Εκατομμύρια λέξεις μετά το 2015, το δημοψήφισμα, τη διαπραγμάτευση, τα δύσκολα μέτρα. Όχι για να αναζητήσουν την αλήθεια -απόδειξη της σχέσης τους μ’ αυτή είναι η άρνησή τους να δώσουν στη δημοσιότητα ακόμα και τα πρακτικά της συνόδου των πολιτικών αρχηγών την επομένη του δημοψηφίσματος. Αλλά για να μειώσουν, να συκοφαντήσουν, να κάνουν το άσπρο μαύρο για τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Και δεν ξαναγράφουν την ιστορία μόνο για να ξεπλύνουν το αμαρτωλό τους χτες. Όχι. Αλλά και για να δικαιολογήσουν το αμαρτωλό τους σήμερα. Και να σβήσουν κάθε ελπίδα για το αύριο. Είδατε τι ωραία που είμαστε, ακόμα και με το ζόφο των κοριών, των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, της φτώχειας, της ανυπόληπτης ενημέρωσης, του ξεφτιλισμένου κράτους δικαίου, της αναξιόπιστης Δικαιοσύνης, σε σχέση με τη δράμα των ΑΤΜ, των μνημονίων, της τρόικας και του κουαρτέτου;
Τα γεγονότα όμως είναι πεισματάρικα. Και οι εραστές του Μένουμε Ευρώπη και του ΝΑΙ θα κληθούν κάποτε να απαντήσουν σε μερικά ερωτήματα, που τώρα αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι. Και τα οποία φυσικά δεν τολμά να θέσει η ξεπεσμένη καθεστωτική δημοσιογραφία, που μετά την εκμηδένιση κάθε ίχνους δεοντολογίας κατάφερε να εκμηδενίσει και κάθε είδος ντροπής. Κι έτσι αναλύεται αυτές τις μέρες σε λυγμούς και κατάρες για το «μαύρο» 2015. Για τη μαύρη πενταετία 2010-1015 τσιμουδιά. Ή, ακόμα χειρότερα, μια χαρά ήταν όλα μέχρι που ήρθε και μας αφάνισε ο Τσίπρας!!
Έχουμε λοιπόν και λέμε. Τον Ιανουάριο του 15 ο Τσίπρας εκλέγεται πρωθυπουργός. Τι οικονομία, τι χώρα, τι κοινωνία παραλαμβάνει; Εδώ ούτε ο πιο μεγάλος ψεύτης δεν μπορεί να αρνηθεί την εικόνα του αδιέξοδου, της κατάρρευσης, της συμφοράς. Ποιοι όμως και πώς οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, την ανυποληψία, τη διεθνή περιφρόνηση, που έφτασε μέχρι το ρατσισμό για τους ¨τεμπέληδες Έλληνες¨; Ποιοι με το ντροπιαστικό στερεότυπο «μαζί τα φάγαμε» δικαιολογούσαν τα σκληρά έως απάνθρωπα μέτρα των δανειστών; Ποιοι οδήγησαν την ανεργία στο 27%, έστειλαν χιλιάδες συνταξιούχους στα σκουπίδια, προκάλεσαν μια πρωτοφανή για περίοδο ειρήνης ανθρωπιστική κρίση; Για να γεμίσει η χώρα κοινωνικά παντοπωλεία και κοινωνικά ιατρεία και να εκτιναχτούν οι αυτοκτονίες σε ιστορικό υψηλό;
Ποιοι κουβάλησαν στην Ελλάδα το ΔΝΤ και τους Βαυαρούς των δανειστών, για να επιβάλλουν ένα καθεστώς απάνθρωπο, που προσπαθούσε να κρατήσει ζωντανούς τους αριθμούς, δολοφονώντας τους ανθρώπους; Ποιοι απέκλεισαν εκατομμύρια φτωχούς από το σύστημα υγείας -να πεθάνουν αβοήθητοι αφού είναι ανασφάλιστοι; Ποιοι διακήρυσσαν ότι αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια θα έπρεπε να τα εφεύρουν, και διαμαρτύρονταν όταν οι απολύσεις αποδίδονταν στην τρόικα; Δικό μου έργο καμάρωνε υπουργός της Δεξιάς, που και σήμερα είναι επικεφαλής των λογχοφόρων κατά της Αριστεράς.
Ποιοι με νύχια και με δόντια στήριξαν το ΝΑΙ στα ανάλγητα μέτρα της ανίκανης Ευρώπης, που λειτουργούσε σαν μπράβος των δανειστών; Ποιοι και με ποιο ηθικό και πατριωτικό ανάστημα ούρλιαζαν Γερούν γερά, όταν ο Γερούν ήθελε να σβήσει την Ελλάδα από τον ευρωπαϊκό χάρτη, πειθαρχώντας στις εντολές του Σόιμπλε; Ποιοι σάλπιζαν την παρότρυνση να πάρουν οι καταθέτες τα λεφτά τους από τις τράπεζες, να διώξουν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, να δολοφονήσουν εν ολίγοις ό,τι είχε απομείνει στην οικονομία και τα νοικοκυριά; Ποιοι πρόβλεπαν ένα μέλλον χωρίς χαρτιά υγείας και φάρμακα, αν στο δημοψήφισμα επικρατούσε το ΟΧΙ; Ποιοι με δυο λόγια συντάχθηκαν με τους δανειστές και την ωμότητά τους εις βάρος της πατρίδας και της κοινωνίας;
Ποιοι μανιασμένοι από το γεγονός ότι η κυβέρνηση άντεχε οργάνωσαν το εμφύλιο αντισύριζα μέτωπο κι έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν τον Τσίπρα ως απάτριδα και προδότη, που αντάλλαξε τη Μακεδονία με τις συντάξεις; Ποιοι δεν άφησαν λίθο επί λίθου στην αλήθεια, χρησιμοποιώντας τις δολοφονίες χαρακτήρα μαζικά και απροκάλυπτα, για να εξουδετερώσουν τον Τσίπρα και όσους έδιναν τη δύσκολη μάχη; Αδιαφορώντας αν εξασθενίζοντας με τόσο χυδαίο τρόπο την κυβέρνηση, εξασθένιζαν την όποια διαπραγματευτική της δύναμη;
Όσοι έχουν μνήμη και κρίση ξέρουν ποιοι και πώς συμπεριφέρθηκαν όχι στον Τσίπρα, αλλά στην ίδια τους την πατρίδα τα δύσκολα χρόνια. Με ποιον ήταν, ποιον βοηθούσαν, και ποιον ήθελαν να γκρεμίσουν με κάθε κόστος για την κοινωνία, την οικονομία, την Ελλάδα τελικώς.
Αλλά για κάποια πράγματα είναι όντως υπεύθυνος ο Τσίπρας.
Γιατί διαπραγματεύτηκε σκληρά και τα κατάφερε, αν και «ερασιτέχνης», εκεί που απέτυχαν οι σκληροί επαγγελματίες της εξουσίας και οι ιδιοκτήτες της χώρας, που τώρα του ζητούν και τα ρέστα. Και τα κατάφερε η τότε κυβέρνηση έχοντας απέναντι -και όχι με όρους πολιτικού πολιτισμού, αλλά με όρους φονικής βαρβαρότητας- τη φάρα που χρεοκόπησε την πατρίδα, τους θεσμικούς λωποδύτες, τη διαπλοκή και τα κυκλώματα της διαφθοράς, τους ασπάλακες των δημόσιων ταμείων, μια ενημέρωση που είχε ξεπέσει σε άγρια προπαγάνδα, τρίγωνα της ελίτ που λειτουργούσαν ως πράκτορες των δανειστών, και ένα κεντρικό τραπεζίτη που ζητούσε πιστοληπτική γραμμή, δηλαδή άλλο ένα μνημόνιο. Όλη την πολιτική σάρα και την οικονομική μάρα, που το μόνο που επεδίωκε ήταν το κακό συναπάντημα της ελληνικής κυβέρνησης με μια ακόμα αποτυχία και χρεοκοπία. Κι ας πάει και το παλιάμπελο για την οικονομία, την κοινωνία, την Ελλάδα.
Είναι εν ολίγοις υπεύθυνος ο Τσίπρας γιατί παρέδωσε το 2019 μια Ελλάδα απελευθερωμένη από τα μνημόνια και την επιτροπεία, ένα χρέος ρυθμισμένο με τους πιο ευνοϊκούς όρους, ένα δημόσιο ταμείο με 37 δισεκατομμύρια, μια κοινωνία που είχε αρχίσει να μπαίνει σε ρυθμούς ομαλότητας και να ελπίζει.
Είναι υπεύθυνος γιατί διαπραγματεύτηκε σκληρά αλλά έντιμα με τους δανειστές και την άτεγκτη Ευρώπη. «Εγώ δεν ήθελα να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, κι αυτός δεν ήθελε μνημόνιο… Είχα την αίσθηση ότι ο Τσίπρας δεν κοίταξε να με παραπλανήσει. Ήταν ειλικρινής και πιστεύω το ίδιο ένιωσε κι εκείνος για μένα…. Ήρθαμε κοντά σταδιακά, εγώ ας πούμε είμαι από ένα κόμμα που είναι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, αυτός είναι από ένα κόμμα που θεωρεί τις ιδιωτικοποιήσεις του διαβόλου». Στη Μέρκελ, που βρέθηκε πριν λίγες μέρες στην Αθήνα, ανήκουν αυτά τα λόγια. Ας ψάξουν να βρουν απάντηση οι εγχώριοι τεχνουργοί και διακινητές των μύθων από όπου κι αν προέρχονται, ό, τι κι αν επιδιώκουν.
Και ναι, πλήρωσε ένα μέρος της κοινωνίας για να γίνει πράξη η έξοδος από το τέλμα. Αλλά σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας και παρά τους εκβιασμούς μέσα κι έξω από τη χώρα, δόθηκε τότε η πρώτη μετά από χρόνια σημαντική αύξηση του βασικού μισθού, καταργήθηκε ο ρατσιστικός μισθός πείνας για τους νέους εργαζόμενους, θεσπίστηκε η δεκατητρίτη σύνταξη, άνοιξαν οι πόρτες των νοσοκομείων στους ανασφάλιστους, μοιράστηκε επί σειρά ετών ως μέρισμα στους πιο αδύναμους το υπερπλεόνασμα, διασώθηκε και ανατάχθηκε το ΕΣΥ, δόθηκαν κονδύλια που ποτέ δεν είχαν δοθεί από τους «αρίστους» στην έρευνα. Και κανείς, μα κανείς, από την κυβέρνηση Τσίπρα, δεν έβαλε το χέρι στο μέλι, αν κάτι λέει αυτό.
Πώς κατάντησαν την Ελλάδα και πού την οδηγούν σήμερα εκείνοι που τη χρεοκόπησαν είναι αβύσσου σκοτεινότερο. Και όσο πιο βαθιά βουλιάζουν στη διαφθορά, όσο πιο βαθιά βυθίζουν τη χώρα στην ανυποληψία, όσο πιο βαθύ γίνεται το χάσμα ανάμεσα στους έχοντες και τους μη έχοντες, τόσο η κυβέρνηση που έσωσε την πατρίδα το 1015 θα αποτελεί τον μισητό τους στόχο. Γιατί ο Τσίπρας και όλοι όσοι έδωσαν τότε το παρών αντιπροσωπεύουν μια ανάσα ελπίδας σε μια κατάσταση ασφυξίας. Και η ελπίδα δεν έχει θέση στο καθεστώς του Μητσοτάκη και των συμμάχων του.
(Ο Θανάσης Καρτερός είναι δημοσιογράφος)
