«Η κυβέρνηση δε θέλει ενόψει εκλογών αυτήν την εκκρεμοδικία». Σε αυτή τη φράση του βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη συμπυκνώνεται κυνικά ο πυρήνας των κυβερνητικών χειρισμών γύρω από τα σκάνδαλα των υποκλοπων και του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Στον απόηχο των καταιγιστικών εξελίξεων και αποκαλύψεων στις δύο όζουσες υποθέσεις, το Μέγαρο Μαξίμου κάνει πλέον οτιδήποτε χρειαστεί, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους και μηνυμάτων που εκπέμπει τόσο στο εσωτερικό όσο και το εξωτερικό, προκειμένου να κλείσουν.
Η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να καταφύγει στην επίκληση της «εθνικής ασφάλειας» προκειμένου να μην καταστεί εφικτή η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής με τις ψήφους από 120 βουλευτές της μειοψηφίας για το σκάνδαλο των υποκλοπών ακυρώνει με τον πλέον εξευτελιστικό τρόπο την τετραετή επιχειρηματολογία της ίδιας της κυβέρνησης πως πρόκειται για μία υπόθεση που αφορά ιδιώτες.
Ο κ. Μητσοτάκης προτίμησε τον εξόφθαλμο εξευτελισμό από τον κίνδυνο να παρελάσουν από την Εξεταστική ο Ταλ Ντίλιαν και λοιποί πρωτόδικα καταδικασθέντες, οι υπόλοιποι εργαζόμενοι της Intellexa που γλίτωσαν προς ώρας με την αρχειοθέτηση Τζαβέλλα και φυσικά οι υπουργοί που είχαν πέσει θύμα του Predator.
Οι μεθοδεύσεις αυτές, η μη ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο από τον εμπλεκόμενο στο σκάνδαλο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλα, όπως ακόμα και ενδεχόμενη νέα αλλαγή του Ποινικού Κώδικα με διάταξη για μείωση στις ποινές βάσης για τους πρωτόδικα καταδικασθέντες των υποκλοπών, που εκτιμάται ότι θα επιχειρήσει να φέρει η κυβέρνηση εντός του καλοκαιριού, ώστε να μην χρειαστεί να εκτίσουν τις ποινές τους οι Ντίλιαν, Λαβράνος, Μπίτζιος και Χάμου, δεν ενταφιάζουν ωστόσο οριστικά την υπόθεση. Δεδομένου ότι μιλάμε για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, όπως κατασκοπεία, τα αδικήματα που έχουν τελεστεί στο σκάνδαλο των υποκλοπών παραγράφονται το μακρινό 2036. Και μέχρι τότε, ό,τι και αν βρίσκεται στο αρχείο, δύναται ανά πάσα στιγμή να ανασυρθεί, κάτι που γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι.
Με αντίστοιχα σπασμωδικούς και εξόφθαλμα αντιθεσμικούς χειρισμούς πορεύεται το Μέγαρο Μαξίμου και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η αλλαγή του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και η θέσπιση ειδικής διαδικασίας για κακουργήματα που αποδίδονται σε μέλη του κοινοβουλίου, συνιστά πρωτοφανή παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης και συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Ενδεικτική είναι η επιστολή Κοβέσι στην Κομισιόν με την οποία επί της ουσίας ζητά κυρώσεις κατά της Ελλάδας για παραβίαση της αρχής του κράτους δικαίου.
Σε κάθε περίπτωση, μία ψύχραιμη αναψηλάφηση των κυβερνητικών και δικαστικών χειρισμών των τελευταίων μηνών στις υποθέσεις υποκλοπών και ΟΠΕΚΕΠΕ επιβεβαιώνει - πέρα από τον κυβερνητικό πανικό - ένα πράγμα: Ότι στόχος δεν είναι να «κλείσουν» οριστικά οι υποθέσεις, καθώς κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό σε αυτή τη συγκυρία. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα εκλογικό ξέφωτο και να αποτραπούν ενδεχόμενες ασύμμετρες απειλές μέσα στο επαπομείναν έτος της κυβερνητικής θητείας Μητσοτάκη, που αποτελεί de facto άτυπη προεκλογική περίοδο. Και σε αυτό το διάστημα να επιχειρηθεί μια νέα τετραετία Μητσοτακη, σεναριο όχι ιδιαίτερα ρεαλιστικό με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, ή έστω μια ομαλή μετάβαση με τις απαιτούμενες διασφαλίσεις για τις ανοιχτές υποθέσεις την επόμενη μέρα…





























