«Τα πρώτα συμπεράσματα για την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην Τουρκία προκύπτουν από την κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τον τούρκο Πρωθυπουργό κ. Α. Νταβούτογλου.
Στη συνέντευξη αυτή ο κ. Τσίπρας, αντί να είναι ο σταθερός και αποφασιστικός εκφραστής των ελληνικών και ευρωπαϊκών προβληματισμών, θέσεων και απαιτήσεων προς την Τουρκία, σχετικά με το προσφυγικό, εμφανίσθηκε περισσότερο ως συνήγορος των τουρκικών θέσεων και αιτημάτων προς την Ευρώπη.
Τα μεγάλα ερωτήματα για τα κέντρα καταγραφής – υποδοχής (hot spots) στην Τουρκία και για την αποτελεσματική εφαρμογή από την Άγκυρα των συμφωνιών επανεισδοχής με Ελλάδα και Ε.Ε. έμειναν αναπάντητα.
Δεν υπήρξε επίσης καμία ουσιαστική δέσμευση της Τουρκίας για την καταπολέμηση των δικτύων των διακινητών και των δουλεμπόρων στο έδαφός της.
Σοβαρά ερωτηματικά προκαλεί η ανακοίνωση περί τεχνικής συνεργασίας των ακτοφυλακών Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας παραμένει απολύτως ασαφές.
Οι τουρκικές λεκτικές προκλήσεις, περί «αμοιβαιότητας» παραβιάσεων στο Αιγαίο, δηλαδή περί δήθεν ύπαρξης και ελληνικών παραβιάσεων δεν αντικρούστηκαν από τον κ. Πρωθυπουργό. Επίσης οι συχνές αναφορές του κ. Τσίπρα για συνεργασία στο Αιγαίο δεν συνοδεύτηκαν από την αυτονόητη υπογράμμιση και προϋπόθεση ότι τέτοια συνεργασία υπάρχει μόνο στη βάση του σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Ο κ. Τσίπρας οφείλει να κατανοήσει ότι τα ευχολόγια ούτε συνιστούν, ούτε διαμορφώνουν εξωτερική πολιτική.
Οι ελληνοτουρκικές συναντήσεις σε τόσο υψηλό επίπεδο προϋποθέτουν συστηματική και σε βάθος προετοιμασία, η οποία είναι εμφανές ότι δεν υπήρξε. Απαιτούν σοβαρότητα και υπευθυνότητα, όχι άσκηση δημοσίων σχέσεων με ανάλαφρα σχόλια και ποδοσφαιρικούς παραλληλισμούς.
Περιμένουμε άμεσα, πλήρη και αναλυτική ενημέρωση για τα αποτελέσματα της επίσκεψης του κ. Πρωθυπουργού στην Άγκυρα.
Στην ενημέρωση αυτή περιμένουμε ιδιαίτερα μια σαφή εξήγηση για το Κυπριακό: Με ποιο σκεπτικό και ποια σκοπιμότητα ο κ. Πρωθυπουργός, με τις δηλώσεις του, μετέτρεψε το Κυπριακό σε διμερές ζήτημα Ελλάδας – Τουρκίας, αλλοιώνοντας έτσι μια σταθερή θέση της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας».
