Ένα φαινομενικά ασήμαντο απολίθωμα που παρέμεινε ξεχασμένο σε ένα συρτάρι για 40 χρόνια, αποδείχθηκε ότι είναι το πρώτο οστό δεινοσαύρου που ανακαλύφθηκε ποτέ στην Ανταρκτική.
Το δείγμα ξεθάφτηκε το 1985, αλλά η επιστημονική ομάδα που το εντόπισε δεν ήταν σίγουρη για την ταυτότητά του. Έτσι, αποθηκεύτηκε στη γεωλογική συλλογή του British Antarctic Survey (BAS) στο Κέιμπριτζ.
Τώρα, παλαιοντολόγοι που μελέτησαν το απολίθωμα επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για οστό από την ουρά ενός Τιτανόσαυρου – της ομάδας που περιλαμβάνει τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους που περπάτησαν ποτέ στη Γη. Η ανακάλυψη αυτή ρίχνει φως στο πώς ζούσαν αυτά τα γιγάντια πλάσματα σε ένα μέρος του κόσμου όπου τα απολιθώματα είναι εξαιρετικά σπάνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το χρονικό της ανακάλυψης
Ο Δρ Μαρκ Έβανς, υπεύθυνος των συλλογών του BAS, εντόπισε πρόσφατα το απολίθωμα ανάμεσα σε χιλιάδες δείγματα που μεταφέρθηκαν από αποστολές στην Ανταρκτική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. «Μόνο όταν αρχίζεις να αναρωτιέσαι "τι να έχει αυτό το συρτάρι", πέφτεις καμιά φορά πάνω σε κάτι που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον», δήλωσε ο ίδιος.
Το δείγμα είχε συλλεχθεί αρχικά στο νησί Τζέιμς Ρος. Η ανακάλυψή του είχε καταγραφεί στο σημειωματάριο του γεωλόγου Δρ Μάικ Τόμσον στις 9 Δεκεμβρίου 1985, με ένα μικρό σκίτσο και τη σημείωση: «σπόνδυλος μεγάλου ερπετού», πλάτους περίπου 10 εκατοστών.
Ο Έβανς εξηγεί ότι η τότε ομάδα πίστευε πιθανότατα ότι το οστό ανήκε σε κάποιο θαλάσσιο ερπετό. Ωστόσο, μόλις το είδε ο ίδιος, κατάλαβε αμέσως ότι ο σπόνδυλος έμοιαζε με δεινοσαύρου. Λόγω της ημερομηνίας που βρέθηκε, αυτό σήμαινε πως ήταν το πρώτο απολίθωμα δεινοσαύρου στην ιστορία της ηπείρου.
Ένας «νάνος» ανάμεσα σε γίγαντες;
Για την επιβεβαίωση της ανακάλυψης εκλήθη ο καθηγητής Πολ Μπάρετ από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου. «Μόλις το είδα, ήμουν σίγουρος ότι είχαμε να κάνουμε με Τιτανόσαυρο», ανέφερε ο Μπάρετ, δείχνοντας τα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά του οστού που επιτρέπουν στις αρθρώσεις να «κουμπώνουν» και να κινούνται σαν σφαίρες μέσα σε κοιλότητες
Οι μεγαλύτεροι Τιτανόσαυροι ξεπερνούσαν τα 35 μέτρα σε μήκος και ζύγιζαν περίπου 60 τόνους. Ωστόσο, από το μέγεθος αυτού του συγκεκριμένου οστού, οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ο δεινόσαυρος της Ανταρκτικής είχε μήκος περίπου 7 μέτρα. «Ίσως ήταν νεαρό άτομο, ή ίσως επρόκειτο για ένα πραγματικά μικρόσωμο είδος που αποτελούσε εξαίρεση για την ομάδα του», εξήγησε ο Μπάρετ.
Το συγκεκριμένο ζώο έζησε πριν από 82 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ύστερη Κρητιδική Περίοδο, όταν η Ανταρκτική ήταν τελείως διαφορετική από ό,τι σήμερα. Ήταν καλυμμένη από καταπράσινα, πυκνά δάση, προσφέροντας άφθονη τροφή στα φυτοφάγα αυτά πλάσματα.
«Αυτό δείχνει ότι μια περιοχή που σήμερα θεωρούμε εντελώς ακατοίκητη, κάποτε έσφυζε από ζωή», κατέληξε ο Μπάρετ. Η σχετική επιστημονική μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Acta Palaeontologica Polonica.
Πηγή: BBC
