«Η ιδέα για αυτό το έργο προέκυψε αρχικά επειδή με ενδιέφερε να μάθω τη διαδικασία χρήσης του λέιζερ για την αφαίρεση τατουάζ. Αλλά στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι πολύ λίγα είναι γνωστά για τη σύνθεση των μελανιών που χρησιμοποιούνται οπότε αρχίσαμε με την ομάδα να αναλύουμε δημοφιλείς μάρκες», εξηγεί ο κύριος ερευνητής του έργου John Swierk, Ph.D. από το Πανεπιστήμιο Binghamton της Νέας Υόρκης.
Ο Swierk και οι προπτυχιακοί φοιτητές στο εργαστήριό του πήραν συνεντεύξεις από καλλιτέχνες τατουάζ για να δουν τι γνώριζαν για τα μελάνια που χρησιμοποιούν στους πελάτες τους. Αν και οι καλλιτέχνες μπορούσαν γρήγορα να προσδιορίσουν μια μάρκα μελανιού, δεν γνώριζαν πολλά για τη σύστασή του. «Παραδόξως, κανένα βαφείο δεν παράγει χρωστικές ουσίες συγκεκριμένα για μελάνι τατουάζ», εξηγεί ο Swierk. «Οι μεγάλες εταιρείες κατασκευάζουν χρωστικές ουσίες για τα πάντα, οι οποίες χρησιμοποιούνται και στα μελάνια του τατουάζ». Σημειώνει επίσης ότι οι tattoo artists πρέπει να έχουν άδεια εκεί όπου δραστηριοποιούνται για λόγους ασφαλείας, ωστόσο καμία ομοσπονδιακή ή τοπική υπηρεσία δεν ρυθμίζει τη σύσταση και τη κυκλοφορία των μελανιών.
Τα μελάνια του τατουάζ αποτελούνται από δύο στοιχεία, από μια χρωστική ουσία και από ένα διάλυμα φορέα (βίντεο). Η χρωστική θα μπορούσε να είναι μια μοριακή ένωση όπως μια μπλε χρωστική, μια στερεή ένωση όπως το διοξείδιο του τιτανίου, το οποίο είναι λευκό ή ένας συνδυασμός των δύο τύπων μοριακών ενώσεων. Το διάλυμα φορέα μεταφέρει τη χρωστική ουσία στο μεσαίο στρώμα του δέρματος και συνήθως βοηθά στο να γίνει πιο διαλυτή. Μπορεί επίσης να ελέγξει το ιξώδες του διαλύματος του μελανιού και μερικές φορές περιλαμβάνει και ένα αντιφλεγμονώδες συστατικό.
Η ερευνητική ομάδα του Swierk διερεύνησε το μέγεθος των σωματιδίων και τη μοριακή σύνθεση των χρωστικών τατουάζ χρησιμοποιώντας μια ποικιλία τεχνικών, όπως φασματοσκοπία Raman, φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού και ηλεκτρονική μικροσκοπία. Οι αναλύσεις, επιβεβαίωσαν την παρουσία συστατικών που δεν αναφέρονται σε ορισμένες ετικέτες. Για παράδειγμα, σε μια περίπτωση η αιθανόλη δεν περιλαμβανόταν στα συστατικά, αλλά η χημική ανάλυση έδειξε ότι υπήρχε στο μελάνι. Η ερευνητική ομάδα μπόρεσε επίσης να προσδιορίσει ποιες συγκεκριμένες χρωστικές υπάρχουν σε ορισμένα μελάνια.
«Κάθε φορά που κοιτάζαμε κάποιο από τα μελάνια, βρίσκαμε κάτι που μας έκανε να σταματήσουμε», λέει ο Swierk. «Για παράδειγμα, σε 23 από τα 56 διαφορετικά μελάνια που έχουν αναλυθεί μέχρι σήμερα βρέθηκε βαφή που περιέχει άζω-ενώσεις, κάποιες από τις οποίες θεωρούνται καρκινογόνες». Πολλές αζωχρωστικές όταν παραμένουν χημικά άθικτες δεν προκαλούν ανησυχίες για την υγεία. Ωστόσο και σύμφωνα με το Κοινό Κέντρο Ερευνών, τα βακτήρια ή το υπεριώδες φως μπορεί να τις αποικοδομήσουν σε μια άλλη ένωση με βάση το άζωτο που είναι πιθανή καρκινογόνος ουσία.
{https://www.youtube.com/watch?v=Fs9rR4W0EeA}
Επιπλέον, η ομάδα ανέλυσε 16 μελάνια χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και περίπου τα μισά περιείχαν σωματίδια μικρότερα από 100 νανόμετρα. «Αυτό είναι ένα ανησυχητικό εύρος μεγέθους», λέει ο Swierk. «Τα σωματίδια αυτού του μεγέθους μπορούν να διαπεράσουν την κυτταρική μεμβράνη και ενδεχομένως να προκαλέσουν βλάβη».
Αφού οι επιστήμονες κάνουν μερικές ακόμη δοκιμές θα αναρτήσουν τις σχετικές πληροφορίες στον ιστότοπό τους What's in My Ink; «Με αυτά τα δεδομένα, θέλουμε οι καταναλωτές και οι καλλιτέχνες να λαμβάνουν επιστημονικά τεκμηριωμένες αποφάσεις», λέει ο Swierk.
Οι επιστήμονες παρουσίασαν τα αποτελέσματά αυτής της μελέτης χθες κατά τη φθινοπωρινή συνάντηση της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS).
Πηγή: SciTechdaily
