Οι περιβαλλοντικές φαινόλες υπάρχουν σε πολλά προϊόντα ευρείας χρήσεις με διαφορετικές μορφές, όπως π.χ. ως συντηρητικά σε συσκευασμένα τρόφιμα, ως parabens στα σαμπουάν και ως δισφαινόλη Α (BPA) σε πλαστικά σκεύη διατροφής. Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι εκτίθενται συνεχώς σε αυτές τις χημικές ουσίες σε καθημερινή βάση.
Για μερικές από αυτές τις περιβαλλοντικές φαινόλες είναι γνωστό ότι έχουν καρδιακή τοξικότητα. Τώρα, μια διεπιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Environmental Health επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι αποκαλύπτει την αρνητική τους επίδραση στα ηλεκτρικά συστήματα της καρδιάς.
«Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει τον αντίκτυπο της έκθεσης σε φαινόλη στην ανθρώπινη καρδιακή ηλεκτρική δραστηριότητα», δήλωσε ο Hong-Sheng Wang, PhD, καθηγητής στο Τμήμα Φαρμακολογίας, Φυσιολογίας και Νευροβιολογίας και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από μια κοινότητα (Fernald Community Cohort), η οποία περιλαμβάνει σχεδόν 10.000 άτομα που ζούσαν κοντά σε μια πρώην μονάδα επεξεργασίας ουρανίου του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Fernald, έξω από το Σινσινάτι, και που συμμετείχαν στο Ιατρικό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Fernald μεταξύ 1990 και 2008.
Μεγάλο μέρος της κοόρτης δεν παρουσίασε περισσότερη έκθεση σε ουράνιο πέρα από την ακτινοβολία που λαμβάνει ο γενικός πληθυσμός. Ο Wang και η ομάδα του χρησιμοποίησαν στη μελέτη δεδομένα τους, συμπεριλαμβανομένων βιολογικών δειγμάτων και ιατρικών αρχείων, έτσι ώστε η έκθεση στο ουράνιο να μην αποτελέσει κύριο παράγοντα στα ευρήματα. Επειδή τα δείγματα ούρων και τα ηλεκτροκαρδιογραφήματα ή EKG συλλέχθηκαν την ίδια ημέρα, τα αποτελέσματα ήταν σημαντικά για την ανάλυση της έκθεσης σε περιβαλλοντικές φαινόλες. Τα ΗΚΓ, τα οποία μετρούν τις καρδιακές ηλεκτρικές δραστηριότητες διαβάστηκαν από πιστοποιημένους ιατρούς και τα δείγματα ούρων στάλθηκαν στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων για ανάλυση.
Ευρήματα σχετικά με την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς
Ένας στόχος της μελέτης ήταν να εντοπίσει τυχόν αλλαγές στις παραμέτρους ΗΚΓ που σχετίζονται με την περιβαλλοντική έκθεση σε φαινόλες.
Η καρδιά λειτουργεί με ηλεκτρική δραστηριότητα, επομένως οτιδήποτε επηρεάζει τις ηλεκτρικές της ιδιότητες μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο και πιθανώς να οδηγήσει σε αρρυθμίες. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η υψηλότερη έκθεση σε ορισμένες περιβαλλοντικές φαινόλες σχετίζεται με ‘πειραγμένη’ καρδιακή ηλεκτρική δραστηριότητα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υψηλότερη έκθεση σε δισφαινόλες BPA, BPF και σε BPA+F στις γυναίκες σχετίζεται με μεγαλύτερο διάστημα PR, που αποτυπώνει μια καθυστέρηση στο χρόνο που χρειάζεται για να μετακινηθούν τα ηλεκτρικά σήματα από τους κόλπους στην κορυφή της καρδιάς προς τις κοιλίες.
«Τα ευρήματά μας ήταν πολύ συγκεκριμένα ως προς το φύλο», είπε ο Wang. Στις γυναίκες, οι ερευνητές εντόπισαν μια συσχέτιση με μεγαλύτερη διάρκεια QRS ή χρόνο συστολής των κοιλιών και δυσλειτουργία (απορρύθμιση) των ηλεκτρικών παλμών της καρδιάς. «Μάλιστα αυτή το φαινόμενο ήταν ιδιαίτερα έντονο σε γυναίκες με υψηλότερους δείκτες μάζας σώματος», πρόσθεσε ο Wang.
Στους άνδρες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υψηλότερη έκθεση στην τρικλοκαρμπάνη (TCC), έναν αντιμικροβιακό παράγοντα, οδήγησε σε μεγαλύτερα διαστήματα QT στην καρδιά - που σημαίνει ότι το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς καθυστερεί να επαναφορτιστεί, μια κατάσταση που μπορεί να συμβάλει στ απορρύθμιση του καρδιακού ρυθμού. Το TCC έχει απαγορευτεί από στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Wang επεσήμανε επίσης ότι τα τυπικά επίπεδα έκθεσης μεμονωμένα είναι απίθανο να προκαλέσουν κλινικά σημαντική καρδιακή νόσο σε υγιείς ανθρώπους.
«Αυτές οι αλλαγές που παρατηρήσαμε στην καρδιακή ηλεκτρική δραστηριότητα δεν ήταν δραματικές, αλλά μέτριες», είπε. «Ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα έντονα σε ορισμένους υποπληθυσμούς».
Πρόσθεσε ωστόσο, ότι η απορρύθμιση της καρδιάς θα μπορούσε να επιδεινώσει υπάρχουσες καρδιακές παθήσεις ή αρρυθμίες σε έναν ασθενή, ειδικά σε ηλικιωμένους ή σε εκείνους που έχουν και άλλους παράγοντες κινδύνου.
«Τώρα υπάρχουν νέες χημικές ουσίες εκεί έξω, οπότε το επόμενο βήμα θα ήταν να εξετάσουμε αυτές τις νεότερες περιβαλλοντικές χημικές ουσίες και να επικεντρωθούμε στον αντίκτυπό τους σε ατομικό επίπεδο σε όσους έχουν προδιάθεση για καρδιακές παθήσεις», κατέληξε ο Wang.
