Πέντε βιομηχανικής κλίμακας ανεμογεννήτριες λειτουργούν 12 μίλια (περίπου 19 χιλιόμετρα) ανοιχτά των ακτών της Σκωτίας, στη Βόρεια Θάλασσα. Αντί για τους συμβατικούς πυλώνες που τις στηρίζουν στον βυθό, οι ανεμογεννήτριες επιπλέουν πάνω σε πλατφόρμες, οι οποίες είναι αγκυρωμένες με καλώδια.
Ερευνητές στον τομέα της ενέργειας έστειλαν πρόσφατα ένα ρομποτικό υποβρύχιο για να ελέγξει τον εξοπλισμό που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι εικόνες υψηλής ευκρίνειας κατέγραψαν ένα ακμάζον οικοσύστημα πάνω και γύρω από τη μεταλλική υποδομή.
Ποια πλήθη θαλάσσιων οργανισμών μετέτρεψαν αυτή τη βιομηχανική εγκατάσταση σε έναν πολυεπίπεδο ύφαλο στα βαθιά νερά;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γιατί τα ρομπότ είναι ιδανικά για έρευνες σε πολύ μεγάλα βάθη
Η ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της αιολικής ενέργειας σημαίνει ότι όλο και μεγαλύτερες θαλάσσιες εκτάσεις καταλαμβάνονται για την εγκατάσταση τεράστιων ανεμογεννητριών. Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι υπεράκτιες εγκαταστάσεις μεταφέρονται σε ολοένα και μεγαλύτερα βάθη.
Οι παραδοσιακοί πυλώνες δεν μπορούν να εγκατασταθούν σε αυτά τα σημεία, καθώς το βάθος είναι πολύ μεγάλο. Οι πλωτές χαλύβδινες πλατφόρμες αποτελούν την επόμενη λύση. Συνδέονται με αγκυροβόλια και βαρέως τύπου άγκυρες αναρρόφησης, ώστε να αντέχουν τα ισχυρά κύματα στην επιφάνεια και τα θαλάσσια ρεύματα.
Για τους θαλάσσιους επιστήμονες είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρακολουθούν τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζονται τα θαλάσσια οικοσυστήματα από την επέκταση των υπεράκτιων αιολικών πάρκων.
Τα τμήματα των πλατφορμών που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας φτάνουν σε βάθος εκατοντάδων ποδιών, προσθέτοντας σκληρές επιφάνειες σε αμμώδη περιβάλλοντα, όπου υπάρχουν ελάχιστα σημεία προστασίας για τη θαλάσσια ζωή.
Οι ωκεανογράφοι κατέγραψαν εικόνες μέσω ενός τηλεχειριζόμενου ρομποτικού υποβρυχίου κατά τη διάρκεια πρόσφατων ελέγχων συντήρησης στο πιλοτικό πάρκο Hywind Scotland της Equinor. Έπρεπε να καταγραφούν οι αλλαγές σε 41 υποβρύχια εξαρτήματα των πέντε ανεμογεννητριών.
Στην έρευνα συμμετείχαν και βιολόγοι, οι οποίοι κατέγραψαν κάθε οργανισμό που εντοπίστηκε στα καλώδια αγκύρωσης, στα χαλύβδινα πλαίσια και στις άγκυρες. Στόχος ήταν να χαρτογραφηθεί ο τρόπος με τον οποίο η θαλάσσια ζωή εγκαθίσταται πάνω σε ανθρώπινες κατασκευές. Το αποτέλεσμα αποτελεί μια βάση δεδομένων για τον σχεδιασμό και τη συντήρηση μελλοντικών εγκαταστάσεων.
Πώς δημιουργούνται τεχνητοί ύφαλοι στα βαθιά νερά
Η ανάπτυξη οργανισμών ξεκινά σχεδόν αμέσως μόλις τοποθετηθεί χάλυβας σε ανοιχτή θάλασσα. Τα πρώτα είδη που εγκαθίστανται προσκολλώνται στο μέταλλο, δημιουργώντας ένα στρώμα ζωής που στη συνέχεια προσελκύει μεγαλύτερους θηρευτές και οργανισμούς που τρέφονται με νεκρή ύλη.
Η διαδικασία αυτή έχει συνέπειες τόσο για τους διαχειριστές των ενεργειακών εγκαταστάσεων όσο και για τους περιβαλλοντολόγους. Από την αρνητική πλευρά, η έντονη ανάπτυξη θαλάσσιων οργανισμών προσθέτει βάρος στις πλατφόρμες και τα καλώδια, αυξάνοντας με την πάροδο του χρόνου τα μηχανικά φορτία που πρέπει να αντέχουν οι κατασκευές.
Για τους επιστήμονες που ασχολούνται με την προστασία του περιβάλλοντος, ωστόσο, πρόκειται για θετική εξέλιξη. Οι εγκαταστάσεις των ανεμογεννητριών εμποδίζουν τα σκάφη που πραγματοποιούν αλιεία με μηχανότρατες βυθού, δημιουργώντας ουσιαστικά απρόσμενα θαλάσσια καταφύγια, όπου η ζωή μπορεί να αναπτύσσεται χωρίς διαταραχές.
Τα δεδομένα από το ρομποτικό υποβρύχιο έδειξαν ότι η ανάπτυξη των οργανισμών διαφέρει ανάλογα με το βάθος. Ο εξοπλισμός που βρισκόταν πιο κοντά στην επιφάνεια φιλοξενούσε είδη που αναπτύσσονται γρήγορα και χρειάζονται κάποια ποσότητα ηλιακού φωτός, ενώ στα βαθύτερα τμήματα εντοπίστηκαν είδη ψυχρών νερών που έχουν προσαρμοστεί στο σκοτάδι.
Ο συνδυασμός των υποβρύχιων κατασκευών δημιούργησε έναν τεχνητό ύφαλο που εκτείνεται σε βάθος περίπου 400 ποδιών (122 μέτρων). Τα δεδομένα αποδεικνύουν ότι οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις έχουν σημαντική επίδραση στη θαλάσσια βιοποικιλότητα και στην κατανομή των ειδών. Στην περίπτωση του πιλοτικού πάρκου Hywind Scotland, η ποικιλία των οργανισμών που εγκαταστάθηκαν στις εγκαταστάσεις ήταν αξιοσημείωτη.
Πέντε ανεμογεννήτριες, 121 διαφορετικές μορφές ζωής
Η ρομποτική έρευνα εντόπισε 121 διαφορετικές μορφές θαλάσσιας ζωής στις πέντε εγκαταστάσεις των ανεμογεννητριών.
Κοντά στην επιφάνεια, οι κάμερες κατέγραψαν τεράστιες συγκεντρώσεις πορτοκαλί αστεριών της θάλασσας, αχινούς με αγκάθια και πυκνά στρώματα από θαλάσσιες ανεμώνες που κάλυπταν τα ανώτερα καλώδια.
Σε μεγαλύτερο βάθος, κοντά στις άγκυρες αναρρόφησης, μικροί αστακοί, καφέ καβούρια και μεγάλα ψάρια κρύβονταν στις σχισμές των χαλύβδινων κατασκευών.
Οι ερευνητές εντόπισαν κοράλλια και πανηγύρισαν
Ιδιαίτερα σημαντικό ήταν το γεγονός ότι οι ερευνητές κατέγραψαν ευαίσθητα μαλακά κοράλλια, καθώς και πιθανά πετρώδη κοράλλια βαθιών νερών που αναπτύσσονταν πάνω στο πλαίσιο της κατασκευής. Η παρουσία κοραλλιών που αναπτύσσονται αργά δείχνει ότι οι πλωτές πλατφόρμες μπορούν να φιλοξενήσουν ευαίσθητους και μακρόβιους θαλάσσιους οργανισμούς.
Οι οπτικές καταγραφές αποδεικνύουν ότι οι πλωτές ανεμογεννήτριες λειτουργούν ως τεχνητοί ύφαλοι, ενώ παράλληλα εμποδίζουν την καταστροφική αλιεία με μηχανότρατες στον βυθό. Ωστόσο, τα συγκεκριμένα ευρήματα προέρχονται από μία μόνο εγκατάσταση πέντε ανεμογεννητριών στα ανοικτά της Σκωτίας. Απαιτούνται πολυετείς μελέτες για να διαπιστωθεί αν αυτές οι πλατφόρμες δημιουργούν πραγματικά νέα θαλάσσια ζωή ή απλώς προσελκύουν πληθυσμούς που ήδη υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή.
Η εικόνα θαλάσσιων οργανισμών να αναπτύσσονται πάνω στις υποβρύχιες χαλύβδινες κατασκευές προσφέρει στους μηχανικούς πολύτιμα δεδομένα αναφοράς για τον σχεδιασμό μελλοντικών ενεργειακών έργων στη θάλασσα. Καθώς η υπεράκτια ενέργεια αναπτύσσεται σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτά τα τεχνητά ενδιαιτήματα δημιουργούν νέα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα θαμμένα καλώδια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας επηρεάζουν τη θαλάσσια ζωή που κινείται στον βυθό.
πηγή: ecoportal
