απόδοση. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συμμετέχοντες συγκέντρωσαν χαμηλότερες βαθμολογίες στην ταχύτητα επεξεργασίας και σε ορισμένα τεστ μνήμης και στις δύο χώρες.
Παρά το γεγονός ότι η έρευνα αποκάλυψε ορισμένες ενδιαφέρουσες συσχετίσεις, δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάποια βέβαιη αιτιώδης συνδετική σχέση. «Οι παρατηρούμενες συσχετίσεις θα πρέπει επομένως να θεωρηθούν διερευνητικές, και θα απαιτηθούν μεγαλύτερες μελέτες για να προσδιοριστεί αν αυτά τα μοτίβα αντανακλούν πραγματικές βιολογικές διαφορές ή στατιστική διακύμανση».
Πηγή: medicalxpress.com
