Σε συνέντευξή του στον κινεζικό τηλεοπτικό σταθμό CGTN, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ Προκόπης Παυλόπουλος αναφέρθηκε στις διεθνείς ισορροπίες που διαμορφώνονται μεταξύ Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας, υπό το φως των γεωπολιτικών εξελίξεων και των εντάσεων σε διάφορες περιοχές του πλανήτη.
Ι. Θέσεις για τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και για τις προοπτικές τερματισμού τους
Πρόκειται για έναν πόλεμο χωρίς ορατό τέλος και με απρόβλεπτες διεθνείς συνέπειες, οικονομικές και όχι μόνο. Όπως όλα δείχνουν, εκείνοι που άρχισαν αυτόν τον πόλεμο, δηλαδή οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, δεν είναι οι πιο κατάλληλοι για να τον τερματίσουν οριστικά. Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με την Ιστορία της και τον Πολιτισμό της, και ιδίως με βάση τον αντίστοιχο πλανητικό ρόλο που της αναλογεί, μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει επιτυχώς έναν τέτοιο ειρηνευτικό ρόλο. Αρκεί βεβαίως να πάρει τη σχετική πρωτοβουλία με τον πρόσφορο προς τούτο σχεδιασμό και προγραμματισμό, κατ’ εξοχήν στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και των διατάξεων της Σύμβασης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και, οπωσδήποτε, έχοντας προηγουμένως διαμορφώσει επαρκείς θέσεις επ’ αυτού, θεμελιωμένες σε μία ενιαία και στιβαρή γραμμή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΙΙ. Θέσεις για τις σχέσεις Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας
Η Ελλάδα, από την εποχή των Περσικών Πολέμων και ιδίως από την εποχή της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, σηματοδοτεί το διαχρονικό όριο μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Όριο όμως το οποίο δεν διχάζει αλλά, όλως αντιθέτως, είναι προορισμένο να χτίζει γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ Δύσης και Ανατολής πάνω στο ιδανικό θεμέλιο του Διαλόγου των Πολιτισμών. Η Ελλάδα απέδειξε ότι μένει συνεπής σε αυτή την ιστορική αποστολή σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με την Κίνα. Σχέσεις οι οποίες στηρίχθηκαν ευθύς εξ αρχής στον Διάλογο των Πολιτισμών και στη συνέχεια εξελίχθηκαν, επεκτεινόμενες διαρκώς, στο πεδίο μιας ευρύτερης οικονομικής συνεργασίας. Με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα έδωσε και δίνει το παράδειγμα και για μια ανάλογη, διευρυμένη συνεργασία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας. Συνεργασία η οποία μπορεί και πρέπει να δομηθεί χωρίς αποκλεισμούς άλλων διεθνών συνεργασιών και, οπωσδήποτε, με πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.
ΙΙΙ. Θέσεις για τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας
Αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι ΗΠΑ και Κίνα είναι οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις, οικονομικές και όχι μόνο, παγκοσμίως. Το γεγονός αυτό, όμως, σηματοδοτεί και τον ρόλο τον οποίο καλούνται να διαδραματίσουν επίσης παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, είναι επιτακτική η ανάγκη οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας να μην εξελιχθούν υπό όρους ενός άκρατου ανταγωνισμού, ο οποίος μάλιστα θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την Παγκόσμια Ειρήνη. Με άλλες λέξεις, οι ως άνω σχέσεις πρέπει να βασισθούν στις αρχές ενός υγιούς ανταγωνισμού σε κάθε επίπεδο, κυρίως δε στο οικονομικό επίπεδο. Κάτι το οποίο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, υφ’ όλες τις εκφάνσεις του. Και, όπως είναι αυτονόητο, ένας τέτοιος σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου επιβάλλει την αρχή η οποία αποκλείει, οιονεί εξ ορισμού, την προοπτική μιας στυγνής εξουθένωσης της μιας Μεγάλης Δύναμης από την άλλη στο πλαίσιο όχι της ισχύος του Διεθνούς Δικαίου αλλά του «δικαίου» του ισχυροτέρου. Τα διδάγματα του Θουκυδίδη για τα αίτια και τις συνέπειες του Πελοποννησιακού Πολέμου παραμένουν εν προκειμένω πάντα επίκαιρα και πάντα διδακτικά.
ΙV. Θέσεις για τη διακυβέρνηση μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης σε διεθνές επίπεδο
Η κατάλληλη χρήση των μέσων της Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να συμβάλει καθοριστικώς στην καλύτερη διακυβέρνηση, ιδίως με στόχο την ορθολογική διακυβέρνηση μέσω της διαρκούς βελτίωσης της αποδοτικότητάς της και της αποτελεσματικότητάς της. Τούτο, όμως, προϋποθέτει την επίγνωση των ορίων των μέσων της Τεχνητής Νοημοσύνης. Διότι αποτελεί σήμερα επιστημονικώς κοινό τόπο ότι τα μέσα της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορούν να υποκαταστήσουν πλήρως τον Άνθρωπο σε πλειάδα δράσεων, και προεχόντως στον τομέα της απονομής της Δικαιοσύνης υπό συνθήκες απαρέγκλιτου σεβασμού του Κράτους Δικαίου και της Αρχής της Νομιμότητας. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Άνθρωπος είναι, ταυτοχρόνως, Homo Sapiens αλλά και Homo Sentiens, ενώ τα κάθε είδους μέσα της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν διαθέτουν, κατ’ ουδένα τρόπο, και Τεχνητή Συνείδηση. Είναι δε αυτή ακριβώς η διαφορά, η οποία θέτει τα όρια της ορθολογικής χρήσης των Μέσων της Τεχνητής Νοημοσύνης. Εν κατακλείδι, επισημαίνεται ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη και η μέσω αυτής ορθολογική διακυβέρνηση παρέχει ένα οιονεί προνομιακό πεδίο συνεργασίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας, πάντοτε με πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη
{https://www.youtube.com/watch?v=5C40ja4U8fI}
