Ως «Αριστερά πέραν του Κέντρου» χαρακτηρίζει το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα ο Γιώργος Σιακαντάρης. «Αν θέλεις να κάνεις μια τομή με το παρελθόν, αν θέλεις να κάνεις αυτό που εγώ ονομάζω από το 2017 στην αρθρογραφία μου Μπιγκ Μπανγκ στον χώρο της Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας, αυτός ο τρόπος που ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μοναδικός τρόπος. Δηλαδή δεν είναι ο τρόπος ένωσης των υπαρχόντων μηχανισμών, τους οποίους σέβομαι προσωπικά σε μεγάλο βαθμό» επισήμανε ο συντονιστής του Ινστιτούτου Τσίπρα για το μανιφέστο και διδάκτωρ κοινωνιολογίας, μιλώντας στο ΕΡΤnews Radio 105,8.
«Αναγνωρίζω τα πολύ θετικά που έχουν προσφέρει στην ελληνική κοινωνία και το ΠΑΣΟΚ και η ριζοσπαστική Αριστερά, αλλά θεωρώ πλέον ότι ως πολιτικοί οργανισμοί και ως πολιτικά κόμματα έχουν πλέον κλείσει τον κύκλο της ζωής τους, ως πλέον κόμματα εξουσίας, όχι ως κόμματα τα οποία θα μπορούσαν να είναι διαμαρτυρίας, κινήσεων κτλ» συνέχισε ο κ. Σιακαντάρης.
Απαντώντας στο κατά πόσο αυτή η τοποθέτηση μπορεί να εμποδίζει μελλοντικά κάποιες συζητήσεις για συνεργασία, συμπόρευση, σημείωσε «το Μπιγκ Μπανγκ δεν εμποδίζει. Το Επινέ παραδείγματος χάριν στην Γαλλία το 71 ήταν αυτό ακριβώς. Μαζεύτηκαν τα κόμματα ουσιαστικά και είπαν ό,τι ξέραμε ως τώρα το τελειώνουμε και πάμε πάλι από την αρχή και δημιουργούμε ένα καινούργιο. Τότε τους ονόμασαν πάλι Σοσιαλιστικό Κόμμα, αλλά δεν είχε καμία σχέση με το προηγούμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα, το οποίο είχε φτάσει μεταξύ του 3 και του 4%».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Επιπλέον, επισήμανε ότι είναι καθαρή η θέση του κ. Τσίπρα και του κόμματος το οποίο θέλει να κάνει, «κανείς βουλευτής ή το κόμμα του σε αυτή τη φάση δεν θα έχει εκπροσώπηση στη Βουλή. Όποιος θέλει μπορεί να παραιτηθεί αν θέλει, κανείς δεν επιβάλλει και να συστρατευτεί ως απλός πολίτης. Είναι καθαρό. Δηλαδή, δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω. Σε αυτή τη Βουλή, το κόμμα αυτό δεν θα έχει εκπροσώπηση στη Βουλή».
Ως προς το τι το φρέσκο έρχεται να κομίσει το νέο πολιτικό εγχείρημα του κ. Τσίπρα, σύμφωνα με τον κ. Σιακαντάρη είναι αυτό που έλεγε και ο τίτλος του Μανιφέστου. «Μια προσπάθεια σύγκλισης τριών δυνάμεων, οι οποίες μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα, ακόμα και στις αρχές και μέχρι το 2010 ήταν σε αντιπαράθεση μεταξύ τους, ήταν σε διαφορετικούς δρόμους, ακολουθούσαν διαφορετικές πορείες, είχαν διαφορετικά προτάγματα, είναι η παράταξη της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας. Η σοσιαλδημοκρατία με τον ρεαλισμό της, η ριζοσπαστική αριστερά που έθετε το ζήτημα των ανισοτήτων και η οικολογία, που έθετε το ζήτημα του παραγωγικού μοντέλου που είναι αντίθετο με την φύση και με το περιβάλλον».
Σε ό,τι αφορά το πού στοχεύει το κόμμα Τσίπρα, είπε «ένα κόμμα για να λέγεται κόμμα εξουσίας πρέπει να έχει εναλλακτική πρόταση. Να συζητάει ποιο θα είναι ουσιαστικά το δικό του πρόταγμα, το οποίο θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και θα το οδηγήσει στην κυβέρνηση. Ούτε να είναι πρώτο στην αντιπολίτευση, δηλαδή να είναι αξιωματική αντιπολίτευση ούτε δεν ξέρω εγώ τι άλλο, αλλά μόνο και μόνο να είναι εκείνο το κόμμα το οποίο θα αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση στην Νέα Δημοκρατία. Και νομίζω ότι μπορούμε και να τρίβουμε τα μάτια μας ενδεχομένως από αυτά που θα δούμε στο μέλλον. (…)
Έχουμε τέτοια δείγματα. Ξέρετε, εγώ είμαι μετρημένος στην πολιτική και πάντα θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο πολιτικό, αναλυτή, κοινωνιολόγο, επιστήμονα και μετά κατά δεύτερο λόγο ως πολιτικό, οπότε ασχολούμαι με την πολιτική σε αυτό το επίπεδο. Αλλά όμως σε αυτή τη στιγμή είμαι αισιόδοξος και δεν είναι μόνο αυτό. Ένα κόμμα πολιτικό πάντα θέτει ως στόχο για να είναι πολιτικό κόμμα, την κυβέρνηση, να δώσει προτάσεις κυβερνητικής διεξόδου. Δεν θέτει στόχους, ούτε συζητά αν θα πάει ούτε με ποιον θα πάει, αλλά αν θα είναι αυτός ο εναλλακτικός πόλος εξουσίας».
Απαντώντας στο κατά πόσο πρόκειται τελικά για μια νέα κεντροαριστερή παράταξη, σημείωσε «εμείς το ονομάσαμε Αριστερά πέραν του Κέντρου, γιατί θεωρούμε ότι ο όρος κεντροαριστερά καταρχάς υπάρχει μόνο στα ελληνικά δεδομένα και στα ιταλικά. Δεν είναι όρος που πολυσυναντιέται στην Ευρώπη, Επειδή η σοσιαλδημοκρατία ανέκαθεν ανήκε στην οικογένεια της Αριστεράς με το δικό της τρόπο και η ριζοσπαστική αριστερά φυσικά και η πολιτική οικολογία και αυτή, αν και όχι από την αρχή, σταδιακά όμως με μετακομίσεις, ας το πούμε έτσι στην πολυκατοικία της Αριστεράς. Αλλά ανεξαρτήτως του όρου, η ουσία είναι ότι θέλουμε να έχουμε μία εναλλακτική πρόταση απέναντι στην κεντρική και μάλιστα κυρίαρχη πρόταση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο, που είναι η πρόταση των κεντροδεξιών και των δεξιών κυβερνήσεων που είναι, ενισχύουμε τον πλούτο και ό,τι μείνει από αυτό. τα ψίχουλα ή και τα περισσότερα από τα ψίχουλα πάνε στους πολίτες.
Ο κύριος Τσίπρας το ‘15 και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ αυτοπροσδιοριζόταν ως κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Σήμερα προσπαθεί και επιδιώκει και φαίνεται το κατορθώνει να αυτοπροσδιορίζεται ως κόμμα της σύγκλισης αυτών των τριών δυνάμεων, τις οποίες προανέφερα στην αρχή. Δεν είναι διαφορετικό αυτό;» συνέχισε.
Σχετικά με το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει δώσει δείγματα γραφής σε ό, τι αφορά την κυβερνητική πρακτική, ερωτηθείς ο κ. Σιακαντάρης, τι διαφορετικό θα παρουσιάσει σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός, είπε «εσείς ως δημοσιογράφος, αν σας ρωτούσα εγώ ανάποδα, δεν βλέπετε να υπάρχει κάποια αλλαγή στον Τσίπρα του 2026 με τον Τσίπρα του 2015; Δεν θα μου λέγατε ότι προφανώς και υπάρχει; Δεν είναι εμφανές αυτό το πράγμα; Τον Τσίπρα του 2015 τον ανέδειξε η οργή της κοινωνίας, η αγανάκτηση. Σήμερα τον αναδεικνύει η ανάγκη της κοινωνίας για εναλλακτική πρόταση. Η ανάγκη της κοινωνίας για να έχουμε μία άλλη κυβέρνηση».
Απαντώντας στο ερώτημα, εάν είναι οι ιδεολογίες ή οι λύσεις αυτές που παίζουν καθοριστικό ρόλο πια στην καθημερινότητά μας, δεδομένης και της δύσκολης δεκαετίας 2010-2020 που πέρασε η χώρα, ο κ. Σιακαντάρης είπε «οι λύσεις για την ακρίβεια, για τη φτώχεια, για τη διαφθορά, για τη σύγκρουση των μεγάλων συμφερόντων που επικρατεί στο ελληνικό οικονομικό σύστημα, για την ασυδοσία του μεγάλου πλούτου, για την υποβάθμιση της εργασίας. Οι λύσεις. Αλλά οι λύσεις έχουν διπλό πρόσωπο. Από τη μία πλευρά είναι οι λύσεις που είναι υπέρ του μεγάλου πλούτου, άρα είναι λύσεις που σχετίζονται περισσότερο με το πρόταγμα της Δεξιάς και οι λύσεις που για τα ίδια θέματα που έχουν πρόσωπο της Αριστεράς. Διαλέγεις και θεωρείς ποιο από αυτά σου πάει περισσότερο. Γιατί ξέρετε, μιλάμε για τάξεις, μιλάμε για κοινωνικά στρώματα. Έχουμε μια κυβέρνηση που ακολουθεί σαφέστατη ταξική πολιτική για τους χ, ψ, ω λόγους. Αλλά αυτό έχουμε αυτή τη στιγμή. Πρέπει να υπάρχει μία αντίδραση σε αυτό το πράγμα».
Όσο αφορά το πρόγραμμα του κόμματος Τσίπρα, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Σιακαντάρης «αυτό ήδη έχει διαμορφωθεί σε πολλά σημεία από το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας, αλλά υπάρχουν πυρετώδεις εργασίες και οι ομάδες που δουλεύουν για όλα τα θέματα τα οποία αφορούν το προγραμματικό, αλλά ούτε το μανιφέστο ούτε η διακήρυξη όμως αποτελούν πρόγραμμα».
Ερωτηθείς, πώς, εφόσον ο κ. Τσίπρας όπως προκύπτει από το βιβλίο του Ιθάκη, δεν φαίνεται να έχει μετανιώσει για τα πεπραγμένα του, δεν προχωρά πολιτικά με τον ΣΥΡΙΖΑ και ιδρύει δικό του κόμμα, τόνισε «θα διαφωνήσω. Σε ένα σημαντικό κομμάτι του βιβλίου, εκεί που μιλάει γι’ αυτό που είναι και σήμερα, που συζητιέται κτλ. για το δημοψήφισμα, λέει καθαρά ότι, είχαμε την αίσθηση ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι κάτω από την πλειοψηφία που θα σχηματιζόταν στο δημοψήφισμα θα υποχωρούσαν. Καταλάβαμε ότι ήταν τόσο ιδεοληπτικοί όσον αφορά το μοντέλο που έπρεπε να ακολουθήσει η χώρα για να βγει από την κρίση που δεν θα υποχωρούσαν με τίποτα. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν έχει δοθεί και μεγάλη σημασία».
Σχετικά με το θέμα που έχει συζητηθεί πολύ τις τελευταίες ημέρες, τη δήλωση του κ. Τσίπρα ότι βασικό του λάθος ήταν ότι δεν έκλεισε νωρίτερα τις τράπεζες, ο κ. Σιακαντάρης είπε «ναι, την ακούω αυτή την παρατήρηση κτλ. Ο κύριος Τσίπρας εννοούσε και το διευκρίνισε στη συνέχεια, ότι δεν θα υπήρχε αυτή η διαρροή κεφαλαίων που υπήρξε μεταξύ Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου από τις τράπεζες, με αυτή την έννοια το θέτει. Από την άλλη όμως, μην πάμε μακριά τώρα, αυτή τη στιγμή να δούμε δίπλα μας τι γίνεται με τις τράπεζες. Είχαμε χθες και την επανεκλογή του κ. Στουρνάρα. Οι τράπεζες πλέον ουσιαστικά υποτιμούν τη νοημοσύνη μας με τα επιτόκια, τη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων. Υποτιμούν την νοημοσύνη μας με τον τρόπο με τον οποίον εξυπηρετούν τους πολίτες πλέον. Οι πολίτες άνω των 60 ετών, 65 ετών, που δεν είναι εξοικειωμένοι με τα διάφορα συστήματα ηλεκτρονικά, δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν γιατί δεν υπάρχουν γκισέ όπως υπήρχαν παλιά. Υπάρχουν δηλαδή ουσιαστικά και ταυτοχρόνως οι ρυθμίσεις που υπάρχουν μέσα στις τράπεζες. Και να σας δώσω ένα παράδειγμα. Αν κάνεις λάθος και πληρώσεις δύο ευρώ λιγότερα στην κάρτα σου, θα σου έρθει στο επόμενο μήνα ένα πρόστιμο γύρω στα 20-25 ευρώ. Δηλαδή από αυτά τα πράγματα, από αυτές τις διαφορές βγάζουν τεράστια χρήματα οι τράπεζες και δεν χορηγούν τίποτα σε κανέναν. Βλέπετε τι γίνεται όσον αφορά την ανάγκη του μικρομεσαίου τομέα να επιχορηγηθεί. Γιατί μιλάμε λοιπόν τώρα για τις τράπεζες; Μιλάμε ότι αυτή τη στιγμή είναι ο πιο εκμεταλλευτικός οργανισμός που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Δεν πρέπει να γίνει κάτι εκεί πέρα; Να επανεκλεγεί ο άνθρωπος ο οποίος έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση ή έχει συναινέσει;».
