Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε ανακοίνωσή του, για την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αναφέρει πως «ήταν κατώτερη των διεθνών περιστάσεων και των διπλωματικών αναγκών και προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ολοκλήρωσε με αυτόν τον τρόπο μία εξαιρετικά αποτυχημένη παρουσία της κυβέρνησης στη Νέα Υόρκη, όπου αποδείχθηκε περίτρανα η περιθωριοποίηση στην οποία έχει περιέλθει από την διεθνή κοινότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλη αυτή την περίοδο ο κ. Μητσοτάκης δεν αξιοποίησε τη θέση του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που κατέχει αυτή την περίοδο η Ελλάδα, για μια πρωτοβουλία όπως μια Διάσκεψη Ασφάλειας και Ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Βασικό χαρακτηριστικό της ομιλίας του Πρωθυπουργού ήταν το γεγονός ότι κανείς δεν κατάλαβε ποια είναι η στρατηγική της χώρας: Ναι μεν κάλεσε την Τουρκία σε άρση του casus belli, ωστόσο με τις πράξεις -ή μάλλον με την απραξία της-, η κυβέρνηση αφήνει ανεξέλεγκτο τον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Σε μία περίοδο που η διεθνής κοινότητα προχωρά συντονισμένα σε αναγνώριση της Παλαιστίνης εκείνος για άλλη μια φορά απείχε, ενώ «προειδοποίησε» το Ισραήλ να σταματήσει τον πόλεμο -διευκρινίζοντας παράλληλα ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου αποτελεί ''στρατηγικό του εταίρο''- και να σεβαστεί τη λύση των δύο κρατών την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα τα κυβερνητικά στελέχη αποκαλούν υποστηρικτές της Χαμάς όσους αναγνωρίζουν την Παλαιστίνη υπό τον Πρόεδρο Αμπάς. Δεν τόλμησε να μιλήσει για διεθνείς και ευρωπαϊκές κυρώσεις και εμπάργκο όπλων, ώστε να ασκηθεί πραγματική πίεση στο Ισραήλ για τερματισμό της γενοκτονίας. Ενώ σειρά δυτικών κρατών αναγνώρισαν την Παλαιστίνη, η κυβέρνηση φρόντισε να διατρανώσει με την ομιλία του Πρωθυπουργού ότι είναι «πιο Νετανιάχου και από τον Νετανιάχου».
Ακόμη και για τις αναφορές που έκανε για τις σχέσεις Ελλάδος - Λιβύης, το μέλλον της Λιβύης, αλλά και την προστασία των μειονοτήτων στη Συρία, η έλλειψη συνεκτικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι εκκωφαντική: Πέρα από μεγαλοστομίες η κυβέρνηση δεν έχει κάνει την παραμικρή διπλωματική ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει αναθεωρητικά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο και να επικρατήσει σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.
Το μόνο στο οποίο έδειξε να έχει σταθερότητα η πολιτική Μητσοτάκη, είναι το γεγονός ότι απέδειξε με την ομιλία του, για άλλη μια φορά, ότι θα συνεχίσει να ακολουθεί άβουλα τις επιταγές της Ουάσιγκτον, τόσο στο Ουκρανικό όσο και στις αμυντικές δαπάνες, ακόμη και εάν η χώρα ζημιώνεται.
Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα, που είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως σε δαπάνες του ΑΕΠ για τα εξοπλιστικά, να σχεδιάζει ακόμα μεγαλύτερες δαπάνες.
Μετά το πρωτοφανές φιάσκο σχετικά με την ακυρωθείσα συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν, η κυβέρνηση υπέπεσε σε σειρά και άλλων σοβαρών λαθών. Χαρακτηριστική είναι η απαράδεκτη ομιλία Γεραπετρίτη στην έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σχετικά με απειλές για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, όπου δεν ανάφερε ούτε μια φορά το Κυπριακό και την τουρκική προκλητικότητα σε βάρος της Ελλάδας. Παράλληλα, λίγες μόλις ημέρες μετά την συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Αζέρο Πρόεδρο στη Νέα Υόρκη, η αζέρικη πλευρά πραγματοποίησε συνάντηση με τον ''ΥΠΕΞ'' του ψευδοκράτους».
