Οι δημοσκοπήσεις της Metron Analysis και της ΜRB για το Mega και το Open αντίστοιχα, δίνουν πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη στάση των πολιτών απέναντι στον πόλεμο στο Ιράν. Καταγράφουν επίσης τις πρώτες επιπτώσεις του πολέμου στο πολιτικό -πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη ότι και οι δύο μετρήσεις έχουν γίνει πριν την κατάρριψη των ιρανικών πυραύλων από τους ελληνικούς Patriot :
Αντίθεση στον πόλεμο
Και στις δύο δημοσκοπήσεις, ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν απορρίπτεται με πολύ μεγάλα ποσοστά. Στην έρευνα της Metron το 72% θεωρεί αδικαιολόγητη την επίθεση, εν αντιθέσει με το 24% που τη θεωρεί δικαιολογημένη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και στους πολίτες που τοποθετούνται στην Κεντροδεξιά, πλειοψηφεί η απόρριψη.
Στη δημοσκόπηση της MRB η απόρριψη είναι ακόμα πιο μεγάλη, αφού φτάνει το 80,1%.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτά τα τόσο υψηλά ποσοστά αποδεικνύουν ότι οι δικαιολογίες Τραμπ-Νετανιάχου δεν έχουν πείσει καθόλου. Σηματοδοτούν επίσης την ενίσχυση της αμφισβήτησης της αμερικανικής πολιτικής στην ελληνική κοινωνία. Επιβεβαιώνουν, τέλος, τον φιλειρηνικό προσανατολισμό των Ελλήνων πολιτών.
Με τον Σάντσεθ
Στο ερώτημα της ΜRB για το ποια στάση πρέπει να κρατήσει ο πρωθυπουργός, το 68,2% απαντάει «ουδέτερη», το 16,4% λέει ότι πρέπει να επικρίνει Τραμπ-και Νετανιάχου, ενώ μόλις το 10.4% δηλώνει ότι πρέπει να τους στηρίξει.
Στις απαντήσεις αυτού του ερωτήματος αποτυπώνεται τόσο η αρνητική στάση των πολιτών απέναντι στον πόλεμο στο Ιράν όσο και διαχρονική τάση της ελληνικής κοινωνίας να κρατάει αποστάσεις από τις εστίες κινδύνου.
Έχει επίσης μεγάλη σημασία ότι στην έρευνα της Metron το 67% συμφωνεί με την απόφαση του πρωθυπουργού της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ να μην επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις τους στην Ισπανία για τις επιθέσεις στο Ιράν.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι οι θετικές γνώμες για τον Σάντσεθ υπερβαίνουν κατά πολύ το άθροισμα των ποσοστών των προοδευτικών κομμάτων, κάτι που δείχνει το εύρος της ακτινοβολίας του. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Πέδρο Σάντσεθ έχει γίνει σημείο αναφορά της σύγχρονης προοδευτικής πολιτικής, σε μια στιγμή που ο κεντροαριστερός χώρος δεν είναι και στα καλύτερά του.
Στη δημοσκόπηση της MRB απορρίπτεται με πολύ μεγάλο ποσοστό (65,2%) η αποστολή ναυτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα Στενά του Ορμούζ.
Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις επιβεβαιώνουν τη συνολικά αντιπολεμική τοποθέτηση της ελληνικής κοινωνίας
Ενίσχυση της ΝΔ
Και οι δύο έρευνες δείχνουν ότι εν μέσω πολέμου ενισχύεται δημοσκοπικά η Νέα Δημοκρατία. Στην Metron η Νέα Δημοκρατία κερδίζει 2,4 μονάδες και πάει στο 23,8%. Στην MRB το κυβερνών κόμμα καταγράφεται αντίστοιχα στο 24,9%, σημειώνοντας άνοδο 2,6%. Φαίνεται ότι τα κέρδη της ΝΔ έρχονται κατά κύριο από τα δεξιά.
Οι δύο δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η άνοδος της ΝΔ οφείλεται στους χειρισμούς του πρωθυπουργού για τον πόλεμο. Στη Metron η κυβέρνηση παίρνει την καλύτερη αξιολόγηση στα γεωπολιτικά θέματα (38%), ενώ στην MRB το 69.8% συμφωνεί με την αποστολή της φρεγάτας και των F-16 στην Κύπρο.
Αρβανίτης: Δεν φαίνεται ο δικός μας «Σάντσεθ»
Ζητήσαμε από τον Λευτέρη Αρβανίτη, σύμβουλο πολιτικής επικοινωνίας στην ΑτοΖ conmunication & strategy, το σχόλιο του για τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων. Ο κ. Αρβανίτης ανέφερε ότι «η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι ενάντια στον πόλεμο, αλλά αυτή η διάθεση δεν βρίσκει πολιτική έκφραση και εκπροσώπηση. Το παράδοξο εδώ είναι μόνο φαινομενικό και απολύτως εξηγήσιμο.
Στη μεγάλη εικόνα δεν αποτυπώνεται διαφορετική στάση της αντιπολίτευσης από αυτήν της κυβέρνησης ως προς τον τρόπο που θα διαχειριζόταν την κατάσταση. Δεν φαίνεται ότι κάποιος θα ήταν ο δικός μας «Σάντσεθ». Χαρακτηριστική η σχεδόν ομόφωνη στάση στην αποστολή της φρεγάτας στην Κύπρο. Παράλληλα, δεν αναδείχθηκε το ζήτημα της Σούδας με απαίτηση από την κυβέρνηση να παρέμβει.
Ως απόρροια αυτής της στάσης, ο Μητσοτάκης δεν πιέστηκε να δώσει εξηγήσεις. Δεν του ασκήθηκε αντιπολίτευση — ούτε στη Βουλή δεν κατάφεραν να τον φέρουν».
Ο Λευτέρης Αρβανίτης πρόσθεσε ότι «με αυτά τα δεδομένα, ο Μητσοτάκης φαντάζει ο άνθρωπος που διαχειρίζεται τα δύσκολα και παίρνει θέση. Κερδίζει -όχι πολύ, και κυρίως στο δικό του κοινό. Το κυριότερο όμως είναι ότι δεν κερδίζουν οι άλλοι. Εκεί ανοίγει η δημοσκοπική διαφορά.
Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και στην ακρίβεια: τα μέτρα που εξήγγειλε ο Μητσοτάκης είναι καταφανώς αναποτελεσματικά και ταξικά στρεβλά, ωστόσο δεν ασκήθηκε οξεία κριτική και δεν διατυπώθηκε αξιόπιστη αντιπρόταση. Όσες υπήρξαν ήταν στα όρια του γραφικού».
Και κατέληξε ως εξής: «Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε ότι η αντιπολίτευση δεν δίνει ιδεολογικές μάχες, η εικόνα ολοκληρώνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση των Patriot στη Σαουδική Αραβία: πέρα από την άμεση εμπλοκή στον πόλεμο, τίθεται πλέον και ζήτημα συνεργασίας με ένα απολυταρχικό καθεστώς που δεν διαφέρει παρά στις λεπτομέρειες από το Ιράν. Κανείς δεν το ανέδειξε.
Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα είναι απλή: με πλειοψηφία ενάντια στον πόλεμο κερδίζει ο Μητσοτάκης γιατί δεν υπάρχει κάποιος να εκφράσει αυτή την πλειοψηφία. Η αντιπολίτευση παρακολουθεί τον πόλεμο σαν να είναι φυσικό φαινόμενο -σαν να περιμένει να σταματήσει η βροχή».
