Επιζήμια, αν όχι καταστροφική, αναδεικνύεται αργά αλλά σταθερή η στρατηγική της «αυτόνομης πορείας» του ΠΑΣΟΚ. Τόσο για το ίδιο, όσο και για τη χώρα.
- Πρώτον, σήμερα δεν θα υπήρχε ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς θα είχε δημιουργηθεί με τη συνεργασία των δυνάμεων του χώρου μια υπολογίσιμη αντιπολίτευση που πραγματικά θα διεκδικούσε με αξιώσεις την πρώτη θέση στις εκλογές.
- Δεύτερον, αν ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε απευθύνει προσκλητήριο στις άλλες δυνάμεις του χώρου μετά την επανεκλογή του θα ήταν σήμερα κυρίαρχος στο χώρο της αντιπολίτευσης, ενώ σήμερα αν τον περάσει ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει πρόβλημα ακόμα και ως προς τη διατήρηση της ηγεσίας του κόμματός του.
- Τρίτον, ο κατακερματισμός της προοδευτικής παράταξης που επέφερε η στρατηγική της «αυτόνομης καθόδου» αποτελεί αυτή τη στιγμή τη μόνη «σανίδα σωτηρίας» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και παράλληλα επιτρέπει στη ΝΔ αν το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αρνητικό γι΄ αυτή να διαθέτει την εναλλακτική λύση της αλλαγής ηγεσίας στο κόμμα, την επανασυσπείρωσής της και την εκ νέου ηγεμονία της στο εσωτερικό της.
Αλλά και με την στρατηγική της «αυτόνομης καθόδου» το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει και σήμερα πολύ σημαντικά προβλήματα που οφείλει να λύσει έως τις εκλογές:
- Πρώτον, την ενίσχυση της εικόνας του Νίκου Ανδρουλάκη ως πρωθυπουργίσιμου ή, έστω, την ενίσχυση της δημοτικότητάς του ώστε τουλάχιστον να μην τον προσπερνούν ηγέτες άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, κομμάτων που βρίσκονται κάτω από το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου.
- Δεύτερον, την αξιοποίηση όλου του δυναμικού του κόμματος στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Πολλά (και κορυφαία) στελέχη εμφανίζονται δυσαρεστημένα από τον παραγκωνισμό τους και τη μη συμμετοχή τους στα πραγματικά κέντρα λήψης των αποφάσεων της Χαριλάου Τρικούπη.
- Τρίτον, χρειάζεται η συγκρότηση ενός επιτελείου που θα υπερβαίνει τον κύκλο στενών του συνεργατών, αλλά και ικανό ως προς τη χάραξη μιας στρατηγικής που σήμερα λείπει από το ΠΑΣΟΚ.
- Τέταρτο, η επικέντρωση της αντιπολιτευτικής τακτικής στην οικονομία και την «τσέπη» του πολίτη, παράλληλα βεβαίως με την αντιμετώπιση των σκανδάλων. Για παράδειγμα ακόμα και την πρωτοβουλία για τη μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών δεν κατάφερε ούτε να την αιτιολογήσει επαρκώς ούτε να την καταστήσει κατανοητή στην κοινωνία.
- Πέμπτο, να σταματήσει να δείχνει τόση ανασφάλεια από το κόμμα Τσίπρα, καθώς αυτό γίνεται φανερό σε κάθε ενέργεια της ηγεσίας της Χαριλάου Τρικούπη εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα.
- Έκτο, ο «διμέτωπος αγώνας» εναντίον Μητσοτάκη και Τσίπρα είναι ουσιαστικά μονομέτωπος κατά του Τσίπρα και δεν ευνοεί παρά τον Μητσοτάκη.
- Έβδομο, ο στόχος για «πρώτο κόμμα έστω και με μια ψήφο διαφορά» όσο η χώρα πλησιάζει στις κάλπες κινδυνεύει να επιστρέψει μπούμερανγκ, καθώς μόνο ρεαλιστικός δεν φαίνεται...
