Ένα πολιτικό «μανιφέστο», μέσω του οποίου έθεσε επί τάπητος την πρόταση του για την πολιτική κατεύθυνση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την εσωκομματική του λειτουργία, παρουσίασε από το βήμα του Συνεδρίου του κόμματος, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης.
Ο νεαρός βουλευτής του κόμματος, με καθαρή αντιδεξιά γραμμή και ρητιορική, μίλησε ενώπιον των υποστηρικτών του, οι οποίοι με τα συνθήματα που φώναξαν κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, έδειξαν ότι στο εσωκομματικό πεδίο έχει δημιουργηθεί ένας νέος πόλος – που μάλιστα, αντλεί δυνάμεις από τις νεότερες γενιές.
«Σαφής διαχωριστική γραμμή από τη Δεξιά»
Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ήρθε στο Συνέδριο με σκοπό να δείξει ότι πλέον αποτελεί μια ανεξάρτητη οντότητα μέσα στο κόμμα. Όχι μόνο οργανωτικά, αλλά και πολιτικά. Και επιχείρησε να εμφανιστεί με σαφή αντιδεξιά γραμμή και ως ο εκφραστής της αριστερής πτέρυγας.
«Τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε; Θέλουμε έναν κόμμα συμπλήρωμα δήθεν για να μην αποσταθεροποιηθεί η χώρα ή θέλουμε ένα κόμμα που γίνεται ξανά μεγάλη δημοκρατική παράταξη;», διερωτήθηκε.
Και την απάντηση σε αυτό το ρητορικό ερώτημα, την έδωσε μόνος του. «Καθαρή πρέπει να είναι και η διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά. Χωρίς θολά σημεία και χωρίς αστερίσκους. Διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά του Μητσοτάκη, αλλά και διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά οποιουδήποτε την εκπροσωπεί. Ως διαφοροποίηση πολιτική, ως διαφοροποίηση αξιακή, ως διαφοροποίηση ηθική, αλλά και ως διαφοροποίηση ιστορική και διαχρονική», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ξεκαθάρισε ότι η «τομή» με τη δεξιά, θα πρέπει να επεκταθεί σε παντού, όχι μόνο να μπαίνει στην κεντρική πολιτική σκηνή. «Πρέπει να μπαίνει κάθετα κάθε πεδίο μαζικής πολιτικής διεργασίας. Πρέπει να μπαίνει καθαρά στην αυτοδιοίκηση, στους δήμους, τις περιφέρειες, τα επιμελητήρια, τα συνδικάτα. Με πάρα πολύ απλά λόγια, καμία συνδίκηση με τη δεξιά στους μαζικούς χώρους, καθαρές επιλογές στήριξης δημοτικών συνδυασμών στους μεγάλους Δήμους για να εκπροσωπείται ανόθευτα η πολιτική μας αντίληψη», σημείωσε ο κ.Χριστοδουλάκης.
Παράλληλα, μίλησε υπέρ της διεύρυνσης της παράταξης είναι αναγκαία, σημειώνοντας πως «στις εθνικές εκλογές δίνουμε μάχη νίκης, όχι μάχη καλύτερης κατάταξης. Και η νίκη περνάει μέσα από ένα κόμμα ανοιχτό, δυναμικό, με αυτοπεποίθηση και όχι από ένα κόμμα κλειστό στον εαυτό του, φοβικό».
Ωστόσο, υπογράμμισε πως «δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε από αυτούς που το παίζουν ανταγωνιστές στο προοδευτικό χώρο», όμως, δεν μπορεί να γίνεται με όρους απλώς «αντιδεξιάς», αλλά θα πρέπει να γίνεται με όρους ελάχιστης συνάφειας, δηλαδή όρια ως προς τους ποιους αποδέχεται σε επίπεδο στελεχών.
«Για να προχωρήσουμε σήμερα μαζί, πρέπει να μπορούμε να πούμε καθαρά σήμερα τα αυτονόητα. Ποια είναι τα αυτονόητα; Παράδειγμα, ότι το 2009 τη χώρα χρεοκόπησε ο Καραμανλής και η δεξιά, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2009-2011 σήκωσε μόνη της την πατριωτική ευθύνη για να μην πέσει η χώρα στα βράχια, όταν όλοι οι υπόλοιποι στήνανε πολιτικές καριέρες. Και ότι δεν είμαστε ίδιοι με αυτούς που έριξαν τόνους δηλητήριο στην ελληνική κοινωνία», αφήνοντας αιχμές για κάποια πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται στο «κατώφλι» της Χαριλάου Τρικούπη.
Από εκεί και πέρα, έθεσε και οργανωτικά ζητήματα, υποστηρίζοντας πως «θέλουμε επιτέλους ξανά ένα κόμμα που δίνει και πάλι αξία στα μέλη του ή θέλουμε ένα κόμμα των περαστικών που με 2 ευρώ γίνονται ισότιμοι στην συναπόφαση με τον καθένα από εμάς που βρισκόμαστε σήμερα εδώ; Εγώ λοιπόν προτείνω να το πούμε καθαρά. Όχι στους φίλους του 2 ευρώ που δεν τους είδαμε ποτέ δίπλα μας στις κρίσιμες εθνικές κάλπες».
