Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα ενημερώσει μέσα στην ημέρα τον Νίκο Ανδρουλάκη, τον Σωκράτη Φάμελλο και τον Αλέξη Χαρίτση για την πρότασή της να συγκροτηθεί συμβούλιο αντιπολίτευσης για την οποία μίλησε ήδη στον Δημήτρη Κουτσούμπα. Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας παίρνει πρωτοβουλία για τη συγκρότηση προοδευτικού κοινοβουλευτικού μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, προσπερνώντας προηγούμενη κίνηση της Νέα Αριστεράς για την προώθηση της υποψηφιότητας του προέδρου της ΑΔΑΕ Χρ. Ράμμου για την προεδρία της δημοκρατίας.
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ κορυφώνεται η πολιτική αντιπαράθεση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για το φορολογικό και τα εργασιακά. Μετά την κατάθεση τροπολογίας για τη φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών που απορρίφθηκε από την κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση υποστηρίζει δύο τροπολογίες για τα εργασιακά (επαναφορά του θεσμού της διαιτησίας και της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας).
Ο Νίκος Ανδρουλάκης αναμένεται να πάρει το λόγο στη Βουλή πριν από την ψηφοφορία για το ν/σ Κεραμέως και αν κάνει το ίδιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα διαπιστωθεί στην πράξη αν η χθεσινή συνάντησή τους αλλάζει επί της ουσίας την ατμόσφαιρα ανάμεσά τους.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με αυτές τις νομοθετικές πρωτοβουλίες κάνει ο ίδιος βήματα συσπείρωσης όλων των κοινοβουλευτικών προοδευτικών δυνάμεων αξιοποιώντας το προβάδισμα που του δίνει η θεσμική του ιδιότητα.
Είναι αναμενόμενο ότι και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος σύντομα θα κινηθεί προς την ίδια κατεύθυνση για να υπενθυμίσει ότι το κόμμα του οποίου ηγείται μέχρι την παρένθεση Κασσελάκη είχε την πρωτοκαθεδρία στον προοδευτικό χώρο και φιλοδοξεί να την ανακτήσει.
Ο ανταγωνισμός είναι δεδομένος και εύλογος. Ο Ν. Ανδρουλάκης εκτιμά και σέβεται τον Χρ. Ράμμο αλλά η Χαριλάου Τρικούπη δεν υιοθέτησε την πρόταση του Αλ. Χαρίτση για την προεδρική εκλογή αποδοκιμάζοντας ως πρόωρη την ονοματολογία, ενώ η Ζ.Κωνσταντοπούλου την απέρριψε με επιχειρήματα σχετικά με την ανάγκη να μην αποδυναμωθεί η ανεξάρτητη αρχή. Κάπως έτσι, φαίνεται δύσκολη (όχι αδύνατη) η διαμόρφωση κοινής στάσης παρά την καταρχήν θετική διάθεση που έδειξε ο Σ. Φάμελλος για την πρόταση του Αλ. Χαρίτση.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεροποιηθεί στη δεύτερη θέση αλλά χωρίς να απειλεί τη ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει λίγο φως μετά την εκλογή Φάμελλου αλλά χωρίς να απειλεί το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας κινούνται σε ποσοστά πάνω από τα εκλογικά τους, ενώ η Νέα Αριστερά δυσκολεύεται να πιάσει το κοινοβουλευτικό όριο του 3%.
Επομένως, όλα τα κόμματα έχουν λόγους να αγωνιούν για τη βελτίωση της επιρροής τους και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί για την ενίσχυση της δημοτικότητάς τους. Κανένας και καμία δεν θέλει να φαίνεται σαν δεδομένος/η σύμμαχος και κανένας/καμία δεν θα εγκαταλείψει την προσπάθεια να ξεχωρίσει σε σύγκριση με τους άλλους.
Άλλωστε, κοινή είναι η εκτίμηση ότι ενισχύεται η προοπτική πολυκομματικών κυβερνήσεων μετά τις εκλογές και αυτό εκ των πραγμάτων πυροδοτεί εγρήγορση για τη βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης κάθε κόμματος πριν φτάσει η ώρα της κρίσης για τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης.
