Η ομάδα ελπίζει ότι ο κρύσταλλος θα μπορούσε να προσφέρει ένα σχέδιο για να επαναφέρει την ανθρωπότητα μετά από πιθανή εξαφάνιση χιλιάδες, εκατομμύρια ή ακόμα και δισεκατομμύρια χρόνια στο μέλλον, εάν το επιτρέψει η επιστήμη. Η τεχνολογία θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία ενός αρχείου γονιδιωμάτων απειλούμενων με εξαφάνιση φυτικών και ζωικών ειδών.
Αυτό το ανθεκτικό μέσο, που αναπτύχθηκε από μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Peter Kazansky στο Ερευνητικό Κέντρο Οπτοηλεκτρονικής στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, μπορεί να αποθηκεύσει δεδομένα 360 terabytes και να αντέξει τις υψηλές και χαμηλές ακραίες συνθήκες παγετού, πυρκαγιάς και θερμοκρασία έως και 1000 °C.
Ο κρύσταλλος μπορεί επίσης να αντέξει δύναμη άμεσης πρόσκρουσης έως και 10 τόνους ανά cm2, ενώ παραμένει αμετάβλητος από την μακρά έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία, καθιστώντας τον ως πιο ανθεκτικό ψηφιακό μέσο αποθήκευσης μέχρι σήμερα. Μάλιστα, κατέχει το Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες (βραβεύτηκε το 2014) για το πιο ανθεκτικό υλικό αποθήκευσης δεδομένων.
Ο κρύσταλλος, ικανός να διαρκέσει έως και 300 εκατομμύρια χρόνια σε θερμοκρασία δωματίου χρησιμοποιεί εξαιρετικά γρήγορα λέιζερ για να χαράξει το ανθρώπινο γονιδίωμα σε νανοδομημένο πυρίτιο, χρησιμοποιώντας μια τεχνική που χρησιμοποιεί δύο οπτικές διαστάσεις και τρεις χωρικές συντεταγμένες, που ονομάζονται “5D”.
Εμπνευσμένο από τα Golden Records της αποστολής Voyager, ο κρύσταλλος περιλαμβάνει επίσης οδηγίες για μελλοντικούς πολιτισμούς σχετικά με τον τρόπο αποκωδικοποίησης των πληροφοριών, απεικονίσεις ανθρώπινων μορφών, δομή DNA και βασικά χημικά στοιχεία.
Ενώ η τρέχουσα τεχνολογία δεν μπορεί ακόμη να αναδημιουργήσει πολύπλοκους οργανισμούς από αυτά τα δεδομένα, οι εξελίξεις στην συνθετική βιολογία υποδηλώνουν ότι μπορεί να καταστεί δυνατή στο μέλλον η δημιουργία τεχνητών μορφών ζωής από τέτοιες αποθηκευμένες γενετικές πληροφορίες.
Ο κρύσταλλος, που τώρα είναι αποθηκευμένος στο αρχείο Memory of Mankind σε ένα αυστριακό αλατωρυχείο, χρησιμεύει ως χρονοκάψουλα ανθρώπινης γνώσης και γενετικής κληρονομιάς, σχεδιασμένη να επιβιώνει από κάθε πιθανό καταστροφικό γεγονός στη Γη. «Το οπτικό κλειδί που είναι εγγεγραμμένο στον κρύσταλλο δίνει στον διαχειριστή γνώση για το ποια δεδομένα είναι αποθηκευμένα μέσα και πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν», σχολιάζει ο καθηγητής Kazansky.
