Επισημαίνει ότι η στάση του δικαιώθηκε από τις οικονομικές και πολιτικές διεργασίες που ακολούθησαν την προκήρυξη του δημοψηφίσματος που «αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά τον αντιλαϊκό, ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, αλλά και τη βαθιά ανισομετρία της, τους οξυμμένους ανταγωνισμούς της».
Αναφέρει ότι «με κοινό ανακοινωθέν τους, τόσο οι πολιτικές δυνάμεις που κάλεσαν στο ΟΧΙ (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη στήριξη της ΧΑ) όσο και εκείνες που κάλεσαν στο ΝΑΙ (ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ) χρησιμοποιούν τη λαϊκή ψήφο, ως δήθεν έγκριση του λαού, για το κλείσιμο νέας αντιλαϊκής συμφωνίας-μνημόνιο με την ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ» και τονίζει ότι «ανεξάρτητα από χειρισμούς και συνθήματα, κοινό σημείο των κομμάτων που πρότειναν ΟΧΙ ή ΝΑΙ είναι η αποδοχή της ΕΕ και της Ευρωζώνης και η υποταγή του λαού στα μονοπώλια, κάτω από τη σημαία της λεγόμενης εθνικής ενότητας».
Το ΚΚΕ επιρρίπτει στην κυβέρνηση την ευθύνη για το ότι η δική του πρόταση δεν ετέθη ως ερώτημα στο δημοψήφισμα, καθώς «η κυβέρνηση ήθελε να υπάρχει μόνο το δικό της, με ασάφεια διατυπωμένο, ερώτημα για να έχει λυμένα χέρια στην αξιοποίηση της μιας ή άλλης απάντησης, ερμηνεύοντάς τη σύμφωνα με τις πολιτικές της επιδιώξεις».
«Η θέση του ΚΚΕ ήταν η μόνη, που ακύρωνε στην πράξη το κάλπικο δίλημμα-παγίδα του δημοψηφίσματος και μπορούσε να εκφράσει τη θέληση του λαού ν' απαλλαγεί από όλα τα μνημόνια και όχι να τα επικυρώνει με τη μία ή την άλλη απάντηση» υπογραμμίζει η ανακοίνωση του κόμματος, προσθέτοντας ότι «εξαρχής η στάση του ΚΚΕ στο δημοψήφισμα δεν είχε στόχο την όποια καταγραφή κομματικής επιρροής. Ήταν πολιτική στάση αρχών, έδινε πολιτικό μήνυμα στο λαό, να μην υποκύψει σε όλα τα εκβιαστικά διλήμματα, είτε προέρχονταν από την τρόικα είτε από την κυβέρνηση και τα άλλα αστικά πολιτικά κόμματα. Για να μην προσμετρηθεί το «ΟΧΙ» του -με όποιο περιεχόμενο- με το «ΝΑΙ» στην ΕΕ, στη συμφωνία, είτε με βάση την πρόταση των «εταίρων» είτε της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ».
Το ΚΚΕ εγκαλεί την κυβέρνηση διότι με την απόφασή της για δημοψήφισμα «έδωσε την δυνατότητα στο κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκφραστές να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία σε βάρος του λαού, προκειμένου να παραμένουν εγκλωβισμένες εργατικές λαϊκές δυνάμεις στο μονόδρομο της ΕΕ, των μονοπωλίων, τόσο ως υποστηρικτές του ΝΑΙ, όσο και ως υποστηρικτές του ΟΧΙ σ' ένα συγκεκριμένο σχέδιο της Ευρωζώνης» και προσθέτει ότι «η συνεισφορά του ΣΥΡΙΖΑ στην αστική τάξη και την ΕΕ είναι ότι με τους τακτικισμούς και τυχοδιωκτικούς ελιγμούς ν' αλλοιώνει ριζοσπαστικές συνειδήσεις, να εκτονώνει τη διαμαρτυρία σε ανώδυνα κανάλια».
«Η ΝΔ και οι σύμμαχοί της αξιοποίησαν τα καιροσκοπικά στοιχεία της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για να ενισχύσουν τις συντηρητικές αντιλήψεις, να ανακόψουν το ρεύμα αμφισβήτησης της ΕΕ, πυροδότησαν ένα νέου τύπου αντικομμουνισμό, αφού Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ προβλήθηκαν ως «κομμουνιστικά» πειράματα που απέτυχαν, αν και καμία σχέση δεν έχουν με το σοσιαλισμό-κομμουνισμό» προσθέτει η ανακοίνωσή του ΚΚΕ.
Επίσης το ΚΚΕ εγκαλεί την κυβέρνηση για την ανυπαρξία λήψης οποιουδήποτε μέτρου προστασίας του εργατικού-λαϊκού εισοδήματος, τόσο στις «σημερινές συνθήκες εμπλοκής της λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ελλάδα όσο και σε περίπτωση κρατικής χρεοκοπίας και αλλαγής νομίσματος».
Το ΚΚΕ καλεί όσους ψήφισαν ΟΧΙ «να μην συναινέσουν στην επιδίωξη της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τη λεγόμενη «λαϊκή ετυμηγορία» για το κλείσιμο νέας αντιλαϊκής συμφωνίας-μνημόνιο, σε συνεργασία με τις άλλες αστικές δυνάμεις» και να μην δώσουν «νέα «περίοδο χάριτος», ανοχής στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που επί πέντε μήνες αξιοποιούσε τη λαϊκή ψήφο για να νομιμοποιεί αντιλαϊκά σχέδια, να ακυρώνει τις όποιες προεκλογικές της υποσχέσεις».
Επισημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση μια νέα συμφωνία «στη βάση είτε της πρότασης Γιούνκερ είτε της πρότασης Τσίπρα, θα αποτελεί ένα νέο μνημόνιο, χειρότερο απ' όλα τα προηγούμενα, όπως όλοι παραδέχονται, με σκληρά μέτρα και όρους σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων».
Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να ενημερώνει για την θέση του, καλώντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα να εξάγουν συμπεράσματα που συμπυκνώνονται στο ότι «α) δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος από την κρίση και δίκαιες λύσεις προς όφελος του λαού μέσα στη φυλακή της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης β) οποιαδήποτε κυβέρνηση διαχειρίζεται το καθεστώς της εκμετάλλευσης δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκή-φιλεργατική κυβέρνηση, όσο κι αν διακηρύσσει ότι είναι «αριστερή», γ) η κυβέρνηση, όπως και η αστική τάξη γενικά, κοροϊδεύει όταν μιλά για «λαϊκή κυριαρχία», όσο υπάρχουν εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι και δ) στον πυρήνα της ΕΕ δεν είναι η «δημοκρατία», αλλά η καπιταλιστική εκμετάλλευση και η δικτατορία των μονοπωλίων».
Το ΚΚΕ καλεί όσους ψήφισαν ΟΧΙ «πιστεύοντας ότι έτσι απορρίπτουν τα αντιλαϊκά μέτρα» να μην «οδηγηθούν σε απογοήτευση και παραίτηση», αλλά σε συμμετοχή «στους αγώνες της επόμενης μέρας ενάντια στην επιδείνωση της ζωής του λαού», ενώ απευθύνεται και στους εργαζόμενους που ψήφισαν ΝΑΙ «κάτω από την πίεση της εργοδοσίας, κάτω από το φόβο των κλειστών τραπεζών για το μισθό ή τη σύνταξή τους, τις μικρές αποταμιεύσεις τους».
Η ανακοίνωση της ΚΕ του κόμματος καλεί σε οργάνωση της αντίστασης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική με το εργατικό λαϊκό κίνημα να χαράζει «την δική του γραμμή και τη συσπείρωση σε αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση», σε οργάνωση και συνδυασμό της αλληλεγγύης με την διεκδίκηση μέσα από Επιτροπές Αγώνα στους τόπους δουλειάς και τις Λαϊκές Επιτροπές στις συνοικίες, «από επιτροπές κοινωνικής αλληλεγγύης και βοήθειας, μέσα από ομάδες και επιτροπές ελέγχου κατά της αισχροκέρδειας, της πιθανότητας έλλειψης τροφίμων, φαρμάκων και άλλων προϊόντων απαραίτητων για την επιβίωση της λαϊκής οικογένειας».
Το ΚΚΕ, τέλος, τονίζει την αναγκαιότητα ενός «χειραφετημένου από αστικά κόμματα και κυβερνήσεις αντιλαϊκής διαχείρισης, εργατικό-λαϊκό κίνημα και μια ισχυρή Λαϊκή Συμμαχία που θα παλεύει για την πραγματική ρήξη, η οποία θα οδηγήσει σε εργατική-λαϊκή εξουσία, ως αποτέλεσμα ρήξης με τα μονοπώλια, το κεφάλαιο, τις συμμαχίες τους, που θα πραγματοποιήσει την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας με κοινωνική ιδιοκτησία, κεντρικό σχεδιασμό, εργατικό-λαϊκό έλεγχο».
