Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δυστυχώς λένε την αλήθεια. Κανένα κόμμα του αριστερού και προοδευτικού χώρου δεν μπορεί μόνο του, να ανατρέψει την υφιστάμενη πολιτική κατάσταση. Όλα τα κόμματα του προοδευτικού χώρου διαγκωνίζονται στη ζώνη του 8-14% δίχως να μπορούν να προσφέρουν καμία προοπτική προοδευτικής κυβερνησιμότητας.
Σύμφωνα με τα δεδομένα αυτά, μια νέα τετραετία της ΝΔ φαντάζει πιο πιθανή από ποτέ, αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά.
Ορισμένοι επιθυμούν μια «αυτόνομη», αλλά αδιέξοδη πορεία. Άλλοι επιθυμούν να παραμείνουν θεατές, παρακολουθώντας την κοινωνία να καταστρέφεται. Κάποιοι άλλοι θέλουν να κάνουν μέτωπο με τον εαυτό τους και όλοι μαζί βουλιάζουν στην μιζέρια και στην πολιτική ανυποληψία.
Συνεπώς, καθίσταται μονόδρομος η πολιτική συνεννόηση και η συγκρότηση μετώπου των αριστερών και ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων με διπλό στόχο:
Αφενός να πέσει η Δεξιά και μαζί τις να εγκαταλείψουμε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που γεννούν κάθε λογής «Τέμπη» και αφετέρου να βγουν στο προσκήνιο οι υγιείς δυνάμεις των κινημάτων και της «κοινωνίας των πολιτών» που θέτουν τα πραγματικά πολιτικά επίδικα και αναζητούν πολιτική έκφραση ως κοινωνική προς το παρόν αντιπολίτευση.
Σήμερα, ουδείς από τους πολίτες ενδιαφέρεται για τον πολιτικό «σκυλοκαβγά» και για το ποιος θα κερδίσει την δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση.
Απαραίτητη προϋπόθεση προς την κατεύθυνση ενός προοδευτικού μετώπου είναι η έναρξη του προγραμματικού διαλόγου για να επιτευχθεί έγκαιρα μια minimum πολιτική συμφωνία.
Πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα για όσους επιθυμούν να εμπλακούν. Προϋποθέσεις συμμετοχής δεν πρέπει να υπάρχουν παρά μόνο μία:
Η συζήτηση σε αντιδεξιό και αντινεοφιλελεύθερο προσανατολισμό.
Η διαδικασία του προγραμματικού διαλόγου αποτελεί σημείο πολιτικής καμπής γιατί μας καλεί να επαναπροσδιοριστούμε με βάση τα σύγχρονα πολιτικά ζητήματα.
Σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο καλούμαστε όλοι να επαναβεβαιώσουμε την συλλογική προοδευτική μας ταυτότητά και τις πολιτικές μας προθέσεις και προτεραιότητες.
Οι άξονες συζήτησης δεν μπορεί παρά να είναι τέσσερεις: Κράτος, οικονομία, κοινωνία και εξωτερική πολιτική.
Η αρχή δεν μπορεί παρά να γίνει από το έγκλημα των Τεμπών που συνοψίζει την αξιακή, οικονομική, εθνική και κοινωνική κρίση που διέρχεται η πατρίδα μας. Μέσα από τα ερωτήματα στα πλαίσια του διαλόγου, μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα περισσότερο. Αρκεί να θέσουμε τα σωστά ερωτήματα:
Εθνικά θέματα-εξωτερική πολιτική: Πως αντιλαμβανόμαστε τη θέση της χώρας μας σε ένα νέο πολυπολικό κόσμο στον οποίο το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό Ωκεανό; Πως σχεδιάζουμε να υπερασπιστούμε τα εθνικά δίκαια της πατρίδας απέναντι στην Τουρκία και σε λοιπούς αναθεωρητές; Πως θα αναβαθμίσουμε τη θέση της χώρας στον παγκόσμιο καταμερισμό; Τι λέμε για τον πόλεμο, για τις κούρσες των εξοπλισμών και την πολεμική οικονομία; Για ποια Ευρώπη παλεύουμε και πως θα υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις του κινήματος με βάση τις αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας, της δημοκρατίας και της ελευθερίας;
Κοινωνικά: Πως θα στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος; Με ποια εργαλεία χρηματοδότησης θα εξασφαλίσουμε επαρκείς μισθούς και συντάξεις αλλά και πως θα στηρίξουμε τη δημόσια υγεία και παιδεία; Με ποιες μεταρρυθμίσεις θα απαντήσουμε στην αποχή και πως θα αναβαθμίσουμε την συμμετοχική διαδικασία για να επαναφέρουμε τους πολίτες στις συλλογικές εκφράσεις; Ποια κοινωνικά στρώματα θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και πως θα χτίσουμε τις κοινωνικές συμμαχίες που θα στηρίξουν μια προοδευτική κυβέρνηση;
Οικονομία: Με ποιες πολιτικές θα αναδιανείμουμε τον παραγόμενο πλούτο; Πως θα φορολογήσουμε τους πλούσιους; Πως θα πολεμήσουμε τα καρτέλ, την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια; Ποιοι είναι οι όροι της παραγωγικής ανασυγκρότησης και ποιες συγκρούσεις είμαστε έτοιμοι να κάνουμε με το διεθνοποιημένο κεφάλαιο; Πως θα θωρακίσουμε την εργατική τάξη απέναντι στα μονοπώλια; Τι θα κάνουμε με τις τράπεζες, με τις στρατηγικές επιχειρήσεις και πως θα ενισχύσουμε την «οικονομική δημοκρατία»;
Κράτος-θεσμοί: Τι κράτος θέλουμε; Ποιος είναι ο ρόλος του δημοσίου και πως θα απαντήσουμε στην διαφθορά και στην γραφειοκρατία; Πως θα αποκαταστήσουμε την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών (ΜΜΕ, δικαιοσύνη κλπ.);Θέλουμε ένα κράτος κυνηγό ή ένα κράτος αρωγό; Πάμε και όπου βγει ή ανασυγκρότηση του κράτους στηριζόμενο στην στελέχωση, στις υποδομές, στους επαρκείς πόρους; Όλα στην ιδιωτική πρωτοβουλία ή δημόσιος έλεγχος για να μπουν επιτέλους κανόνες;
Ορισμένες από τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θα δώσουν το περίγραμμα μιας προγραμματικής συμφωνίας, που μπορεί να δημιουργήσει τους όρους μιας εκλογικής και πολιτικής συμπόρευσης.
Η διαδικασία αυτή είναι μια δυναμική διαδικασία που στην πορεία θα έχει συμμετέχοντες και μη. Θα ξεκινήσουμε μαζί και τα όρια του διαλόγου θα αναδείξουν ποιοι χωράνε και ποιοι όχι. Σε πρώτη φάση καλούνται όλοι και δεν αποκλείεται κανείς αρκεί να βρισκόμαστε στην ίδια αντινεοφιλελευθερη «όχθη».
Έχουμε ιστορική ευθύνη να εκτεθούμε προγραμματικά και να αποδείξουμε όχι τι λέμε ότι είμαστε αλλά τι είμαστε στην πράξη.
Όποιος αρνείται προσχηματικά ή μη να συμμετάσχει οφείλει να απαντήσει στον μέσο πολίτη, που ήδη αναρωτιέται:
Ποιος και γιατί φοβάται τον προγραμματικό διάλογο;
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ)
