Τελικά κάποιοι άνθρωποι έχουν τον ρυθμό μέσα τους! Αυτό υποστηρίζει μια νέα επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία τα μωρά έρχονται στον κόσμο ήδη συντονισμένα με τη μουσική, καθώς μπορούν να προβλέπουν ρυθμικά μοτίβα μόλις από τη δεύτερη ημέρα της ζωής τους.
Το εύρημα ίσως εξηγεί γιατί ακόμη και βρέφη που μόλις αρχίζουν να κινούνται κουνάνε το κεφάλι τους σύμφωνα με τον ρυθμό ή δεν μπορούν να μείνουν ακίνητα όταν ακούν μια μελωδία. Για τις ανάγκες της μελέτης, επιστήμονες από το Ιταλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας έβαλαν μουσική να παίζει σε 49 νεογέννητα, ηλικίας μόλις δύο ημερών, ενώ εκείνα κοιμούνταν. Το πρόγραμμα περιλάμβανε δέκα αυθεντικές μελωδίες για πιάνο του Μπαχ, αλλά και τέσσερα «πειραγμένα» τραγούδια με μπερδεμένες μελωδίες και τόνους. Ενώ τα μωρά άκουγαν, οι ερευνητές διενεργούσαν ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στα κεφάλια των μωρών, ώστε να καταγράψουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου τους.
Κάθε φορά που τα νεογέννητα έδειχναν νευρικά σημάδια «έκπληξης», αυτό σήμαινε ότι περίμεναν τη μουσική να εξελιχθεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, αλλά τελικά ο ρυθμός άλλαζε απροσδόκητα. Η ανάλυση έδειξε ότι τα μωρά αντιδρούσαν έντονα όταν διαταρασσόταν ο ρυθμός, γεγονός που υποδηλώνει πως οι μικροσκοπικοί «μαέστροι» είχαν ήδη δημιουργήσει προσδοκίες βασισμένες αποκλειστικά σε αυτόν.
Με απλά λόγια, οι μικροσκοπικοί ακροατές μπορούσαν να «μαντέψουν» τι έρχεται στη συνέχεια, αρκεί να υπήρχε ένας σταθερός ρυθμός. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία ένδειξη ότι τα νεογέννητα παρακολουθούσαν και τη μελωδία. Αυτό δείχνει ότι η ικανότητα πρόβλεψης της μελωδίας δεν είναι έμφυτη, αλλά αναπτύσσεται αργότερα μέσα από την εμπειρία.
Όπως έγραψαν χαρακτηριστικά οι επιστήμονες στο επιστημονικό περιοδικό PLOS Biology, τα μωρά φαίνεται να γεννιούνται «κουρδισμένα» στον ρυθμό, αλλά όχι στη μελωδία, η οποία μαθαίνεται σταδιακά μέσω της έκθεσης στη μουσική και στην ομιλία.
Η ομάδα εκτιμά ότι αυτή η έμφυτη αίσθηση ρυθμού μπορεί να σχετίζεται με το αισθητηριακό περιβάλλον που βιώνει το έμβρυο μέσα στη μήτρα. Οι ήχοι του
καρδιακού παλμού της μητέρας, αλλά και τα αιθουσαία ερεθίσματα της ισορροπίας της καθώς περπατάει δημιουργούν ένα σταθερό, επαναλαμβανόμενο ρυθμικό πλαίσιο που ίσως «εκπαιδεύει» τον εγκέφαλο πριν ακόμη τη γέννηση.
Προηγούμενες έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι περίπου από την 35η εβδομάδα κύησης, τα έμβρυα αντιδρούν στη μουσική με αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και στις
κινήσεις του σώματος. Οι επιστήμονες αφήνουν ανοιχτό και το ενδεχόμενο ότι η έκθεση σε μουσική κατά την εγκυμοσύνη ενισχύει αυτές τις ικανότητες πρόβλεψης που έχουν τα βρέφη, κάτι που θα διερευνηθεί σε μελλοντικές μελέτες.
Όπως καταλήγουν, η ικανότητα ανίχνευσης ρυθμικών μοτίβων αποτελεί νευροφυσιολογικό χαρακτηριστικό που είναι παρόν από τη γέννηση, ενώ η μελωδία αποκτά μεγαλύτερη σημασία αργότερα, καθώς το παιδί έρχεται σε επαφή με την ανθρώπινη επικοινωνία, την ομιλία και τη μουσική.
Στο ίδιο πνεύμα, ξεχωριστή μελέτη από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιολογίας του Μεξικού που δημοσιεύτηκε πέρυσι έδειξε ότι η κλασική μουσική μέσα στη μήτρα μπορεί να διεγείρει την ανάπτυξη του εμβρύου. Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη η έκθεση στη μουσική συνδέθηκε με πιο σταθερά και προβλέψιμα μοτίβα καρδιακού ρυθμού στα έμβρυα, κάτι που ενδέχεται να συμβάλλει στην ωρίμανση του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Τα ευρήματα μοιάζουν να επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπουμε καθημερινά στο διαδίκτυο, αμέτρητα βίντεο μωρών και νηπίων να χορεύουν με εντυπωσιακή ακρίβεια στον ρυθμό. Ακόμη και βρέφη δυόμισι μηνών έχουν καταγραφεί να «χορεύουν» στο κρεβατάκι τους χτυπώντας παλαμάκια και κουνώντας τα ποδαράκια τους στον ήχο της μουσικής.
Όλα αυτά ενισχύουν την ιδέα ότι η μουσική είναι βαθιά ριζωμένη στη βιολογία μας και ότι ο εγκέφαλος, πριν καν ανοίξουμε τα μάτια μας, έχει ήδη αρχίσει να μετρά τον ρυθμό του κόσμου.
