Τα ελληνικά νησιά δεν αντέχουν άλλο υπερτουρισμό, άναρχες επενδύσεις, άλλη πίεση σε νερό, περιβάλλον και τοπικές κοινωνίες, υπογραμμίζει ο Σάκης Αρναούτογλου σε ερώτηση προς την Κομισιόν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να εφαρμόζει στην πράξη όσα η ίδια προβλέπει, τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και κάνει αναφορά στις αρχές της Μη Πρόκλησης Σημαντικής Βλάβης (DNSH) και της νησιωτικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 174 της Συνθήκης.
Σε ερώτηση που κατέθεσε προς την Κομισιόν, ο Σάκης Αρναούτογλου ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις σε τρία ερωτήματα:
- Πώς διασφαλίζεται ότι οι ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενες επενδύσεις δεν ξεπερνούν τη φέρουσα ικανότητα των νησιών;
- Πώς προστατεύονται οι υδάτινοι πόροι, η βιοποικιλότητα και η ποιότητα ζωής των κατοίκων;
- Γιατί προχωρούν έργα μεγάλης κλίμακας - τουριστικά ή ενεργειακά - χωρίς ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό και ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών;
«Η βιώσιμη ανάπτυξη των νησιών δεν μετριέται μόνο σε επενδυτικά μεγέθη. Μετριέται σε ανθεκτικότητα, σεβασμό στο περιβάλλον και δίκαιες προοπτικές για τους ανθρώπους τους. Τα νησιά μας χρειάζονται στήριξη. Όχι εξάντληση. Και αυτή είναι μια ευθύνη ευρωπαϊκή», τονίζει ο Σάκης Αρναούτογλους σε ανάρτηση.
Αναλυτικά η ερώτηση Σάκη Αρναούτογλου προς την Κομισιόν
«Χρήση ευρωπαϊκών πόρων σε νησιωτικές περιοχές και τήρηση της αρχής Μη Πρόκλησης Σημαντικής Βλάβης
Το άρθρο 174 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλει στην Ένωση να λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα για τις νησιωτικές περιοχές λόγω των μόνιμων γεωγραφικών τους μειονεκτημάτων. Παράλληλα, οι Κανονισμοί (ΕΕ) 2019/2088 και 2020/852 καθιστούν υποχρεωτική την αρχή της “Μη Πρόκλησης Σημαντικής Βλάβης” (DNSH) για επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από ενωσιακούς πόρους, συμπεριλαμβανομένου του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Στην Ελλάδα, ιδίως σε νησιωτικές περιοχές, υλοποιούνται μεγάλες τουριστικές επενδύσεις που χαρακτηρίζονται ως “Στρατηγικές”, οι οποίες υπερβαίνουν τη φέρουσα ικανότητα των νησιών, επιβαρύνουν κρίσιμους υδάτινους πόρους, εντείνουν φαινόμενα υπερτουρισμού και οδηγούν σε σοβαρή υποβάθμιση του τοπίου και της βιοποικιλότητας. Η αντιμετώπιση της λειψυδρίας γίνεται συχνά με ενεργοβόρες αφαλατώσεις που βασίζονται σε ρυπογόνες ενεργειακές πηγές. Παράλληλα, προωθείται η χωροθέτηση βιομηχανικής κλίμακας ΑΠΕ σε νησιά με περιορισμένο χώρο και ευαίσθητα οικοσυστήματα, χωρίς ολοκληρωμένο υπερκείμενο χωρικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό και χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, δημιουργώντας σωρευτικές επιπτώσεις που θέτουν εν αμφιβόλω την τήρηση της αρχής DNSH.
Ερωτάται η Επιτροπή:
Πώς διασφαλίζει την ουσιαστική εφαρμογή της αρχής DNSH σε επενδύσεις που υλοποιούνται σε νησιωτικές περιοχές;
Θεωρεί ότι η χρηματοδότηση μεγάλων τουριστικών επενδύσεων σε νησιά που έχουν υπερβεί τη φέρουσα ικανότητά τους συνάδει με τους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς στόχους της Ένωσης;
Προτίθεται να ενισχύσει τον έλεγχο εφαρμογής της αρχής της νησιωτικότητας κατά την έγκριση και υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων έργων;».
{https://www.facebook.com/arnaoutogloumep/posts/pfbid0JA5FEa7394Qww3WkKH7aLaiG3TBbKMHG1eC2YHA1iifpfiFdyEUQQKnEjok5btX5l}
