«Τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν τελειώσουν όλα». Το ρητό που χρησιμοποιείται τόσο στην πολιτική όσο και στο ποδόσφαιρο, επιβεβαιώθηκε στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές. Μέχρι την περασμένη Δευτέρα η καμπάνια κυλούσε εν μέσω της πλήρους αδιαφορίας των πολιτών.
Η αδιαφορία για τις ευρωεκλογές δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Οι Ευρωπαίοι πολίτες αισθάνονται ότι το κατεστημένο των Βρυξελλών βρίσκεται πολύ μακριά από τις ζωές τους. Το οξύμωρό είναι ότι την ώρα που οι πολυεθνικές ξοδεύουν εκατομμύρια για να ασκούν lobbying στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι πολίτες αποσύρονται από την εκλογική διαδικασία. Η ευρωπαϊκή δημοκρατία αποικίζεται από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα…
Η ελληνική ιδιαιτερότητα
Η γενική αδιαφορία για τις ευρωεκλογές εντείνεται στην Ελλάδα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος. Η διαφορά των 22 μονάδων μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που καταγράφηκε μόλις πριν ένα χρόνο, διαμορφώνει ένα πολιτικό σύστημα «του ενός κόμματος» Η διαφορά είναι τόσο μεγάλη που έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσε να καλυφθεί σε τόσο σύντομο διάστημα. Πόσο μάλλον που η αξιωματική με τον τρόπο που πολιτεύεται, αντί να λύνει τα προβλήματα της, δημιουργεί και καινούργια.
Η τομή
Εκεί λοιπόν που η προεκλογική καμπάνια κυλούσε με τον πλέον νυσταλέο τρόπο, έγινε το μεγάλο «μπαμ». Την περασμένη Δευτέρα ο Στέφανος Κασσελάκης παρουσίασε το Πόθεν Έσχες του, εκτρέποντας τη ροή της προεκλογικής εκστρατείας. Για την ακρίβεια, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν παρουσίασε κανονικό Πόθεν Έσχες, αλλά ένα έγγραφο με στοιχεία για την περιουσιακή κατάστασή του.
Από εκεί και πέρα έγινε το απολύτως αναμενόμενο: Περάσαμε την τελευταία εβδομάδα των εκλογών συζητώντας για τα εκατομμύρια Μητσοτάκη και Κασσελάκη, για πανάκριβα σπίτια, offshore εταιρίες και super cars. Η συζήτηση αυτή είναι αδιανόητη για όλους αυτούς (και είναι πολλοί) που βλέπουν το μισθός τους να τελειώνει πριν το τέλος του μήνα.
Η διαφθορά των πολιτικών αποτελεί πολύ σοβαρό πρόβλημα για μια δημοκρατία. Η διαφθορά δεν καταπολεμείται όμως με προεκλογικά πυροτεχνήματα και παρλάτες στο Tiktok. Αυτό που απαιτείται είναι αλλαγή του θεσμικού πλαισίου των ελέγχων και στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών για να μπορούν να φέρουν σε πέρας το περίπλοκο έργο τους. Ο σκυλοκαβγάς των κομμάτων για τη διαφθορά απλώς μετατρέπει την πολιτική ζωή σε βούρκο.
Η κερδισμένη
Αρκετοί αναλυτές εκτίμησαν ότι η κίνηση Κασσελάκη με το Πόθεν Έσχες ήταν βούτυρο στο ψωμί του Μητσοτάκη. Αυτό είναι σωστό ως ένα βαθμό γιατί περάσαμε την τελευταία βδομάδα των εκλογών χωρίς επί της ουσίας να γίνει συζήτηση για την τεράστια αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο πεδίο της ακρίβειας ή για τη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Ωστόσο, εκείνο που κυρίως «πέτυχε» ο καβγάς για τα Πόθεν Έσχες ήταν να ενισχύσει το (έτσι κι αλλιώς) ισχυρό ρεύμα της αντιπολιτικής. Ο χορός των εκατομμυρίων των πολιτικών την ώρα που οι πολίτες ψάχνουν τις προσφορές στο ράφι, επιβεβαιώνει την ισοπεδωτική λογική «όλοι ίδιο είναι», «όλοι έχουν σκελετούς στο ντουλάπι».
Η αντιπολιτική εκφράζεται τόσο με την αποχή όσο και με την ψήφο στις δυνάμεις της Ακροδεξιάς. Αύριο η αποχή αναμένεται να σπάσει ρεκόρ. Παράλληλα, η Ακροδεξιά ενδέχεται να πετύχει ιστορικό υψηλό και να δούμε στην Ευρωβουλή και το «κόμμα» Λατινοπούλου, αυτό το μόρφωμα που εκφράζεις ακραία ρατσιστικές και αντικοινοβουλευτικές θέσεις.
Με πιο απλά λόγια, το πολιτικό σύστημα ροκανίζει το κλαδί στο οποίο κάθεται.
