Το χαρτί της «εθνικής συσπείρωσης» παίζει η κυβέρνηση επικαλούμενη μία πραγματικότητα. Ότι ο κόσμος -επί παντοδυναμίας Τραμπ -μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά. Ο κίνδυνος να έρθουν τα πάνω – κάτω στις Ευρω-ατλαντικές σχέσεις, να διαλυθεί η Ευρώπη και ότι ξέραμε ως Δύση είναι πλέον ορατός. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πλέον καμία εξέλιξη, ακόμη και το να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές αν οι διεθνείς συνθήκες το επιβάλλουν.
Τα «ταραγμένα νερά» είχαν το δικό τους μήνυμα
Η πρώτη κουβέντα του πρωθυπουργού όταν μπήκε στο Προεδρικό Μέγαρο και συνάντησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «Σας φέρνω νέα ταραγμένων θαλασσών» μόνο τυχαία δεν ήταν.
Παραμονές του Νταβός όπου αναμένεται η ομιλία Τραμπ στη σκιά της απειλής του ότι θα κατακτήσει με το καλό ή με το κακό ένα άλλο κράτος – την Γροιλανδία – και η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες για το ίδιο θέμα την Πέμπτη και την Παρασκευή δεν αφήνει στην κυβέρνηση περιθώρια εφησυχασμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η πιθανότητα λίαν συντόμως να διαρραγούν οι σχέσεις ΗΠΑ- Ε.Ε και το αποφευκτέο σενάριο να σπάσει η Ευρώπη σε χίλια κομμάτια οδήγησε τον πρωθυπουργό στην απόφαση να μεταδώσει στην κοινή γνώμη με εμφατικό τρόπο τον βαρύ προβληματισμό του για τα τεκταινόμενα.
Έκκληση για εθνική συσπείρωση
Στόχος του να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και να ζητήσει εμμέσως πλην σαφώς ένα μίνιμουμ εθνικής συσπείρωσης. «Να δημιουργήσει, δηλαδή, μία αίσθηση συνυπευθυνότητας και να δείξει ότι εκτός από τα τρέχοντα εσωτερικά θέματα με τα οποία ομφαλοσκοπεί η ελληνική κοινή γνώμη από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι την Καρυστιανού υπάρχει και η μεγάλη διεθνής εικόνα που είναι εξόχως ζοφερή» όπως σχολίαζε κυβερνητικό στέλεχος.
Το ενδεχόμενο ακόμη και πρόωρων εκλογών
Κι αν με μικροκομματικούς όρους αυτή η έκκληση καταλήγει στο γνωστό δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας που αποτυπώνεται στο σλόγκαν «Μητσοτάκης ή χάος», στις σημερινές συνθήκες ο Κ. Μητσοτάκης μάλλον θα το απεύχονταν.
Διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι αν η Ευρώπη διαλυθεί θα κληθεί να πάρει σκληρές και δύσκολες αποφάσεις για την χώρα μέσα στο 2026. Θα κληθεί να αποφασίσει αν θα πάει κόντρα στην παντοδυναμία Τραμπ ή να υποταχθεί στον νόμο του ισχυρού.
Εξ ου και μπροστά στον Κ. Τασούλα προέκρινε το δόγμα «πρώτα η Ελλάδα και η αμυντική της κατοχύρωση». Είναι η πρώτη φορά που ανοίγει το ενδεχόμενο ακόμη και πρόωρης προσφυγής στις κάλπες για πραγματικούς λόγους σε ένα εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον.
Τα σκληρά διλήμματα της κυβέρνησης
Τα διλήμματα στα οποία βρίσκεται μπροστά η ελληνική κυβέρνηση πολλά.
Τι στάση θα κρατήσει στον νέο ΟΗΕ που οραματίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ και στον οποίο θα προβλέπεται να έχει μόνον ο ίδιος δικαίωμα veto με δόλωμα την σύσκεψη για την Ειρήνη στη Γάζα και στην οποία έχει προσκληθεί και η Ελλάδα; Θα πάρει μέρος ή όχι;
Κι αν ακολουθήσει τον δρόμο που χάραξε ο Γάλλος Πρόεδρος και απέχει (αυτή φαίνεται να είναι η σημερινή πρόθεση της κυβέρνησης) τι θα κάνει αν προσκληθεί και μετέχει για παράδειγμα η Τουρκία;
Η απόφαση επί του παρόντος της Αθήνας είναι να στοιχηθεί πίσω από την Ε.Ε. , εφόσον αυτή παραμείνει ενωμένη. Να μείνει , δηλαδή, προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο και στην άποψη ότι η Γροιλανδία είναι Ευρωπαϊκό έδαφος και ταυτόχρονα ως σύμμαχος των ΗΠΑ να λέει ότι κατανοεί τις ανησυχίες Τραμπ και να προτείνει εναλλακτικούς τρόπους εξυπηρέτησης των Αμερικανικών συμφερόντων στον αρκτικό κύκλο.
Το crash test της Ευρωπαϊκής Ενότητας
Το crash test για την ενότητα της Ευρώπης θα κριθεί στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής στα τέλη της εβδομάδος. Εκεί θα φανεί αν η Ε.Ε. θα μπορέσει να ορθώσει ανάστημα στις ΗΠΑ επιβάλλοντας αντίμετρα με το μπαζούκας των δασμών στα Αμερικανικά προϊόντα εν είδη αντιποίνων στις απειλές Τραμπ ότι θα αυξήσει τους δασμούς σε όποια Ευρωπαϊκή χώρα πάει κόντρα στα σχέδια του.
Αυτό είναι το καλό σενάριο. Διότι σε περίπτωση ρωγμής στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει μόνη της αν θα πάει κόντρα στην Αμερική διακινδυνεύοντας τις ελληνοαμερικανικές ενεργειακές Συμφωνίες στο Αιγαίο πάνω στις οποίες βασίζεται η Αθήνα προκειμένου να κάμψει την Τουρκική προκλητικότητα.
