Οι επιστήμονες λένε ότι η ποικιλία QCAV-4 είναι η πρώτη γενετικά τροποποιημένη μπανάνα στον κόσμο και το πρώτο γενετικά τροποποιημένο φρούτο που εγκρίθηκε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για καλλιέργεια στην Αυστραλία, σύμφωνα με το ABC News.
Ενώ οι επιστήμονες λένε ότι θα είναι ασφαλής για κατανάλωση, η γενετικά τροποποιημένη ποικιλία QCAV-4 θα αποτελέσει μια «εφεδρική επιλογή» στη μάχη κατά του Panama Tropical Race 4 (TR4). Η νόσος του Παναμά είναι μια ασθένεια από μύκητα που πλήττει τα φύλλα του φυτού, προκαλώντας τον θάνατο των κυττάρων που επιτελούν τη φωτοσύνθεση, γεγονός που οδηγεί στη μείωση τόσο της παραγωγής, όσο και της ποιότητας.
Ο μύκητας υπάρχει στο έδαφος και μπλοκάρει την αγωγιμότητα του νερού προς τους μίσχους των φυτών μπανάνας, αφήνοντας το φυτό εντελώς αφυδατωμένο. Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία και, επειδή ο μύκητας ζει στο έδαφος, οι μολυσμένες περιοχές είναι ακατάλληλες για την καλλιέργεια των περισσότερων ποικιλιών μπανάνας, συμπεριλαμβανομένης της δημοφιλούς ποικιλίας cavendish.
«Χαιρετίζουμε αυτήν την απόφαση καθώς είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την δημιουργία ενός διχτυού προστασίας της μπανάνας Cavendish από τη νόσο η οποία έχει επηρεάσει ήδη πολλά μέρη του κόσμου συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας», δήλωσε ο καθηγητής James Dale, επικεφαλής του προγράμματος βιοτεχνολογίας μπανάνας στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ, ο οποίος εργάζεται τα τελευταία 20 χρόνια πάνω στις γενετικά τροποποιημένες μπανάνες.
«Περίπου το 95% των ποικιλιών μπανάνας της Αυστραλίας καλλιεργούνται στο Κουίνσλαντ και η μπανάνα Cavendish αντιπροσωπεύει το 97% της παραγωγής». Περισσότερα από 16.000 φυτά μπανάνας έχουν καταστραφεί από ειδικούς της βιοασφάλειας σε καλλιέργειες στην κοιλάδα Tully. Οι περισσότερες μπανάνες καλλιεργούνται στα βόρεια του Κουίνσλαντ γύρω από τις τοποθεσίες Atherton Tablelands και Innisfail και στην κοιλάδα Tully.
Η νόσος του Παναμά καταγράφηκε για πρώτη φορά στην κοιλάδα Tully το 2015 και, ενώ η εξάπλωση της νόσου περιορίστηκε σε οκτώ πληγείσες περιοχές, οι πρόσφατες πλημμύρες έχουν εγείρει ανησυχίες ξανά σχετικά με την πιθανότητα περαιτέρω εξάπλωσης.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν σε μια άγρια μπανάνα που ονομάζεται Musa acuminata ssp malaccensis, η οποία εμφανίζεται σε διάφορα μέρη της νοτιοανατολικής Ασίας, ένα γονίδιο που φαίνεται να προκαλεί ανοσία στη νόσο του Παναμά και δημιούργησαν μια ποικιλία Cavendish που να διαθέτει αυτό το γονίδιο.
«Μεταφέραμε ένα γονίδιο από τη μια μπανάνα στην άλλη», είπε ο καθηγητής Dale. «Δεν υπάρχει τίποτα τρομακτικό. Το γονίδιο είναι ήδη παρόν στη Cavendish, αλλά απλά δεν λειτουργεί, οπότε βάλαμε μια έκδοσή του που να λειτουργεί. Η νόσος του Παναμά βρίσκεται αρκετά καλά υπό έλεγχο στην Αυστραλία και τα μέτρα βιοασφάλειας περιόρισαν πραγματικά την εξάπλωσή της.
Ωστόσο, αυτό μπορεί να αλλάξει, επομένως αυτό είναι πραγματικά το δίχτυ ασφαλείας μας», πρόσθεσε ο καθηγητής.
Μετά από περισσότερα από επτά χρόνια δοκιμών πεδίου στη Βόρεια Επικράτεια, οι γενετικά τροποποιημένες μπανάνες QCAV-4 δοκιμάζονται τώρα και στο Κουίνσλαντ. Ο καθηγητής Dale είπε ότι η ομάδα του θα στρέψει επίσης την προσοχή της στην ανάπτυξη μιας γονιδιακά επεξεργασμένης έκδοσης της τροποποιημένης ποικιλίας QCAV-4 που να είναι ανθεκτική και σε άλλες ασθένειες.
«Η γονιδιακή επεξεργασία παρέχει πολύ λιγότερη ανησυχία, ιδιαίτερα στις ρυθμιστικές αρχές και στους καταναλωτές, οπότε αυτό είναι το επόμενο στάδιο, μια γονιδιακά επεξεργασμένη έκδοση», είπε.
«Η μεγαλύτερη ασθένεια της μπανάνας, εκτός της νόσου του Παναμά, είναι η μαύρη κηλίδωση (Black sigatoka), που οφείλεται σε έναν μύκητα που μολύνει τα φύλλα. Στην Αυστραλία, είμαστε πολύ τυχεροί. Έχουμε μια πιο ήπια εκδοχή αυτού, αλλά σε ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα στην Κεντρική Αμερική, οι αρχές ψεκάζουν έως και 60 φορές το χρόνο στην προσπάθεια να ελέγξουν αυτόν τον μύκητα.
Έτσι θέλουμε να αναπτύξουμε όχι μόνο μια ανθεκτική στη νόσο του Παναμά μπανάνα Cavendish, αλλά και στη μαύρη κηλίδωση».
Ο καθηγητής Dale είπε ότι η γονιδιακή επεξεργασία θα βοηθήσει τρόφιμα όπως οι μπανάνες, να αντέξουν σε διαφορετικές απειλές και συνθήκες στο μέλλον.
«Θα χρειαστούμε τέτοιου είδους τεχνολογίες για να περιορίσουμε τα φυτοφάρμακα, αλλά επίσης, καθώς μπαίνουμε σε ένα πολύ πιο δύσκολο κλίμα, πρέπει να παράγουμε νέες ποικιλίες που να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις νέες συνθήκες. Λόγω των τεχνολογιών που διαθέτουμε μπορούμε επίσης να προσθέσουμε, όπως κάναμε σε ένα από τα έργα μας στην Αφρική, θρεπτικά συστατικά και να αυξήσουμε τη διατροφική τους αξία. Αυτό θα είναι πολύ σημαντικό για τη βιομηχανία φρούτων και ειδικά της μπανάνας».
