Μια δομή κόμματος η οποία δεν θα προσομοιάζει οργανωτικά στο λενινιστικό κόμμα «νέου τύπου», πάνω στο οποίο στηρίζεται η διάταξη σχεδόν όλων των παραδοσιακών κομμάτων της Δυτικής Ευρώπης -προφανώς και της χώρας μας- φιλοδοξεί να δημιουργήσει ο Αλέξης Τσίπρας, για τη νέα πολιτική του κίνηση.
Το μοντέλο που μελετούν με ενδιαφέρον στο επιτελείο του, είναι η οργανωτική δομή της «αριστερής» πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο θεωρείται από όσους το γνωρίζουν περισσότερο «οριζόντιο» και λιγότερο «κάθετο» και ιεραρχικό, καθιστώντας το -κατά εκείνους που το προτιμούν- πιο σύγχρονο και λιγότερο γραφειοκρατικό.
Νέο μοντέλο οργάνωσης - Κάντο όπως ο Μπέρνι και ο Μαμντάνι
Αν ένα πράγμα δεν θέλει να ζήσει ξανά ο Αλέξης Τσίπρας, είναι η ανάπτυξη αυτού που ορισμένοι αναλυτές ονομάζουν «ανάπτυξη της κομματικής γραφειοκρατίας». Αυτό, δηλαδή, που οι συνεργάτες του θεωρούν ότι δημιούργησαν τα φαινόμενα που οδήγησαν στις τεράστιες, αρχικά, συγκρούσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια την πλήρη διάβρωσή του, που οδήγησε σε εκφυλιστικά φαινόμενα τύπου Κασσελάκη.
Γιατί, όσο και να υποστηρίζουν κάποιοι ότι ο Κασσελάκης κέρδισε «αδιαμεσολάβητα» την ηγεσία του κόμματος, η πραγματικότητα είναι ότι για χάρη του κέρδισαν οι μηχανισμοί στελεχών όπως η Θεοδώρα Τζάκρη, ο Παύλος Πολάκης, ο Νίκος Παππάς και άλλων.
Επομένως, δεν προκαλεί εντύπωση ότι ο πρώην πρωθυπουργός αναζητά άλλα μοντέλα οργάνωσης, όπου θα εκλείψουν τα φαινόμενα «μεγαλοπαραγόντων» και προσωπικών «στρατών», μικρών και μεσαίων στελεχών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στην Αμαλίας βλέπουν με ενδιαφέρον το μοντέλο που χρησιμοποιεί η «αριστερή» πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών, που με άτυπο επικεφαλής τον Μπέρνι Σάντερς, έχουν πετύχει μεγάλες νίκες. Δηλαδή, ένα πιο «οριζοντιοποιημένο» σύστημα και όχι «καθετοποιημένο».
Οι πρώτες σκέψεις, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, έχει να κάνει με την ύπαρξη μικρών και ευέλικτων περιφερειακών και νομαρχιακών επιτροπών που θα είναι σε θέση να «τρέξουν» το κόμμα στον δρόμο προς τις κάλπες. Προς το παρών, δεν φαίνεται να προκρίνεται η ύπαρξη δημοτικών οργανώσεων - μέχρι τουλάχιστον να προκύψει ως ανάγκη.
Με δεδομένο, μάλιστα, ότι ετοιμάζεται σχετική πλατφόρμα, ώστε λίγα λεπτά μετά την εκδήλωση της Τρίτης να βρίσκεται στο διαδίκτυο η ιδρυτική διακήρυξη στη διάθεσή όλων των πολιτών που θα θελήσουν να την υπογράψουν, αλλά και η νέα ιστοσελίδα του κόμματος -όπου θα φιλοξενηθεί και η διαδικτυακή πλατφόρμα- είναι σαφές ότι το διαδίκτυο θα παίξει μεγάλο ρόλο στο νέο εγχείρημα.
Τουλάχιστον, στο οργανωτικό κομμάτι, καθώς από την Αμαλίας δηλώνουν, πως μέσα από την πλατφόρμα θα μπορούν να πραγματοποιούνται συζητήσεις, επικοινωνίες σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα μεταξύ των μελών. Επίσης θεματικές συζητήσεις με συμμετοχή από όλη την Ελλάδα, συνεδριάσεις και συντονισμός κινήσεων και δράσεων των ομάδων εθελοντών.
Το «πείραμα» Μαμντανί
Σην εκδήλωση της κίνησης νέων «Unmute Now», που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας, σε γνωστό καφέ-μπαρ του κέντρου της Αθήνας, επέλεξε να αφήσει στην άκρη τις γενικότητες και να εστιάσει σε τρία προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Τη στέγαση, τις εργασιακές σχέσεις και την Παιδεία. Κρίνοντας από αυτή την επιλογή, γίνεται σαφές ότι θέλησε να μιλήσει για υπαρκτά προβλήματα καθημερινότητας, στοχευμένα, τα οποία θυμίζουν την προεκλογική τακτική του Ζοχράν Μαμντάνι, στην Νέα Υόρκη.
Οι συνεργάτες του αναφέρουν ότι είναι αλήθεια πως στις παρεμβάσεις του, θέλει να θέτει μέχρι ζητήματα, για να μπορεί να μιλάει για λύσεις στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα προβλήματα.

































