Η σημερινή παραίτηση της Τασούλας Χατζηδάκη από το ΠΑΣΟΚ αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο στην εμπλοκή «πράσινων» στελεχών σε υποθέσεις διαφθοράς. Η Χατζηδάκη, μέλος της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη για τα την παράνομη καταβολή επιδομάτων, ύψους 1,86 εκατομμυρίου ευρώ. Στον ΟΠΕΚΑ ήταν προϊσταμένη του Τμήματος Ελέγχων και Διαχείρισης Πληρωμών και Μεταβολών της Διεύθυνσης Οικογενειακών Επιδομάτων και του Τμήματος Χορήγησης Παροχών Ανασφάλιστων Υπερηλίκων της Διεύθυνσης Παροχών Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Στη δήλωσή της αναφέρει ότι «κατά την άσκηση των υπηρεσιακών μου καθηκόντων ενήργησα με πλήρη συναίσθηση ευθύνης και σε όλη τη διάρκεια της δημοσιοϋπαλληλικής μου πορείας υπηρέτησα με εντιμότητα και διαφάνεια». Προσθέτει ότι «για λόγους προσωπικής και πολιτικής ευθιξίας, και προκειμένου να μην δημιουργείται οποιαδήποτε σκιά ή παρερμηνεία, ζήτησα την αναστολή της ιδιότητάς μου ως απλού μέλους του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής έως την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης».
Η υπόθεση Παναγόπουλου
Αυτή καθαυτή η υπόθεση Χατζηδάκη μάλλον δεν θα απασχολούσε ιδιαίτερα αν δεν ερχόταν αμέσως μετά το πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών του πρόεδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου. Ο Παναγόπουλος ελέγχεται από την ΑΑΔΕ για υπεξαίρεση κονδυλίων από το Δημόσιο και την ΕΕ που προορίζονταν για εκπαιδευτικά προγράμματα καθώς και για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο Παναγόπουλος αρνείται τις κατηγορίες και δεν παραιτείται από τη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ. Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ ανέστειλε την κομματική ιδιότητά του, κάτι που προκάλεσε τη σύγκρουση προέδρου της ΓΣΕΕ με τον Νίκο Ανδρουλάκη και είχε ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της ΠΑΣΚΕ.
Στην υπόθεση Παναγόπουλου εμπλέκεται και η Άννα Στρατινάκη η οποία παραιτήθηκε από τη θέση της υποδιοικήτριας της Ανεξάρτητης Αρχής για την Αγορά. Η Στρατινάκη διατέλεσε γενική γραμματέας για μία πενταετία επί Μητσοτάκη, αλλά ιστορικά ανήκει στο χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Τα αποτελέσματα
Μολονότι ότι δύο υποθέσεις βρίσκονται στη φάση της διερεύνησης και το τεκμήριο της αθωότητας είναι σεβαστό, βλέπουμε ήδη τα πολιτικά αποτελέσματά τους. Το πιο θεαματικό αποτέλεσμα είναι βέβαια η διάσπαση της ΠΑΣΚΕ, κάτι που αποδυναμώνει την παρουσία του ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Παρουσία που αποτελεί πυλώνα των κοινωνικών εκπροσωπήσεων της Χαριλάου Τρικούπη και βασικό οργανωτικό στήριγμά της. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα από το γεγονός ότι η ΠΑΣΚΕ Παναγόπουλου επικράτησε της κομματικά νομιμόφρονης ΠΑΣΚΕ στις εκλογές του ΕΚΑ.
Ένα δεύτερο αποτέλεσμα της υπόθεσης Παναγόπουλου είναι η αναβολή της επανένταξης στο ΠΑΣΟΚ ορισμένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν πασοκική πολιτική καταγωγή.
Η υπενθύμιση
Αλλά πιο σημαντικά τα έμμεσα αποτελέσματα αυτών των υποθέσεων. Συγκεκριμένα:
1. Η εμπλοκή «πράσινων» στελεχών σε υποθέσεις διαφθοράς έρχεται να θυμίσει τα παλιότερα μεγάλα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ σε μια στιγμή που αυτά είχαν αρχίσει να ξεχνιούνται. Το ΠΑΣΟΚ ξαναμπαίνει στο κάδρο της διαφθοράς, κάτι που είναι επιζήμιο για την εικόνα του κόμματος. Να σημειώσουμε ότι αυτή η πολιτική αίσθηση μπορεί κάλλιστα να μην ανταποκρίνεται στο πραγματικό δικαστικό περιεχόμενο των υποθέσεων.
2. Ενισχύεται επίσης η εικόνα του ΠΑΣΟΚ ως «κόμματος του κράτους». Δηλαδή ενός κόμματος που συμμετέχει στη νομή της εξουσίας ακόμα και από τις θέσεις της αντιπολίτευσης. Σε μια εποχή κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης και απαξίωσης του κομματικού συστήματος, η εικόνα του «κρατικού κόμματος» λειτουργεί πολύ αρνητικά μέσα στην κοινωνία.
3. Τέλος, αυτές οι υποθέσεις αντικειμενικά αποδυναμώνουν το ΠΑΣΟΚ και δημιουργούν μια αίσθηση ευαλωτότητας. Πλησιάζοντας προς τις εκλογές, τα κόμματα χρειάζεται να εκπέμπουν ισχύ όχι ευαλωτότητα.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επέδειξε τα σωστά αντανακλαστικά, αναστέλλοντας τις κομματικές ιδιότητες όσων εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς. Η δε σύγκρουση με τον Παναγόπουλο ήταν μονόδρομος από τη στιγμή που αυτός αποφάσισε να μην παραιτηθεί. Το ερώτημα είναι να αυτές οι κινήσεις του Ανδρουλάκη θα περιορίσουν τη ζημιά που έχει γίνει στο ΠΑΣΟΚ.
