Φαντάζομαι ότι ο κ.Μητσοτάκης διαβάζει Καθημερινή. Θα διάβασε, λοιπόν, χτες το άρθρο του κ. Πλεύρη, υπουργού ( Κατάργησης) Μετανάστευσης και Ασύλου, και για να τον διατηρεί σε αυτή τη θέση, με αυτές τις απόψεις ταυτίζεται και ο ίδιος. Γιατί την πολιτική της κυβέρνησης υπερασπίζεται και προσπαθεί να ντύσει θεωρητικά ο Πλεύρης. Μπορεί η γλώσσα του υπουργού να είναι πιο τραχιά («δεν θα σε ταΐζει ο Έλληνας και ο Ευρωπαίος φορολογούμενος», «οι μετανάστες επιθυμούν να επιβάλλουν τις δικές τους αξίες στην Ευρώπη»), αλλά η πολιτική είναι μία και αυτή εφαρμόζεται. Απλώς ο Πλεύρης, διακηρυγμένων ακραίων πεποιθήσεων, κορδώνεται για αυτήν, ενώ ο Μητσοτάκης, πρώην φιλελεύθερος, αποστρέφει αισχυντηλά το βλέμμα. Αλλά την ουσία του άρθρου του Πλεύρη, την υπέγραψε ο πρωθυπουργός, ποινικοποιώντας τους αιτούντες άσυλο.
Όλο το άρθρο του Πλεύρη το διαπερνά η αντίληψη ότι Έλληνας/νίδα γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Εκτός αν παίζεις καλό μπάσκετ, αλλά εφόσον έτσι δεν λύνεται το δημογραφικό, μπορεί και ο Πλεύρης να κάνει σκόντο στις απόψεις του και να χαιρετίσει την Εξαίρεση με το μικρό της όνομα γιατί με το επίθετο θα έδινε λάθος σήμα.
Η « Ελλάδα είναι Πατρίδα και οι Έλληνες Έθνος», γράφει ο Πλεύρης και εκεί τελειώνει η περιοριστική περιγραφή που αποκλείει παρεκκλίσεις και περίεργα ανακατέματα φυλών και πολιτισμών . Δεν είναι Δημοκρατία, κράτος δικαίου, με δικαιώματα που προστατεύει ο ΟΗΕ για τους ανθρώπους που πατάνε το πόδι τους ή, πολύ περισσότερο, ζουν κάποια χρόνια σε αυτή τη χώρα.
Αλλά δεν περιορίζεται ο Πλεύρης στην υπεράσπιση του ελληνικού χώρου, υπερασπίζεται και ένα απροσδιόριστο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, που απειλείται από τους μετανάστες «που μεταφέρουν τον αξιακό τρόπο ζωής που είχαν στις χώρες τους και συνεχίζουν να διατηρούν, και ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι απολύτως αντίθετος με τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».
Έχει ενδιαφέρον το πότε η Ακροδεξιά προσφεύγει σε αυτόν τον ακαθόριστο, και οπωσδήποτε στις ημέρες μας ανύπαρκτο, ενιαίο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Και έχω την υποψία ότι αν υποθέσουμε ότι υπάρχει, αλλιώς τον αντιλαμβάνομαι εγώ και αλλιώς ο Πλεύρης.
Για να διδαχθούμε από την Ιστορία, όταν οι ναζί είχαν καταλάβει όλη την Ευρώπη, μιλούσαν μόνο για το τρίτο Ράιχ και τον γερμανικό τρόπο ζωής. Όταν τους πήρε στο κυνήγι ο Κόκκινος στρατός, θυμήθηκαν την Ευρώπη και τον τρόπο ζωής που κινδύνευε από τον εβραιομπολσεβικισμό. Έναν τρόπο ζωής που οι ίδιοι είχαν συντρίψει με τον πιο βάρβαρο τρόπο, ενώ έστειλαν στα στρατόπεδα και τους φούρνους τους υπάνθρωπους.
Τώρα, η Ακροδεξιά θέλει μια Ευρώπη φρούριο και, με αιχμή το μεταναστευτικό, δηλητηριάζει τα μυαλά και τις ψυχές των ανθρώπων. Έχει βρει τον νέο εχθρό. Όλο το άρθρο του Πλεύρη διαπερνιέται από μια ακαθόριστη ευρωπαϊκή υπεροχή απέναντι σε εξ ορισμού υποδεέστερους ανθρώπους που θέλουν να εισβάλουν και να καταστρέψουν την υπέροχη ζωή μας. Και επειδή η ζωή μας δεν είναι υπέροχη και συνεχώς επιδεινώνεται, ο νέος εχθρός είναι απαραίτητος.
Αλλά ας αφήσουμε τις ιδεοληψίες με τις οποίες ο Πλεύρης ντύνει την πολιτική Μητσοτάκη. Ούτε έχει νόημα να επικαλεστούμε δικαιώματα και ανθρωπιστικούς λόγους που δεν φαίνεται να τον συγκινούν, και ας πάμε στο ερώτημα στο οποίο νομίζει ότι απαντάει. Το ερώτημα είναι αν μπορεί το δημογραφικό πρόβλημα να επιλυθεί σε έναν βαθμό με την ένταξη και ενσωμάτωση των μεταναστών; Όχι βέβαια, απαντά ο Πλεύρης. Αφού τους θεωρεί επικίνδυνους για το Έθνος και την Πατρίδα ου μήν αλλά και για την Ευρώπη, και γενικώς υποδεέστερους, είναι φυσικό να μην τους θέλει. Αλλά με την ίδια βεβαιότητα προσθέτει ότι «το δημογραφικό δεν είναι αριθμητικό πρόβλημα». Έλα όμως που είναι κυρίως αριθμητικό πρόβλημα. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στο πλήρες ιδεοληψιών άρθρο του απουσιάζουν οι αριθμοί, τα σενάρια και οι προβλέψεις επιστημονικών οργανισμών.
Και εδώ η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός ήταν 10.432.481. Το 2024, κατ’ εκτίμηση ήταν γύρω στα 10,3 εκατομμύρια, η πρόβλεψη της ΕΛΣΤΑΤ για το 2050 είναι για πληθυσμό ανάμεσα στα εννέα με εννιάμιση εκατομμύρια. Η πρόβλεψη του ΟΗΕ για το 2100 είναι για 6,4 εκατομμύρια. Σε όλες τις μετρήσεις που βρήκα και με το πιο αισιόδοξο σενάριο, όπου τα μέτρα των κυβερνήσεων αποδίδουν τα μέγιστα και η παγκόσμια οικονομία ανακάμπτει, ο πληθυσμός είναι αδύνατον να παραμείνει στα σημερινά επίπεδα.
Στο άρθρο του, ο Πλεύρης ξεπερνάει το πρόβλημα με την εξής φράση, ενδεικτική της νοοτροπίας του, αλλά και της περιορισμένης αντίληψης του: «Το δημογραφικό θα λυθεί με πολιτικές στήριξης της οικογένειας που υλοποιεί ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, και όχι με αντικατάσταση του πληθυσμού». Κόβοντας μάλιστα τα επιδόματα στους μετανάστες / πρόσφυγες (θα πάψει να τους ταΐζει, όπως γράφει), θα βρει τους πόρους. Προφανώς χρειάζονται μέτρα στήριξης της οικογένειας σε μια χώρα με χαμηλή γονιμότητα 1,3, πολύ κάτω από το όριο αντικατάστασης 2,1 που απαιτείται για να παραμείνει σταθερός ο πληθυσμός χωρίς μετανάστευση.
Αλλά ακόμα και αν διά μαγείας ξεπεραστεί η οικονομική κρίση και η γεωπολιτική αβεβαιότητα που έχει σκοτεινιάσει τα πάντα, και πάλι είναι αδύνατο να λυθεί το δημογραφικό με αυτά τα μέτρα. Γιατί, πέραν των άλλων, ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής για τον οποίο κόπτεται ο κύριος Πλεύρης δεν θέλει τη γυναίκα σε ρόλο παιδομηχανής. Αν λοιπόν θέλουμε ριζική λύση, συμβατή με την πραγματικότητα που μας περιβάλλει, πρέπει να αξιοποιηθούν οι μεταναστευτικές / προσφυγικές ροές αντί να δαιμονοποιούνται. Ροές που ούτως ή άλλως θα βρίσκουν διεξόδους. Χρειάζονται ευρωπαϊκές πολιτικές στον αντίποδα του φόβου και άμεση παγκόσμια παρέμβαση στις εστίες έντασης, κυρίως στη Μέση Ανατολή. Αλλιώς το προσφυγικό / μεταναστευτικό κύμα όλο και θα δυναμώνει.
Σε κάθε περίπτωση, όπως ο Κλίντον ανεφώνησε «It’s the Economy, stupid», μπορούμε και εμείς να αναφωνήσουμε «Ναι, είναι το μεταναστευτικό η λύση στο δημογραφικό, ανόητε». Με μια δόση υπερβολής; Ίσως. Αλλά στη σωστή κατεύθυνση.
(Ο Νίκος Μπίστης είναι πρώην υπουργός, στέλεχος της Νέας Αριστεράς)
