Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι τα καβούρια fiddler, αυτά τα μικρά πλάσματα που ζουν στα μαγκρόβια δάση, μπορεί να επιταχύνουν τη διάσπαση των μικροπλαστικών σε νανοπλαστικά, τα οποία τελικά φτάνουν στα θαλασσινά που καταναλώνουν οι άνθρωποι.
Όπως αναφέρει το foodandwine, τα μικροπλαστικά, θραύσματα πλαστικού που χρειάζονται πάνω από 400 χρόνια για να αποσυντεθούν πλήρως, βρίσκονται σχεδόν παντού στον πλανήτη, ακόμη και στα μαγκρόβια δάση, όπου κρύβονται ανάμεσα στις ρίζες και στα ιζήματα. Η νέα έρευνα, δημοσιευμένη στο περιοδικό Global Change Biology, εξετάζει τον ρόλο των καβουριών στη συλλογή και την επεξεργασία αυτών των πλαστικών σωματιδίων σε μικρότερα κομμάτια.
Η ομάδα ερευνητών, αποτελούμενη από το Πανεπιστήμιο της Αντιόχειας, το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Κέντρο Αριστείας στις Θαλάσσιες Επιστήμες (CEMarin) στην Μπογκοτά, μελέτησε έναν μεγάλο πληθυσμό καβουριών σε μαγκρόβιο δάσος στο Τούρμπο της Κολομβίας, περιοχή με «υψηλά επίπεδα πλαστικής μόλυνσης». Οι ερευνητές σήμαναν πέντε οικόπεδα μαγκρόβιων με φθορίζουσες μικροσφαίρες πολυαιθυλενίου και παρακολούθησαν για 66 ημέρες την απορρόφηση και διάσπασή τους από 95 καβούρια.
{https://www.instagram.com/p/DTPzamMjBMp/?utm_source=ig_embed}
Σύμφωνα με τον καθηγητή José M. Riascos, η μελέτη είχε τρεις βασικούς στόχους: να εξετάσει πώς τα καβούρια απορροφούν μικροσφαίρες υπό φυσικές συνθήκες, πώς αυτές κατανέμονται στα όργανα τους και εάν τα καβούρια κατακερματίζουν τα σωματίδια σε μικρότερα κομμάτια.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: τα καβούρια συγκεντρώνουν μικροπλαστικά σε 13 φορές υψηλότερη συγκέντρωση από το περιβάλλον, κυρίως στα πίσω έντερα, τα πεπτικά όργανα και τα βράγχια. Περίπου 15% των σωματιδίων διασπάται σε ακόμα μικρότερα κομμάτια, ενώ τα θηλυκά καβούρια εμφανίζουν περισσότερα κατακερματισμένα σωματίδια από τα αρσενικά.
Η διαδικασία αυτή, αν και αρχικά φαίνεται θετική, καθώς διασπά τα μεγαλύτερα πλαστικά σωματίδια, ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες. Τα μικρότερα αυτά θραύσματα – τα νανοπλαστικά – γίνονται δυσκολότερα να εντοπιστούν, πιο ευέλικτα στη μεταφορά και τελικά εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, φτάνοντας στα θαλασσινά που καταναλώνουμε, όπως μαύρα βραχόψαρα, lingcod, σολομό chinook, ρέγγα του Ειρηνικού, μύραινα του Ειρηνικού και ροζ γαρίδες.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι τα νανοπλαστικά μπορεί να επηρεάσουν την ανθρώπινη υγεία, κυρίως το πεπτικό, το αναπνευστικό και το ανοσοποιητικό σύστημα. Όπως αναφέρει η Daniela Díaz, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αντιόχειας, «τα ζωντανά πλάσματα δεν είναι απλώς παθητικά μέλη του θαλάσσιου οικοσυστήματος, αλλά μπορεί να βρίσκουν τρόπους να αντιμετωπίζουν τις χρόνιες ανθρωπογενείς πιέσεις, σύμφωνα με το εξελικτικό τους ιστορικό».
