Έως και μία εβδομάδα ή και περισσότερο, λένε οι ειδικοί, αλλά εξαρτάται από τους τραυματισμούς, τον τρόπο εγκλωβισμού και τις καιρικές συνθήκες.
Ομάδες έρευνας από όλο τον κόσμο εντάχθηκαν στο τοπικό προσωπικό έκτακτης ανάγκης στην Τουρκία και τη Συρία για να αναζητήσουν θύματα από τον καταστροφικό σεισμό αυτής της εβδομάδας που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους.
Οι περισσότερες διασώσεις γίνονται τις πρώτες 24 ώρες έπειτα από μια καταστροφή. Μετά από αυτό, οι πιθανότητες επιβίωσης μειώνονται καθώς περνούν οι μέρες, λένε οι ειδικοί. Πολλά θύματα τραυματίζονται σοβαρά ή θάβονται από πέτρες ή άλλα συντρίμμια.
Η πρόσβαση σε νερό και αέρα είναι καθοριστικός παράγοντας, μαζί με τον καιρό, σύμφωνα με άρθρο του Associated Press.
Οι χειμερινές συνθήκες στη Συρία και την Τουρκία έχουν εμποδίσει τις προσπάθειες διάσωσης και οι θερμοκρασίες έχουν πέσει πολύ κάτω από το μηδέν.
«Είναι σπάνιο να βρεθούν επιζώντες μετά την πέμπτη έως την έβδομη ημέρα και οι περισσότερες ομάδες έρευνας και διάσωσης θα εξετάσουν το ενδεχόμενο να σταματήσουν μέχρι τότε», είπε ο δρ Τζαρόν Λι, ειδικός στην ιατρική έκτακτης ανάγκης και καταστροφών στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης. «Αλλά υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων που επιβίωσαν πολύ πέρα από το όριο των επτά ημερών. Δυστυχώς, αυτές είναι συνήθως σπάνιες και έκτακτες περιπτώσεις».
Τα άτομα με τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένου του ακρωτηριασμού των άκρων, αντιμετωπίζουν το πιο κρίσιμο παράθυρο επιβίωσης, είπε ο δρ Τζορτζ Τσιάμπας, ειδικός επείγουσας ιατρικής στην ιατρική σχολή Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern.
«Αν δεν τα απεγκλωβίσεις μέσα σε μία ώρα, σε αυτή τη χρυσή ώρα, υπάρχει πραγματικά πολύ μικρή πιθανότητα επιβίωσης», είπε.
Οσοι πάσχουν από άλλες ασθένειες, των οποίων η υγεία εξαρτάται από φάρμακα, αντιμετωπίζουν επίσης ζοφερές πιθανότητες, είπε ο Τσιάμπας.
Η ηλικία, η σωματική και ψυχική κατάσταση είναι εξίσου κρίσιμοι παράγοντες.
«Βλέπουμε πολλά διαφορετικά σενάρια όπου είχαμε κάποιες πραγματικά θαυματουργές διασώσεις και οι άνθρωποι έχουν επιβιώσει κάτω από φρικτές συνθήκες»,είπε ο Κρίστοφερ Κόλγουελ, ειδικός επείγουσας ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο. «Συνήθως είναι νεότεροι άνθρωποι και έχουν την τύχη να βρουν είτε μια τρύπα στα ερείπια είτε κάποιον τρόπο για να έχουν πρόσβαση σε απαραίτητα στοιχεία όπως ο αέρας και το νερό».
Μετά τον σεισμό και το τσουνάμι της Ιαπωνίας το 2011, ένας έφηβος και η 80χρονη γιαγιά του βρέθηκαν ζωντανοί ύστερα από εννέα ημέρες παγιδευμένοι στο ισοπεδωμένο σπίτι τους. Τον προηγούμενο χρόνο, ένα 16χρονο κορίτσι από την Αϊτή σώθηκε από τα ερείπια του σεισμού στο Πορτ-ο-Πρενς έπειτα από 15 ημέρες.
Η ψυχική κατάσταση μπορεί επίσης να επηρεάσει την επιβίωση. Ανθρωποι παγιδευμένοι δίπλα σε πτώματα, που δεν έχουν καμία επαφή με άλλους επιζώντες ή διασώστες, μπορεί να χάσουν την ελπίδα τους, σημείωσε ο Τσιάμπας.
«Αν υπάρχει κάποιος ζωντανός, ακουμπούμε ο ένας τον άλλον για να συνεχίσουμε να πολεμούμε για την επιβίωσή μας», είπε.
