Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης, πλην Σπαρτιατών, να συναντηθούν τη Δευτέρα για να συνεννοηθούν προκειμένου να κατατεθεί κοινό αίτημα για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Δεν υπήρξε ανταπόκριση από κανέναν.
Λίγες ώρες αργότερα (μιλώντας στον Γ. Κουβαρά - Ertnews) απέκλεισε το ενδεχόμενο συνεργασίας με οποιοδήποτε κόμμα του προοδευτικού χώρου, λέγοντας ότι «το παλιό πολιτικό σύστημα πρέπει να τελειώνει», ότι δεν θα «ξεπλύνει» «αυτούς που κατέστρεψαν τη χώρα». Αλλωστε, κατά την άποψή της, «όλη η ελληνική κοινωνία είναι προοδευτική» και επομένως δεν αποδέχεται τη διαχωριστική γραμμή αριστερά/δεξιά.
Αλλά δεν είναι μόνο η Πλεύση Ελευθερίας που δεν απλώνει σε κανένα άλλο κόμμα το χέρι, παρά μόνο για κοινές δράσεις στη Βουλή, αφού έχει μόνο έξι βουλευτές. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν απαντάει καν στον Στέφανο Κασσελάκη που κάνει συνεχώς ανοίγματα προς την πλευρά της.
Το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε με το που έφτασε η δικογραφία για Καραμανλή - Σπίρτζη στη Βουλή να κινηθεί αυτόνομα, αφού έχει τις 30 υπογραφές βουλευτών που απαιτούνται για την κατάθεση αιτήματος για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 26 βουλευτές και θα καταθέσει δικό του αίτημα σε συνεργασία με ανεξάρτητους βουλευτές ή με βουλευτές της Νέας Αριστεράς. Αν και τα δύο κατηγορητήρια θα αναφέρονται, όπως όλα δείχνουν, σε κακούργημα, παρόλα αυτά ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συνεννοηθούν ούτε να δείξουν με οποιονδήποτε τρόπο διάθεση συμπόρευσης.
Σε άλλα πεδία, όμως, συμπλέουν.
Για παράδειγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ εγκάλεσε τον πρώην πρόεδρό του Στέφανο Κασσελάκη ότι προσπαθεί να οικειοποιηθεί την πρωτοβουλία του για την πραγματοποίηση συζήτησης για τα Τέμπη στο ευρωκοινοβούλιο, εξαίροντας, παράλληλα, τη στάση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γ. Μανιάτη που τους υποστήριξε.
Την ίδια ώρα, Χάρης Δούκας και Κώστας Ζαχαριάδης συνεργάζονται άριστα στον Δήμο Αθηναίων και κάνουν κοινή προσπάθεια εναντίον της αλλαγής του εκλογικού συστήματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές, το οποίο προωθεί η κυβέρνηση για να μην επαναληφθεί, όπως υποστηρίζουν, το παράδειγμα του Δήμου Αθηναίων, με τη νίκη μιας προοδευτικής συμμαχίας.
Το συμπέρασμα είναι ότι η Προανακριτική απομακρύνει τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης παρόλο που επί της ουσίας συμφωνούν. Οι φιλοδοξίες των ηγεσιών, οι κομματικοί εγωισμοί και οι δημοσκοπικές αγωνίες δεν επιτρέπουν προοδευτικές συγκλίσεις αλλά επιτείνουν τον κατακερματισμό και τις τεχνητές εντάσεις, προς όφελος της κυβέρνησης που διευκολύνεται από τη διάσπαση των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.
