Τα lockdown που σχετίζονται με την COVID-19 έδωσαν στους επιστήμονες μια απροσδόκητη και λεπτομερή εικόνα του πώς οι ανθρώπινες δραστηριότητες επηρεάζουν την ατμοσφαιρική σύνθεση. Δύο πρόσφατες μελέτες από μέλη του Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA, παρακολούθησαν τις διακυμάνσεις στις εκπομπές οξειδίου του αζώτου κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων περιορισμών και τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (CO2), ανιχνεύοντας το ατμοσφαιρικό «δακτυλικό αποτύπωμα» των περιορισμών με λεπτομέρεια άνευ προηγουμένου.
Οι ερευνητές κατά την πρώτη μελέτη διαπίστωσαν πως υπήρξε περίπου μια πτώση 2% παγκοσμίως στις συγκεντρώσεις του όζοντος στα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας, η οποία για να επιτευχθεί σε διαφορετική περίπτωση, θα χρειαζόταν περίπου 15 χρόνια με εφαρμογή εξαιρετικά επιθετικών περιορισμών.
Σύμφωνα με τη δεύτερη μελέτη που αφορούσε τις συγκεντρώσεις διοξείδιού του άνθρακα, παρατηρήθηκε πτώση και άνοδος σε τοπικό επίπεδο κατά τη διάρκεια κάποιου lockdown ή αντίστοιχα κατά τη χαλάρωση των περιορισμών κάποιους μήνες αργότερα. Για παράδειγμα από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2020 οι ρύποι έπεσαν στο Βόρειο Ημισφαίριο και επανήλθαν στα ίδια επίπεδα μετά τη λήξη των περιορισμών. Αναφορικά με το επίπεδο του CO2 οι ερευνητές μπόρεσαν να διακρίνουν και ανά μήνα ποιοι ρύποι ήταν ανθρωπογενείς και ποιοι όχι.
{https://youtu.be/mBXeA3v1NLY}
Ωστόσο, οι δυο μελέτες δεν αναιρούν προηγούμενη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science Advances, η οποία έδειξε ότι η συγκέντρωση των μικροσκοπικών σωματιδίων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης γνωστών ως PM2.5 δεν άλλαξε όσο αναμενόταν κατά την καραντίνα γιατί κυριάρχησε η φυσική μεταβλητότητα των καιρικών συνθηκών η οποία ως επί το πλείστον απέκρυψε τη μείωσή τους λόγω περιορισμού της ανθρώπινης δραστηριότητας
