Εμείς του βόλεϊ ξέρουμε ότι ο χειρότερος πασαδόρος για την ομάδα του - και θείο δώρο για τον αντίπαλο - είναι αυτός που υψώνει στο αντίπαλο τερέν.
Παρακολουθώ με οργή - χωρίς όμως έκπληξη - την σύγκρουση φανατικών του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛ.Α.Σ που εξελίσσεται ειτε με την μορφή της Κωνσταντοπουλιάδας είτε με αφορμή το άρθρο του Καρτερού.
Οι εκατέρωθεν φανατικοί επιχαίρουν επειδή νομίζουν ότι έτσι αξιοποιούν δι ίδιον όφελος το λάθος « ύψωμα» του Κωνσταντοπουλου ή του Καρτερού. Ξεχνούν, βέβαια, το κύριο, ότι ο ψύχραιμος, λογικός και απαιτητικός κόσμος της δημοκρατικής παράταξης αντίπαλο θεωρεί και έχει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την πολύμορφη Ακροδεξιά.
Μόνο όποιοι θεωρούν αντίπαλο τον όμορο χώρο, αδιαφορούν για την ήττα της Δεξιάς και έχουν λυμένο το ζωνάρι τους για καυγά για την δεύτερη θέση μπορούν να χασκογελούν αυτάρεσκα και να επιχαίρουν με αυτή την κατάσταση. Και να αφήνουν να δηλητηριάζεται ο κόσμος της δημοκρατικής παράταξης που θέλει ενότητα μέσα στην διαφορετικότητα, ανταγωνισμό που δεν θα δυναμιτίσει την προσπάθεια συγκρότησης σε δεύτερο έστω χρόνο της μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.
Αυτό που συμβαίνει από χτες στην Γαλλία, όπου η δεξιά πτέρυγα των Σοσιαλιστών, με την επιλογή Γκλίξμαν αποτρέπει την συγκρότηση προοδευτικού (Λαϊκού Μετώπου) στο δεύτερο γύρο και διευρύνει το χάσμα με τον Μελανσόν, πρέπει να αποφευχθεί στην χώρα μας παση θυσία. Και εδώ καθοριστικός θα είναι ο ρόλος των ηγεσιών, του Τσίπρα και του Ανδρουλάκη.
Με μεγάλη ικανοποίηση άκουσα τον Αλέξη Τσίπρα στην συνέντευξη του στην κυρία Λυμπεράκη να επαναλαμβάνει ότι μόνος αντίπαλος είναι η Δεξιά, ότι έρχεται να ενώσει και όχι να διχάσει την προοδευτική παράταξη και ότι δεν θα απαντά σε επιθέσεις από τον προοδευτικό χώρο. Ας μην επιτρέψει να αλλοιωθεί αυτή η ολόσωστη προσέγγιση από φάλτσες φωνές.
Και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ας εξηγήσει στην δεξιά πτέρυγα του κόμματός του ότι αντίπαλος δεν είναι η ΕΛ.Α.Σ και ο Τσίπρας αλλά η Δεξιά.
(Ο Νίκος Μπίστης είναι πρώην υπουργός)
