Ένα αμφιλεγόμενο λινό σάβανο, το οποίο ορισμένοι θεωρούν ότι είναι αυτό που τύλιξε το σώμα του Ιησού στον τάφο έχει μπερδέψει τον κόσμο για περισσότερους από αιώνες. Ο λόγος για την Ιερά Σινδόνη που εκτέθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1350, η οποία φέρει αποτυπωμένο με θαυματουργό τρόπο στο ύφασμα μια αμυδρή εικόνα του μπροστινού και του πίσω μέρους ενός γενειοφόρου άνδρα, που πολλοί πιστοί θεωρούν ότι είναι το σώμα του Θεανθρώπου.
Όμως, η έρευνα στη δεκαετία του 1980 φάνηκε να απομυθοποιεί την ιδέα ότι η Σινδόνη ήταν αληθινή αφού τη χρονολόγησε στον Μεσαίωνα, εκατοντάδες χρόνια μετά τον θάνατο του Χριστού.
Τώρα, Ιταλοί ερευνητές χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνική που περιλάμβανε ακτίνες Χ για να χρονολογήσουν το υλικό επιβεβαίωσαν ότι κατασκευάστηκε γύρω στην εποχή του Ιησού πριν από περίπου 2.000 χρόνια.
Σύμφωνα με την Αγία Γραφή ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία τύλιξε το σώμα του Ιησού σε ένα λινό σάβανο και το τοποθέτησε μέσα στον τάφο. Τα εδάφια Ματθαίος 27:59-60 αναφέρουν: «Τότε ο Ιωσήφ πήρε το σώμα, το τύλιξε σε ένα νέο λινό ύφασμα και το τοποθέτησε σε έναν νέο τάφο που είχε σκάψει σε έναν βράχο. Έπειτα έκλεισε τον τάφο κυλώντας μια πολύ μεγάλη πέτρα για να καλύψει την είσοδο και έφυγε». Το ταφικό ύφασμα έχει αιχμαλωτίσει τη φαντασία ιστορικών, αρχηγών εκκλησιών, σκεπτικιστών και καθολικών από τότε που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τη δεκαετία του 1350.
Ο Γάλλος ιππότης Geoffroi de Charny το έδωσε στον κοσμήτορα της εκκλησίας στο Lirey της Γαλλίας, ανακηρύσσοντάς το ως την Ιερή Σινδόνη. Διατηρείται από το 1578 στο βασιλικό παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού του San Giovanni Battista στο Τορίνο της Ιταλίας.
Το 1988, μια ομάδα διεθνών ερευνητών ανέλυσε ένα μικρό κομμάτι του σάβανου χρησιμοποιώντας χρονολόγηση ραδιενεργού άνθρακα και προσδιόρισε ότι το ύφασμα φαινόταν να είχε κατασκευαστεί κάποια στιγμή μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ. Ωστόσο, πολλοί υποστήριξαν ότι δεν είναι η Ιερά Σινδόνη.
Για τη νέα μελέτη, οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Κρυσταλλογραφίας της Ιταλίας του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών πραγματοποίησαν μια πρόσφατη μελέτη χρησιμοποιώντας σκέδαση ακτίνων Χ (WAXS). Η τεχνική υπολογίζει τη φυσική γήρανση της κυτταρίνης του λιναριού και τη μεταφράζει σε χρόνο από την κατασκευή.
Η ομάδα μελέτησε οκτώ μικρά δείγματα υφάσματος από τη Σινδόνη του Τορίνο, για να αποκαλύψει μικροσκοπικές λεπτομέρειες της δομής του λινού και των μοτίβων της κυτταρίνης. Η κυτταρίνη αποτελείται από μακριές αλυσίδες μορίων σακχάρου συνδεδεμένες μεταξύ τους που σπάνε με την πάροδο του χρόνου, υποδεικνύοντας τη ζωή ενός ρούχου ή υφάσματος. Με βάση την ποσότητα της διάσπασης των μορίων, η ομάδα διαπίστωσε ότι το σάβανο του Τορίνο πιθανότατα διατηρήθηκε σε θερμοκρασίες περίπου 22 βαθμούς Κελσίου και σχετική υγρασία περίπου 55% για περίπου 13 αιώνες πριν φτάσει στην Ευρώπη. Αν είχε διατηρηθεί σε διαφορετικές συνθήκες, η παλαίωση θα ήταν διαφορετική. Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν τη διάσπαση της κυτταρίνης στο σάβανο με άλλα λευκά είδη που βρέθηκαν στο Ισραήλ και χρονολογούνται από τον πρώτο αιώνα.
«Τα προφίλ δεδομένων ήταν πλήρως συμβατά με ανάλογες μετρήσεις που ελήφθησαν σε δείγμα λινού που χρονολογείται, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, στο 55-74 μ.Χ., και το οποίο βρέθηκε στη Masada του Ισραήλ (το διάσημο φρούριο του Ηρώδη χτισμένο σε ασβεστολιθικό βράχο με θέα στη Νεκρά Θάλασσα), αναφέρει η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Heritage.
Η ομάδα συνέκρινε επίσης το σάβανο με δείγματα από λινά που κατασκευάστηκαν μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ., και βρήκαν ότι κανένα δεν ταιριάζει.
Οι επιστήμονες μελετούν εδώ και καιρό τη Σινδόνη του Τορίνο με την ελπίδα να λύσουν το μυστήριο αιώνων. Περισσότερες από 170 ακαδημαϊκές εργασίες με κριτές έχουν δημοσιευτεί για το μυστηριώδες λινό από τη δεκαετία του 1980, με πολλούς να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι είναι γνήσιο.
Οι δοκιμές στη δεκαετία του 1970 εξέτασαν εάν οι εικόνες έγιναν μέσω ζωγραφικής, καψίματος ή άλλων μηχανισμών, αλλά καμία δεν επιβεβαιώθηκε.
Μια άλλη ομάδα εμπειρογνωμόνων από το Ινστιτούτο Κρυσταλλογραφίας ανακοίνωσε το 2017 ότι είχε βρει στοιχεία ότι το σάβανο περιείχε το αίμα ενός θύματος βασανιστηρίων. Ισχυρίστηκαν ότι εντόπισαν ουσίες όπως η κρεατινίνη και η φερριτίνη που συνήθως βρίσκονται σε ασθενείς που υφίστανται ισχυρά τραύματα.
Τα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ότι το πρόσωπο του Ιησού αποτυπώθηκε στη μεσαιωνική εποχή.
