Εν μέσω Ιουλίου και ενώ το θερμόμετρο γράφει «σαραντάρια», οι υποψήφιοι αρχηγοί περιοδεύουν σε όλη τη χώρα και εντείνουν τις δημόσιες παρεμβάσεις τους για να κερδίσουν έδαφος στην εσωκομματική μάχη. Παράλληλα με τη δραστηριότητα των υποψηφίων, σκληρή δουλειά κάνουν και οι υποστηρικτικοί μηχανισμοί τους. Σε ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει οργανωμένες και μακροχρόνιες σχέσεις κοινωνικής εκπροσώπησης, η δράση των εσωκομματικών μηχανισμών έχει ιδιαίτερη σημασία.
Οι παρεμβάσεις
Σε δηλώσεις του κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Σύρο ο Νίκος Ανδρουλάκης έθιξε το ζήτημα του παραγωγικού μοντέλου σε συνδυασμό με τη νησιωτικότητα. «Τα νησιά μας πρέπει να αναπτύξουν μια παραγωγική βάση προστιθέμενης αξίας» τόνισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Ο Χάρης Δούκας σε περιοδεία του στην Ήπειρο είπε ότι «μια κυβέρνηση, που εμφανίζεται με ένα κεντρώο προσωπείο κατάφερε να ξεγελάσει αρκετούς. Προδόθηκε, όμως, από το πολιτικό της DNA, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των λίγων».
Ο Παύλος Γερουλάνος ανέφερε ότι πρέπει η ελληνική εξωτερική πολιτική να γίνει πάλι πολυδιάστατη «έτσι ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει ξανά τον ρόλο του διαμεσολαβητή, ο οποίος της δίνει και το προφίλ του παράγοντα σταθερότητας».
Σε συνέντευξή του στη Μακεδονία, ο Μιχάλης Κατρίνης επισήμανε: «Δεν σκοπεύω να μπω σε μια λογική life style, αντίθετα μιλάω πολιτικά. […] Είμαι εδώ για να ταράξω τα νερά της ομοιομορφίας για να αντιληφθούν οι πολίτες ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι».
Η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου
Η μεγάλη είδηση όμως στο ΠΑΣΟΚ είναι αναμφίβολα η υποψηφιότητα της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία φαίνεται ότι θα ανακοινωθεί τελικά την Τετάρτη και όχι την Τρίτη, όπως είχε προγραμματιστεί αρχικά.
Στην περίπτωση της Διαμαντοπούλου δεν μιλάμε για μια ακόμα υποψηφιότητα ανάμεσα στις άλλες, αλλά για μια υποψηφιότητα που αλλάζει το σκηνικό της εσωκομματικής εκλογής. Είναι γενική εκτίμηση ότι πρόκειται για τομή στην πορεία προς τις κάλπες του Οκτωβρίου.
Η Διαμαντοπούλου είναι δημοφιλής σε ισχυρή μερίδα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Επιπλέον, είναι πιθανό να προσελκύσει στη διαδικασία ψηφοφόρους από το Κέντρο ή ακόμα και από τη Δεξιά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί όχι να υπάρξουν αλλαγές στον υφιστάμενο συσχετισμό των υποψηφίων, αλλά και να διευρυνθεί το εκλογικό σώμα για την εκλογή του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Με διαφορετικό εκλογικό σώμα μεταβάλλονται τελείως οι όροι του παιχνιδιού.
Ίσως ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι η Διαμαντοπούλου έχει καθαρή ιδεολογική και πολιτική ατζέντα. Απορρίπτει τις συμμαχίες με τις αριστερές δυνάμεις και θέλει το ΠΑΣΟΚ να στραφεί προς τα δεξιά, τοποθετούμενο με καθαρό τρόπο στο Κέντρο. Λογικά η Διαμαντοπούλου θα επικαλεστεί την επιτυχία Στάρμερ στη Μεγάλη Βρετανία για να πείσει ότι η τοποθέτηση στο Κέντρο μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική επιτυχία.
Αντικειμενικά η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου δημιουργεί ένα σαφές δίλημμα για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Αν η μια επιλογή είναι η στροφή προς τα δεξιά, η άλλη δεν μπορεί να είναι παρά η επιλογή προς τα αριστερά, κατά το πρότυπο του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μένει να δούμε ποιος θα είναι ο βασικός εκφραστής της στροφής προς τα αριστερά.
