Με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη θα πορευτεί προσωρινά η Νέα Αριστερά στην ηγεσία της. Τουλάχιστον, μέχρι να πραγματοποιηθεί το Έκτακτο Συνέδριο του κόμματος και εκλέξει τον νέο πρόεδρο, ο οποίος τότε θα είναι και επίσημα ο επικεφαλής της Πατησίων.
Ο –καθόλου- «άγνωστος» Γαβριήλ
Ο προσωρινός πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, κάθε άλλο παρά άγνωστος είναι στο ευρύ κοινό και ειδικά στον κόσμο της ευρύτερης Αριστεράς. Νεολαίος στον Συνασπισμό από τα φοιτητικά του χρόνια, γρήγορα βρέθηκε στα καθοδηγητικά όργανα της οργάνωσης. Και μάλιστα, την εποχή που γραμματέας ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, με τους δύο άνδρες να αναπτύσσουν στενή πολιτική σχέση.
Το 2010, περνάει ως στέλεχος στο κόμμα, ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, σε μια εποχή που η κυβερνητική προοπτική μόνο ως αστείο μπορούσε να φανεί στον ορίζοντα. Εκείνη την εποχή, ο Συνασπισμός, μέσω του συμμαχικού σχήματος του ΣΥΡΙΖΑ, πάλευε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση να μπει στη Βουλή.
Ως οικονομολόγος, βρίσκεται στο τμήμα οικονομικής πολιτικής, αναπτύσσοντας ιδιαίτερη σχέση με δύο επιφανείς οικονομολόγους της ανανεωτικής Αριστεράς, με διαφορετικές προσεγγίσεις. Τον Γιάννη Δραγασάκη και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Στην πραγματικότητα, την εποχή του αντιμνημονιακού αγώνα, έχει εξελιχθεί ήδη σε στέλεχος πρώτης γραμμής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά, οπότε βρέθηκε στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ήταν κυβέρνηση εν αναμονή. Πριν, όμως, από την εκλογική αναμέτρηση του 2015 που τον έφερε στην εξουσία, είχε μπροστά του να δώσει άλλες κρίσιμες μάχες, που θα επιβεβαίωναν την εκτόξευση του.
Η μία ήταν οι ευρωεκλογές του 2014, όπου πρώτευσε. Η δεύτερη και δυσκολότερη, ήταν οι αυτοδιοικητικές του ίδιου έτους. Το κόμμα μπορεί να «κάλπαζε», όμως δεν είχε ούτε «ρίζες», αλλά ούτε και «φανταχτερά» πρόσωπα να ρίξει στις μάχες των μεγάλων περιφερειών και των μεγάλων δήμων.
Μετά από πολλές ταλαντεύσεις, ο Αλέξης Τσίπρας αποφασίζει να ρίξει στη «μάχη» για τον δήμο Αθηναίων, τον άγνωστο στο ευρύ κοινό, Σακελλαρίδη. υποψήφιος για τον Δήμο Αθηναίων.
Με μία καμπάνια όμοια με αυτές που δεν συνηθίζει η εγχώρια ανανεωτική αριστερά, γύρισε όλες τις γειτονιές της Αθήνας. Με δουλειά και ριζοσπαστικό λόγο για τα δεδομένα του κόμματος που εκπροσωπούσε, κατάφερε κάτι που έμοιαζε ακατόρθωτο. Αρχικά να βρεθεί στον δεύτερο γύρο.
Και εκεί κατέγραψε 48.6% -ιστορικό υψηλό για τον χώρο του- χάνοντας για ελάχιστα τον δήμο, από τον εν ενεργεία -τότε δήμαρχο- Γιώργο Καμίνη.
Κάπου εκεί, μπαίνει για τα καλά στην κεντρική πολιτική σκηνή. Εκλέγεται με άνεση βουλευτής στην Ά Αθήνας και αναλαμβάνει κυβερνητικός εκπρόσωπος στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα. Με απλά λόγια, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, θα αναλάβει τον δυσκολότερο, μάλλον, ρόλο στον οποίο θα ανταποκριθεί με αξιοπρέπεια.
Από υπουργός, στην τράπεζα και στη Νέα Αριστερά
Μετά τις δεύτερες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 και αφού επανεκλέγεται βουλευτής στην Α' Αθήνας, αρνείται να αναλάβει κάποιο χαρτοφυλάκιο. Αντίθετα, λίγους μήνες αργότερα, αποφασίζει να παραιτηθεί από βουλευτής και να παραδώσει την έδρα στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς δεν ήθελε να ψηφίσει τα εφαρμοστικά μέτρα του τρίτου μνημονίου.
Θα μεταβεί απότομα στον ιδιωτικό τομέα. Αρχικά, ως οικονομολόγος σε τράπεζα, στη συνέχεια ως γενικός διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας και τελικά ως επικεφαλής του Ινστιτούτου «Έτερον».
Την πολιτική την παρακολουθεί όσο τα κυβερνητικά χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ περνούν. Ο Σακελλαρίδης δεν φαίνεται να επιθυμεί να επιστρέψει - παρά τις συχνές προτάσεις που του γίνονται ακόμα και από τον ίδιο τον Α. Τσίπρα.
Αυτό, ωστόσο, δεν τον εμποδίζει στις κρίσιμες εκλογές του 2023 - με την πιθανή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ να φαντάζει ανύπαρκτη - να στηρίξει με δημόσια δήλωσή του το κόμμα. Στη συνέχεια στηρίζει την υποψηφιότητα της Έφης Αχτσιόγλου για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και μετά, Τον Φεβρουάριο του 2024, προσχωρεί στη Νέα Αριστερά και λίγο αργότερα θα εκλεγεί Γραμματέας.
Ο Σακελλαρίδης αναλαμβάνει μία κρίσιμη θέση σε ένα κόμμα που απαρτίζεται από δύο στρατόπεδα που είχαν δώσει αρκετές εσωκομματικές μάχες στο παρελθόν. Ο ρόλος του αναδεικνύεται κομβικός ώστε να μπορέσει το εγχείρημα της ΝεΑρ να προχωρήσει και να ισορροπήσει ανάμεσα σε παλιές και νέες διαχωριστικές γραμμές, αναφέρουν στελέχη του κόμματος.
Όμως, οι διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, δίνουν τη θέση τους σε μια νέα, πολιτική διαφωνία. Και ενώ οι μήνες περνάνε και η Νέα Αριστερά φαίνεται να «δυσκολεύεται» να βρει τον ρόλο και τον βηματισμό της μια νέα πλειοψηφία αναδύεται - απέναντι στην ηγεσία.
Επικεφαλής της μίας πλευράς, που δεν πιστεύει στο σχέδιο για συνεργασία των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων, αλλά στην ανασυγκρότηση της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Στο πλευρό του, εκτός από τις δυνάμεις της πρώην «Ομπρέλας» του ΣΥΡΙΖΑ, θα συσπειρωθούν και στελέχη του κλίματος των «6+6», καθώς και η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας του κόμματος.
«Γραμματέας του συνόλου του Κόμματος και όχι της τάσης ή της πλειοψηφίας ο Σακελλαρίδης, πέρασε ήδη το πρώτο δύσκολο τεστ», αναφέρουν πρόσωπα που τον στηρίζουν.
Το κόμμα, λένε, τα ίδια πρόσωπα, στοιχίστηκε δίπλα του δείχνοντας εμπιστοσύνη ακόμα όταν «απέναντι» βρέθηκαν πολύ πιο προβεβλημένα στελέχη. Όπως και να έχει, τα δύσκολα είναι μπροστά του. Η Νέα Αριστερά δεν είναι σε καλό «φεγγάρι» και ο πολιτικός άνεμος της εποχής, δεν είναι ευνοϊκός.
Ο Σακελλαρίδης θα πρέπει να δει πώς θα μπορέσει να αντιστρέψει την κατάσταση. Είτε σε ένα συμμαχικό εκλογικό σχήμα, είτε με αυτόνομη εκλογική κάθοδο.
