Σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των κατοίκων, τις ζημιές σε πολυκατοικίες και τις συνεχείς καθυστερήσεις στην κατασκευή της Γραμμής 4 του Μετρό θέτει ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ζητώντας σαφείς απαντήσεις από την κυβέρνηση και την Ελληνικό Μετρό για την εξέλιξη ενός από τα σημαντικότερα έργα υποδομής της πρωτεύουσας.
Σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο δήμαρχος αναφέρεται στα προβλήματα που έχουν καταγραφεί στην Κυψέλη, στις ανησυχίες των κατοίκων στα Εξάρχεια, αλλά και στις παρεμβάσεις για την προστασία του Πάρκου Ριζάρη. Παράλληλα, εκφράζει προβληματισμό για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, επισημαίνοντας ότι πλέον συζητούνται ημερομηνίες που φτάνουν μέχρι το 2035 ή και αργότερα.
Αναλυτικά όσα ανέφερε:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χρειάστηκαν μήνες ολόκληροι προκειμένου το υπουργείο Υποδομών να συμφωνήσει στην οριστική καταγραφή των ζημιών που έχουν καταγραφεί στην Κυψέλη, στον απόηχο των εργασιών της Γραμμής 4 του Μετρό. Όμως, ακόμα δεν γνωρίζουμε«τι μέλλει γενέσθαι» για την αποκατάσταση των ζημιών και τους όρους με τους οποίους θα επανεκκινήσει ο μετροπόντικας, ούτε υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα. Τι περαιτέρω πρωτοβουλίες εξετάζει να πάρει ο δήμος σε περίπτωση που «παγώσουν» εκ νέου οι εξελίξεις;
Στην Κυψέλη δεν μιλάμε για μια απλή τεχνική εκκρεμότητα. Μιλάμε για καθιζήσεις έως και τέσσερις φορές μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες. Για ένα κτίριο που παραμένει χαρακτηρισμένο «κόκκινο», ακόμη και μετά τον τρίτο έλεγχο. Για οικογένειες που εδώ και μήνες αναρωτιούνται αν είναι ασφαλές να ζουν στο ίδιο τους το σπίτι.
Δεν μπορεί να ζητάμε από τους κατοίκους απεριόριστη υπομονή και από τους υπεύθυνους να μην απαιτούμε συγκεκριμένες απαντήσεις.
Και θέλω να το πω καθαρά: η ευθύνη δεν είναι μπαλάκι για να το πετάει ο ένας στον άλλον. Η Ελληνικό Μετρό και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς οφείλουν να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Ποιος αποκαθιστά τις ζημιές; Ποιος εγγυάται ότι τα σπίτια θα είναι ασφαλή; Ποιος πληρώνει; Πάντως όχι οι πολίτες.
Οι πολίτες δεν μπορούν να ζουν υπό καθεστώς ανασφάλειας, επειδή οι αρμόδιοι καθυστερούν επιδεικτικά να αναλάβουν την ευθύνη.
Έχουμε ζητήσει ακόμη και την προσωρινή απομάκρυνση κατοίκων, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο, με πλήρη κάλυψη της διαμονής τους. Δεν είναι δυνατόν ένα τόσο μεγάλο δημόσιο έργο να μεταφέρει το κόστος, την αγωνία και την ανασφάλεια στις πλάτες των πολιτών.
Αν υπάρξουν νέες καθυστερήσεις, θα εξαντλήσουμε κάθε θεσμικό μέσο. Δεν πρόκειται να αφήσουμε το ζήτημα να ξεχαστεί μέσα σε αόριστες δεσμεύσεις.
Και κάτι τελευταίο: είμαστε απολύτως υπέρ της Γραμμής 4. Αλλά η επανεκκίνηση του μετροπόντικα προϋποθέτει τεκμηριωμένες εγγυήσεις ασφάλειας.
Η ασφάλεια των ανθρώπων όσο περνάει από το χέρι μας δεν θα μπει σε δεύτερη μοίρα.
Ανησυχίες για κίνδυνο ζημιών σε κατοικίες διατυπώνονται και στη διπλανή γειτονιά των Εξαρχείων, με τους κατοίκους να επικαλούνται το γεωλογικό υπόβαθρο. Ενστερνίζεστε αυτούς τους προβληματισμούς;
Μετά από όσα έχουν συμβεί στην Κυψέλη, κανείς δεν δικαιούται να αντιμετωπίζει τις ανησυχίες των κατοίκων στα Εξάρχεια ως υπερβολικές.
Δεν θα προδικάσουμε, ούτε απορρίψουμε χωρίς έρευνα. Αυτές είναι απαντήσεις που πρέπει να δώσουν οι επιστήμονες, με συγκεκριμένες μελέτες και συστηματικούς ελέγχους.
Αλλά η πρόληψη δεν μπορεί να αρχίζει αφού εμφανιστεί η πρώτη ρωγμή.
Υπάρχει όμως και μια άλλη, εξίσου σοβαρή διάσταση. Εδώ και χρόνια, μια ολόκληρη γειτονιά ζει πίσω από λαμαρίνες, χωρίς ουσιαστική πρόοδο των εργασιών και δεν είναι η μόνη. Σε ορισμένα σημεία υπάρχουν ακόμη και ζητήματα πρόσβασης για οχήματα έκτακτης ανάγκης. Δεν περνάει ούτε πυροσβεστικό, ούτε ασθενοφόρο. Οι κάτοικοι στα Εξάρχεια προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη και δικαιώθηκαν. Κι εγώ με επιστολή μου προς την Ελληνικό Μετρό ζήτησα την άμεση συμμόρφωση με τη δικαστική απόφαση για την περίφραξη του εργοταξίου στην πλατεία Εξαρχείων, επισημαίνοντας την ανάγκη αποκατάστασης του λειτουργικού πλάτους της οδού Θεμιστοκλέους. Δεν μπορεί, όμως, να χρειάζεται κάθε φορά μια δικαστική απόφαση για να ακουστεί η φωνή των πολιτών.
Ας «μεταφερθούμε» και στον σταθμό«Ευαγγελισμός» της Γραμμής 4. Το Πάρκο Ριζάρη εν τέλει θα σωθεί;
Το πάρκο Ριζάρη μπορεί και πρέπει να σωθεί. Από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι ο αρχικός σχεδιασμός οδηγούσε στην καταστροφή δεκάδων αιωνόβιων δέντρων και στην κατάληψη της οδού Ριζάρη, με σοβαρές κυκλοφοριακές επιπτώσεις.
Δεν μείναμε όμως στις διαμαρτυρίες. Καταθέσαμε ένσταση, παρουσιάσαμε εναλλακτική λύση και επιμείναμε στην εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η επιστροφή της μελέτης χωροθέτησης στην Ελληνικό Μετρό δικαιώνει αυτή την προσπάθεια.
Και αποδεικνύει κάτι πολύ ουσιαστικό: η προστασία του δημόσιου χώρου δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι προϋπόθεση για μια ανάπτυξη που σέβεται την πόλη.
Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτή η λογική ότι για να γίνει ένα μεγάλο έργο πρέπει υποχρεωτικά να θυσιάσουμε κάτι πολύτιμο.
Η Αθήνα έχει ανάγκη και από σύγχρονες υποδομές και από περισσότερο πράσινο. Δεν θα δεχθούμε να παρουσιάζεται αυτό ως δίλημμα.
Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε μια λύση που θα επιτρέπει την κατασκευή του σταθμού χωρίς να θυσιαστεί το πάρκο.
Όλα τα παραπάνω έχουν προκαλέσει ήδη καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα λειτουργίας της Γραμμής 4 του Μετρό; Οι καθυστερήσεις αυτές, σε συνδυασμό με όσα έχουν προηγηθεί στις αθηναϊκές γειτονιές, πιστεύετε ότι απειλούν με απαξίωση το έργο;
Η Γραμμή 4 είναι ένα έργο ζωτικής σημασίας για την Αθήνα. Το έχουμε ανάγκη. Θα συνδέσει πυκνοκατοικημένες γειτονιές, θα δώσει νέες επιλογές μετακίνησης σε χιλιάδες ανθρώπους και θα συμβάλει στην αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού.
Αλλά ας μιλήσουμε επιτέλους με ειλικρίνεια.
Αρχικά ακούγαμε για ολοκλήρωση το 2032. Τώρα συζητούνται το 2034, το 2035 ή και αργότερα.
Τελικά, έχουμε ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ή ένα χρονοδιάγραμμα που μετακινείται κάθε φορά που προκύπτει ένα πρόβλημα;
Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει την πραγματική εικόνα, χωρίς ωραιοποιήσεις. Με σαφείς δεσμεύσεις, συγκεκριμένα ορόσημα και λογοδοσία.
Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι: το Μετρό δεν το απαξιώνουν οι κάτοικοι που ζητούν να προστατευτούν τα σπίτια τους. Δεν το απαξιώνει ο Δήμος που αγωνίζεται να σωθεί ένα πάρκο.
Το έργο απαξιώνεται όταν τα χρονοδιαγράμματα γίνονται «λάστιχο», οι γειτονιές μένουν αποκλεισμένες και οι πολίτες μένουν χωρίς απαντήσεις.
Δεν μπορεί κάθε φορά που αναδεικνύουμε ένα πρόβλημα να εμφανίζεται περίπου ως εμπόδιο εκείνος που το επισημαίνει, αντί να λογοδοτεί εκείνος που οφείλει να το λύσει.
Εμείς θέλουμε τη Γραμμή 4. Τη θέλουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Αλλά τη θέλουμε με ασφάλεια, διαφάνεια και σεβασμό στην καθημερινότητα των Αθηναίων.
